Αφιέρωμενο εξαιρετικά σημερα στο ΠΑσοΚ!

θα το θυμομαστε: Όταν ο άνθρωπος δεν έχει τσίπα...

θα το θυμομαστε: Όταν ο άνθρωπος δεν έχει τσίπα...: "Πήρατε το ηρεμιστικό σας για να διαβάσετε τα ακόμη-πιο-νέα-μέτρα που μας υπόσχεται η Κομισιόν, όπως σας τα μεταφέραμε σε προηγούμενη δημοσίε..."

ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΣΧΗΜΑ στην Αργολίδα: Η Αριστερά ακούει;

ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΣΧΗΜΑ στην Αργολίδα: Η Αριστερά ακούει;

Υπάρχει ζωή και εξω απο την ανάπτυξη.

Από τον ΘΑΝΑΣΗ ΓΙΑΛΚΕΤΣΗ

Σερζ Λατούς: «Χρειάζεται μια πολιτιστική επανάσταση για να μπορέσουμε να βγάλουμε τον καπιταλισμό από τις ζωές μας»

Το όνομα του γάλλου οικονομολόγου Σερζ Λατούς έχει συνδεθεί με την ιδέα της «αποανάπτυξης», που θεωρήθηκε αιρετική και ουτοπική, αλλά αποκτάει τώρα νέο ενδιαφέρον ως πιθανή πολιτική απάντηση στην παρούσα οικονομική κρίση. Ο Σερζ Λατούς έδωσε στην ιταλική εφημερίδα «il Manifesto» τη συνέντευξη που ακολουθεί.
- Εσείς μιλάτε για «αποανάπτυξη», αλλά είναι πολλοί εκείνοι που διατυπώνουν αντιρρήσεις για τη δυνατότητα εφαρμογής ενός τέτοιου σχεδίου.
Οι κριτικές υπογραμμίζουν συχνά το γεγονός ότι το να βγούμε από ένα μοντέλο ανάπτυξης βασιζόμενο στη συσώρευση αγαθών συνεπάγεται μια πτώση της ποιότητας της ζωής. Μπορώ να πω ότι η αποανάπτυξη σηματοδοτεί την έξοδο από ένα μοντέλο ανάπτυξης και μια βαθιά αλλαγή στον τρόπο ζωής μας. Αυτό δεν σημαίνει όμως μια χειρότερη ποιότητα ζωής σε σχέση με εκείνη που χαρακτηρίζει τις κοινωνίες του Βορρά του πλανήτη. Το βέβαιο είναι ότι πρέπει να αλλάξουν τα κριτήρια, οι παράμετροι που καθορίζουν την ποιότητα ή όχι της ζωής σε μια κοινωνία. Ο βιομηχανισμός σήμαινε μια συσσώρευση εμπορευμάτων που έπρεπε να καταναλωθούν, για να μπορούν έπειτα να παραχθούν ξανά. Αυτό προκάλεσε μόλυνση του περιβάλλοντος και μια «κατανάλωση» των φυσικών πόρων, χωρίς τη δυνατότητα αναπαραγωγής τους. Είναι η κατάσταση του πλανήτη αυτή που μας υπαγορεύει να αλλάξουμε κατεύθυνση πορείας, επειδή αν συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο υπάρχει ο κίνδυνος η κατάρρευση του καπιταλισμού να συμπέσει με το τέλος του ανθρώπινου γένους. Η αποανάπτυξη μπορεί επομένως να αποτελέσει μια λύση. Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να απαρνηθούμε μηχανές και εργαλεία που έχουν βελτιώσει την κατάστασή μας. Αυτό που πρέπει κυρίως να τονιστεί είναι η αξία χρήσης τους και όχι η αξία ανταλλαγής τους. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να χρησιμοποιούνται υλικά που μολύνουν λιγότερο, με την προοπτική να διαρκούν πολύ περισσότερο μέσα στον χρόνο και να καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια. Υπάρχει έπειτα το θέμα των τρόπων ζωής. Εδώ η αλλαγή πρέπει να είναι ριζική, επειδή χρειάζεται να παίρνουμε υπόψη μας τα φυσικά όρια της ανάπτυξης.
- Η αποανάπτυξη θέτει και ζητήματα δημοκρατίας. Ποιος αποφασίζει; Και ποιοι είναι οι οργανισμοί που ελέγχουν αυτούς που αποφασίζουν;
Αν το πρόβλημα συνοψιζόταν στα δύο ερωτήματα που εσείς διατυπώσατε, θα ήμασταν ήδη σε ένα καλό σημείο. Θα ήμασταν δηλαδή σε μια κατάσταση στην οποία μας τίθεται το καθήκον να οργανώσουμε δημοκρατικά την έξοδο από την «κοινωνία της ανάπτυξης». Σε όλες τις συναντήσεις που κάνω αυτό είναι το πρόβλημα που θέτω στους συνομιλητές μου, επειδή η αποανάπτυξη υποδεικνύει την κατεύθυνση πορείας, αλλά δεν θέτει φραγμούς στο πώς θα την βαδίσουμε. Οφείλουμε να πειραματιστούμε θεμελιώνοντας μορφές ζωής και δημοκρατικούς κοινωνικούς θεσμούς, στους οποίους η λιτότητα, η μείωση της κατανάλωσης και η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα παίζουν ένα ρόλο καθοδήγησης και προσανατολισμού των επιλογών. Με άλλα λόγια χρειάζεται μια προηγούμενη πολιτιστική επανάσταση, που θα έχει ως στόχο της την κριτική στη θεολογία της οικονομικής ανάπτυξης, δηλαδή σε εκείνη την ιδεολογία που εγκλωβίζει τους ανθρώπους σε κοινωνικές σχέσεις, οι οποίες δεν επιτρέπουν μιαν ευτυχισμένη ζωή. Χρησιμοποιώ τον όρο ευτυχία ως συνώνυμο της ελευθερίας, της υπέρβασης της εμπορευματοποίησης των αθρώπινων σχέσεων και της απελευθέρωσης από την αναγκαιότητα.
- Στον λόγο σας είναι παρούσα η απήχηση μαρξιστικών θεματικών, όπως η κριτική στην αλλοτρίωση, αλλά και των θεωριών που ταυτίζουν τον καπιταλισμό ή την οικονομία της αγοράς με τη νεωτερικότητα.
Γνωρίζω τις κριτικές που ορισμένοι φίλοι μαρξιστές ασκούν στην αποανάπτυξη. Σε αυτούς απαντώ πάντοτε ότι η έξοδος από τον καπιταλισμό είναι και ο δικός μου στόχος. Αλλά, διαφορετικά από εκείνους, εγώ θέτω ένα πρωταρχικό πρόβλημα: πώς μπορούμε να βγάλουμε τον καπιταλισμό από τις ζωές μας; Και εδώ επανέρχομαι στην αναγκαιότητα μιας πολιτιστικής επανάστασης πριν από την πολιτική επανάσταση. Αναφέρομαι στον Αντρέ Γκορζ, ο οποίος στο έργο του λέει καθαρά ότι το εργατικό κίνημα υπήρξε επί μακρόν πεπεισμένο ότι η υπέρβαση του καπιταλισμού δεν σήμαινε υποχρεωτικά μια κριτική του βιομηχανισμού. Και ήταν ο ίδιος ο Γκορζ εκείνος που μίλησε για τον υπαρκτό σοσιαλισμό ως μια παραλλαγή του βιομηχανισμού, καθώς αυτός ο σοσιαλισμός ήταν δέσμιος της φετιχοποίησης της ανάπτυξης και της προόδου. Βρισκόμαστε στην κατάσταση στην οποία μπορούμε να εργαστούμε για την οικοδόμηση μιας ελεύθερης κοινωνίας, χωρίς να πρέπει υποχρεωτικά να πληρώσουμε το υψηλό τίμημα της καταστροφής του περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων, όπως έγινε στον υπαρκτό σοσιαλισμό.
- Εσείς υποστηρίζετε ότι η οικονομική κρίση καθιστά την αποανάπτυξη μιαν εφικτή πολιτική λύση για το κοντινό μέλλον.
Ναι, η αντίληψή μου για τον χρόνο δεν έχει καμιά σχέση με τη συγκυρία. Η αποανάπτυξη είναι μια μακρόπνοη κοινωνική και πολιτική διαδικασία. Προς το παρόν, χρειάζεται να συνεχίσουμε να καταγγέλλουμε τα κοινωνικά όρια της οικονομικής ανάπτυξης. Ας πάρουμε το παράδειγμα της Κίνας. Αν συνεχιστεί η οικονομική ανάπτυξη βιομηχανικού τύπου, υπάρχει ο κίνδυνος της οικολογικής κατάρρευσης. Και πράγματι, ακόμα και στο Πεκίνο αρχίζουν να διατυπώνονται ισχυρές αμφιβολίες για τον δρόμο που έχουν πάρει. Υπάρχει έπειτα στις Ηνωμένες Πολιτείες ένα ζωηρό ενδιαφέρον για την πράσινη οικονομία. Πρόκειται για ενθαρρυντικές ενδείξεις που πρέπει να βοηθηθούν και να ενισχυθούν. Γνωρίζοντας ωστόσο ότι είναι μόνον μικρές ενδείξεις μιας αντιστροφής της κυρίαρχης τάσης. Χρειάζεται να εργαστούμε έτσι ώστε από τα μικρά βήματα να γεννηθούν μεγάλα κινήματα για τον μετασχηματισμό της κοινωνίας. *

Το νέο ΠΑσοΚ!

Οι Μεσσίες του δήμου Βόχας Κορινθίας και η μαρίνα Βραχατίου.

Επειδή άρχισαν να συγκροτούνται τα νέα δημοτικά ψηφοδέλτια στον Καλλικρατικο δήμο Βέλου-Βόχας και ήδη άρχισαν και οι πρώτες προεκλογικές συναντήσεις -συναθροίσεις, ας θυμηθούμε ποιοι είναι αυτοί που κατεβαίνουν υποψήφιοι έως τώρα.
Δεν υπάρχει βεβαίως-ακόμα- κάτι το καινούργιο. Παλιά και γνωστά ονόματα, εν ενεργεία η όχι, που κουβαλούν στην πλάτη τους μεγάλες αμαρτίες και λάθη για την περιοχή μας.
Και να θυμίσω το μεγαλύτερο, πολιτικό-αναπτυξιακό λάθος τους -και των τριών έως τώρα υποψηφίων ηγεμόνων,όπως αυτό το λάθος, πολιτικό και  εκ προ μελέτης το  γνωρίσαμε τότε ,αλλά και τώρα κυρίως επιβεβαιωμένο,μέσα από τα επιστημονικά δεδομένα του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου του δήμου Βόχας που βρίσκεται στην φάση των προτάσεων,και που έχει καθυστερήσει υπερβολικά.

Τι προτείνει λοιπόν η επιστημονική ομάδα του ΓΠΣ "Χωροδυναμική" μέσα από την μελέτη που τους ανέθεσε ο ίδιος ο δήμος Βόχας, αρκετών χιλιάδων ευρώ, για την προώθηση της γενικότερης ανάπτυξης του δήμου?
Στο τεύχος των προτάσεων τους -έτους 2009- και μεταξύ των άλλων προτείνουν:

Π.2.6.2 "Καταφύγιο τουριστικών σκαφών" 

• Προτείνεται η αναβάθμιση του αλιευτικού καταφυγίου Βραχατίου σε καταφύγιο Τουριστικών Σκαφών σύμφωνα με την μελέτη που έχει ήδη εκπονηθεί. 
• Πρόκειται για συμπληρωματικά λιμενικά έργα βελτίωσης του ήδη υφιστάμενου λιμενίσκου, τα οποία έχουν προβλεφθεί σε παλαιότερη μελέτη με τίτλο: "Λιμένας Τουριστικών Σκαφών (Δημιουργία καταφυγίου Τουριστικών Σκαφών στον Λιμένα Βραχατίου Κορινθιας".
• Η μελέτη αυτή επικαιροποιείται ως προς την αρχιτεκτονική διαμόρφωση του χερσαίου χώρου όπισθεν των παραλιακών κρηπιδωμάτων του αλιευτικού καταφυγίου μέχρι το όριο της υφιστάμενης παραλιακής οδού, εντός της υφιστάμενης χαρακτηρισμένης ζώνης λιμένα."

Τι προτείνουν δηλαδή οι εξειδικευμένοι επιστήμονες πολεοδόμοι και χωροτάκτες, με χρηματοδότηση της μελέτης τους από τον δήμο Βόχας υπ όψιν?
Προτείνουν να κατασκευασει ο δήμος μ α ρ ι ν α, και μάλιστα όπως ακριβώς είχε προβλεφθεί από την παλιά μελέτη μαρίνας, της οποίας αρχιτεκτονικης μελέτης του χερσαίου χώρου ήμουν ο συνταξας αρχιτέκτων και μάλιστα αμισθί, επί εποχής του αλησμόνητου Γ.Τριαντάφυλλου!!!
Ναι αυτήν την μελέτη μαρίνας που πολέμησαν όλοι οι πάρα πάνω κύριοι για το δικό τους πολιτικό συμφέρον (ίδρυσαν και παράταξη αμέσως μετά) αυτό το έργο που ήταν έτοιμο με εγκεκριμένη πίστωση από το  ΚΡΑΤΟΣ και όχι από ιδιώτες και που θα γινόταν δημοτική επιχείρηση με κέρδη τεράστια.
Ναι αυτό το έργο που παρουσιάσαμε τότε με σχέδια και ομιλίες στο ΕΚΤΟΣ ΑΘΗΝΩΝ σε λαϊκή συνέλευση διαμαρτυρίας που κάλεσαν οι πάρα πάνω υποψήφιοι δήμαρχοι, μαζί με άλλους πολιτικά αντίθετους με τον Τριαντάφυλλο και κοντέψαμε να φάμε ξύλο οι τρεις μας που το υποστηρίζαμε, εγω και οι δυο συγχωρεμενοι Τριαντάφυλλος και Λάκης Κόλλιας!
Όπου και εκεί το ενταφίασαν το έργο με την αρνητική απόφαση τους!!!

Έρχονται τώρα λοιπόν αυτοί οι ίδιοι ξανά και ξανά, αλλάζοντας ενδεχομένως μανδύα, σαν τον .....και ζητάνε να διοικήσουν πάλι και πάλι τον δήμο μας, να μας σώσουν!!
Μα είναι δυνατόν να μας σώσουν αυτοί που εσκεμμένα κατάργησαν το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο της ευρύτερης περιοχής μας?
Και που πληρώσαμε όλοι εμείς οι δημότες χιλιάδες ευρω σε αυτήν την νέα μελέτη του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου για να μας αποδείξει και να τους αποδείξει πόσο λάθος κάνανε?
Αν είχαν πολιτικό θάρρος θα έπρεπε να μην  ξανακατεύουν σε εκλογές.
Για να μην πω ότι "οι σωστοί ηγεμόνες  αυτοκτονούν για το καλό της πατρίδας"!!
Όπως θα έπρεπε να κάνουν και οι ηγεμόνες του νεοφιλελεύθερου πλέον ΠΑΣΟΚ που για την νομή της εξουσίας, άλλα μας έταξαν προεκλογικά και άλλα μας έφεραν δεινά μετεκλογικά!!
Η μόνη ελπίδα μας πλέον σε αυτό τον τόπο είναι να  αρχίσουμε από την αρχή, πέρα από το σάπιο πολιτικό μας σύστημα, κεντρικό και αυτοδιοικητικό, με την ανάδειξη κάτι πραγματικά  καινούργιου, που θα ενώσει την οργή όλων μας, μακριά από τα υπάρχοντα κόμματα, αυτοοργανωμενοι, κάτι σαν απελευθέρωση, κάτι σαν νέο ΕΑΜ αλλά χωρίς το ΚΚΕ!
Ας αγωνισθούμε ο καθένας από το μετερίζι του να  φανεί αυτό στον ορίζοντα μέχρι τις εκλογές του Νοέμβριου, ώστε να δράσει καταλυτικά και για την κεντρική εξουσία.