ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΠΗΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΕΒΑΣΜΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Ποιο είναι το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ

Το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ είναι κίνημα αντίστασης, αλληλεγγύης  και ανατροπής των σχεδιασμών που αποβλέπουν στην  κοινωνική μας ισοπέδωση, με αγώνες που δίνουν καθημερινά εκατοντάδες ανεξάρτητες συλλογικότητες, λαϊκές συνελεύσεις, σωματεία βάσης, εργατικά σχήματα, επιτροπές αγώνα, πρωτοβουλίες. Δεν έχει ιδιοκτήτες, αποκλειστικότητα αντιπροσώπευσης, κεντρική οργάνωση ή ένα μοναδικό φορέα εκπροσώπησής του. Ανήκει σε όλες τις συλλογικότητες  που αναπτύσσουν δράσεις είτε ενάντια στα χαράτσια, είτε ενάντια στα διόδια, είτε ενάντια στην κάθε είδους και μορφής εμπορευματοποίηση των δημόσιων κοινωνικών αγαθών-υπηρεσιών και αναφέρουν ή αναφέρονται ή έχουν συστατικό του τίτλου τους τον επιθετικό προσδιορισμό ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ.

Καμία οργάνωση ή συλλογικότητα δεν εκπροσωπεί  αποκλειστικά ή ακόμη περισσότερο δεν έχει καμία ιδιοκτησία στην «πατρότητα» της ιδέας ή την εκπροσώπησή της. Η μονοπώληση από οποιονδήποτε της κινηματικής πραγματικότητας όσων εκφράστηκαν, εκφράζονται και παλεύουν σε αυτή την κατεύθυνση είναι απαράδεκτη και καταδικαστέα.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ το κίνημα στις εκλογές;

Το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ αποτελεί κατάκτηση των αγωνιζόμενων από τα κάτω με διαφορετικές συλλογικότητες και επιτροπές και  πέραν της οριζόντιας επικοινωνίας και του επιμέρους συντονισμού σε δράσεις, δεν έχει ενιαία δομή, οργάνωση και συνολικό πρόγραμμα. Συνενώνει ανθρώπους με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες που συναντούνται στην άρνηση αυτής της πολιτικής, και στον αγώνα αντίστασης στις αντεργατικές, αντιλαϊκές, αντικοινωνικές πολιτικές που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις και οι πλουτοκράτες.  Είναι το αποτέλεσμα της άρνησης μιας ολόκληρης κοινωνίας να αποδεχτεί την ισοπέδωσή της.

Η αυθαίρετη απόφαση μιας συλλογικότητας (oxidiodia.gr) να ανακοινώσει κάθοδο στις εκλογές με τον τίτλο «ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ»,  δηλώνοντας ότι το εκπροσωπεί, όχι μόνο μας βρίσκει κατηγορηματικά αντίθετους, αλλά την καταδικάζουμε ως μια απόπειρα καπηλείας και εκμετάλλευσης  των κοινών αγώνων ανυπακοής στα μέτρα κυβέρνησης και τρόικας που έδωσαν και δίνουν όλες οι μαχόμενες συλλογικότητες για να ανατραπεί αυτή η πολιτική και όσοι την υπηρετούν και τη στηρίζουν.

1. AΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΑΛ.ΑΝΥ.Α. Μαχητές των δρόμων

2. ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ – Επιτροπές Αγώνα

3. ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ - ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ - ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ, Επιτροπή σωματείων, κινήσεων, συνελεύσεων

4. Επιτροπές ΑΚΡΙΒΕΙΑ-STOP

5. Επιτροπή Κατοίκων Δ. Ωρωπού “ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ”

6. ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΦΟΡΕΩΝ & ΚΑΤΟΙΚΩΝ Β.Α. ΑΤΤΙΚΗΣ ενάντια ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ

Τάσος Παυλόπουλος - Ζωγράφος*

Οι εκλογές πλησιάζουν επικίνδυνα. Οι «Ευρωπαίες εταίρες» μας έχουν χάσει τον ύπνο τους. Ανησυχούν γιατί οι ντόπιοι «προαγωγοί» τους (Παπαδήμος, Σαμαράς, Βενιζέλος κ.λπ.) αποδεικνύονται ανίκανοι στην εξασφάλιση της απαιτούμενης πελατείας για την αξιοπρεπή λειτουργία ενός πολιτισμένου ευρωπαϊκού «οίκου ανοχής».

Το «προϊόν» φαίνεται πως πια δεν «πουλάει» όπως πριν, γιατί οι Έλληνες ψηφοφόροι, στην πλειονότητά τους, το έχουν πάρει επιτέλους απόφαση πως η μοναδική θεραπεία από τα «αφροδίσια νοσήματά» τους είναι το να πάψουν οριστικά να είναι «σαβουρογάμηδες».
Τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα, αυτοί οι κατ'επάγγελμα και κατά συρροήν «βιαστές και δολοφόνοι» της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, αυτά τα εξουσιομανή και κοιλιόδουλα βαμπίρ, δείχνουν πια ξεδοντιασμένα και απεγνωσμένα. Όμως, εξακολουθούν να βγάζουν ακόμα γλώσσα αμετανόητα και προσπαθούν να δαγκώσουν λυσσασμένα με τις μνημονιακές μασέλες τους!

Η ώρα της κάλπης φαντάζει μοναδική ευκαιρία, ώστε να τους φορέσουμε τα φίμωτρα που τους αρμόζουν και να τους στείλουμε μια και καλή στον μπόγια! Όσοι ταπεινωμένοι και εξαθλιωμένοι συμπατριώτες μας τους έχουν στο παρελθόν ψηφίσει και έχουν δαγκωθεί από δαύτους, να κάνουν οπωσδήποτε αντιλυσσικό ορό...

Κάποτε θα ξαστερώσει ο ουρανός και θα μπορούμε και πάλι να αναπνέουμε. Η χούντα είχε κρατήσει εφτά ολόκληρα χρόνια που μας φανήκανε αιώνες. Η μετάλλαξή της, όμως, μας υπνωτίζει και συνθλίβει τη ζωή μας πολλά περισσότερα χρόνια.

Το τελευταίο αποκούμπι μας, η σχεδία μας για μια πιο δίκαιη ζωή, είναι μόνον η Αριστερά. Αυτή τη φορά, όπως όλα δείχνουν, θα πάρει πολλά «κουκιά», υπερβολικά πολλά! Το θέμα είναι πώς θα τα διαχειριστεί; Από εμάς, που θα την ψηφίσουμε, εξαρτάται. Και από την ποσότητα, βέβαια, αλλά και από την ποιότητά μας! Ίσως έτσι καταλάβει και η «χ» ηγεσία του «χ» αριστερού κόμματος πως δεν υπάρχουν περισσότερο ή λιγότερο αριστεροί, καλύτεροι και χειρότεροι, αληθινοί και ψεύτικοι. Και ασφαλώς, δεν αποτελεί «αρία» φυλή κάποιο κομμάτι της Αριστεράς, ώστε να νομιμοποιείται να μετράει το μήκος της μύτης των υπολοίπων, μην τυχόν και αποδειχθούν «Εβραίοι» και τους μολύνουν.

 Ούτε κληρονόμησε κάποιο κομματικό επιτελείο από τη μάνα του ή τη θεία του κάποιο κόμμα, πακέτο με τα σύμβολα, τις ιδέες, τους αγώνες και το αίμα που χύσανε: ο Σπάρτακος, ο Λαμπράκης, ο Μπελογιάννης, η Ηλέκτρα Αποστόλου, ο Λόρκα, ο Αλιέντε, ο Βίκτορ Χάρα, ο Λουμούμπα, ο Σωτήρης Πέτρουλας, ο Διομήδης Κομνηνός, ο Τσε και πολλοί άλλοι αγωνιστές...

Η Αριστερά ανήκει σε όλους μας και αυτή την Αριστερά θα ψηφίσουμε, χωρίς κομματικές παρωπίδες, με μοναδικό σκοπό να διώξουμε επιτέλους αυτά τα άθλια υποκείμενα, εγχώρια και ξένα, που μας κάθονται στον σβέρκο. Και μετά, θα έρθει η ώρα να «ξυρίσουμε τον γαμπρό» και να βγάλουμε όλοι τα πορτοφόλια μας ώστε να κάνουμε τη σωστή διαίρεση...

Ξέρω ότι είναι χιλιάδες, εκατομμύρια πολίτες σ'αυτή τη χώρα, ενταγμένοι και ανένταχτοι, στελέχη, απλά μέλη και απλοί συμπαθούντες διάφορα κομμάτια της Αριστεράς που σκέφτονται έτσι. Πως η Αριστερά είμαστε όλοι εμείς ΜΑΖΙ! Λοιπόν... ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΦΑΓΑΜΕ!

 * Δημοσιεύτηκε στο "Ποντίκι" 27/4/2012

Συγκλονίζει η καταγγελία του ιδρυτικού στελέχους
Ο σκοτεινός κόσμος της ΔΗΜΑΡ

http://olympia.gr/

Μέλος της ΚΠΕ κατηγορεί την ΔΗΜΑΡ για διαπλοκή! Σοβαρές καταγγελίες για διαπλοκή της ΔΗΜΑΡ με επιχειρηματικά συμφέροντα και “ΠΑΣΟΚοποίηση” του κόμματος κάνει ο Δημήτρης Πετροπουλάκης, ιδρυτικό στέλεχος του κόμματος και μέλος της ΚΠΕ, αποκαλύπτοντας παρασκήνιο που δεν ταιριάζει στην Ανανεωτική Αριστερά.
Ο Δ. Πετροπουλάκης εμπλέκει την ΔΗΜΑΡ στα επιχειρηματικά σχέδια για φωτοβολταϊκά και αιολικά πάρκα, καύση βιοαερίου στη Μάνη κ.α., ενώ χαρακτηρίζει τη ΔΗΜΑΡ “ΠΑΣΟΚ του 1978”!
Η ανακοίνωση έχει ως εξής:
Πριν από τρία χρόνια ξεκινήσαμε μια προσπάθεια για να φτιάξουμε μια νέα αριστερή πολιτική έκφραση μακριά από αγκυλώσεις και να δώσουμε την δυνατότητα συμμετοχής ευρύτερων πλατιών μαζών με μια νέα αντίληψη τόσο στην πολίτικη όσο και στην κοινωνία.
Μέχρι και μετά το 1ο συνέδριο ο αγώνας αυτός είχε αρχίσει να κερδίζει στην κοινωνία και
αυτό σήμανε νέες συμμετοχές κόσμου και με προοπτική να γίνει πραγματικότητα αυτή η Αριστερά.
Βλέποντας όμως αυτά δυνάμεις με συμφέροντα τόσο ατομικά όσο και οικονομικά με το πολίτικο σύστημα να καταρρεύσει άρχισαν να πυκνώνουν τις τάξεις μας για να οικειοποιηθούν αυτό το χώρο με αποκορύφωμα την τελευταία προσχώρηση των λεγόμενων εκσυγχρονιστών .Μάλιστα χωρίς να τηρηθούν οι μέχρι τότε διαδικασίες να υπάρξει απόφαση της Κ.Π.Ε. .
Δυστυχώς αποδειχθήκαμε ανέτοιμη να διαχειριστούμε την κατάσταση και φτάσαμε να θυμίζουμε ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΤΟΥ 78 ανοίγοντας τις πόρτες σε όλους και χάνοντας την διαχείριση.
Αντίστοιχα αυτό έγινε σε όλη την επικράτεια.
Η Λακωνία είναι κεντρικός στόχος των επιθετικών διαθέσεων ενεργειακών συμφερόντων. Δεν είναι τυχαίες συναντήσεις Τραπεζιτών, εκπρόσωπων μεγάλων εταιρειών και παραγόντων της οικονομικής ζωής του τόπου μας, καθώς και οι νομοθετικές παρεμβάσεις της τελευταίας στιγμής (τέλος Φεβρουαρίου για την NATURA) ώστε στην Μάνη να ενοποιηθούν σχέδια για Αιολικά πάρκα, Φωτοβολταϊκά πάρκα, Βιοαέριο και καύση αυτού. Αντιτάχθηκα σε όλα τα παραπάνω που θα οδηγούσαν την περιοχή της Μάνης από απείρου κάλους να μετατραπεί σε ενεργειακό-οικονομικό παράδεισο ολιγων. Έπρεπε λοιπόν να βγω από το πολιτικό σκηνικό για να μην υπάρχει εμπόδιο εφαρμογής των παραπάνω σχεδίων.
Επιστράτευσαν με την μέθοδο των νέων εγγραφών πλειάδα ατόμων ώστε να διαλύσουν την οργάνωση Λακωνίας της ΔΗΜ.ΑΡ. και κυρίως της Ανατολικής Μάνης, από τις πρώτες και μεγαλύτερες της Ελληνικής Περιφεριας. Με την ανοχή της Ε.Ε., άλλα και περιφερειακών στελεχών, αν και ήμουν ο μοναδικός και ομόφωνα προτεινόμενος για υποψήφιος στις επερχόμενες εκλογές (η Λακωνία δεν έχει καμιά πιθανότητα εκλογής) να μην είμαι υποψήφιος και συγχρόνως να κατασυκοφαντηθώ. Αλλά και η απόφαση της Κ.Π.Ε. και της Ε.Ε. Παραβιάστηκε (τρόπος επιλογής υποψηφίων) παρά την απόφαση της Ε.Ε. που μου ανακοινώθηκε από τον ίδιο τον πρόεδρο του κόμματος.
Δυστυχώς η δημοσκοπική μέθη τύφλωσε την ηγεσία του κόμματος και δεν εξέτασαν τα πραγματικά αίτια και τι εξυπηρετούσαν.
Το σημερινό υπό νέα κατασκευή κόμμα είναι και κολυμβήθρα του ΣΙΛΩΑΜ και ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΝΩΕ και πολύ φοβούμαι ότι η διασταύρωση αυτών θα οδηγηθεί σε γενετική μετάλλαξη.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ
ΓΕΩΠΟΝΟΣ ΜΕΛΛΟΣ ΤΗΣ Κ.Π.Ε.
ΑΠΟ ΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΙΔΡΥΤΙΚΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΔΗ.ΜΑΡ.
39 χρόνια ανιδιοτελούς προσφοράς στην Αριστερά και όχι Περιστρεφόμενος
www.avantipopolo.gr

« «ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΣΑΣ»

Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ —- ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ..!!‏

Απριλίου 24, 2012 από seisaxthiablog

Δε χωρεί πλέον αμφιβολία ότι η μεταπολίτευση στην Ελλάδα λειτούργησε σαν προκάλυμμα για συμμορίες που άλωσαν τα δυο μεγάλα κόμματα, έφτασαν σε υψηλά κομματικά και κυβερνητικά αξιώματα, λεηλάτησαν τα δημόσια οικονομικά, δημιούργησαν νέα οικονομικά και πολιτικά τζάκια και υποθήκευσαν το μέλλον της χώρας μας για δεκαετίες. Όπως οι ιοί στην ανθρώπινη βιολογία, έτσι και οι συμμορίες αυτές αποίκισαν τα δυο κόμματα και επιδίωξαν να εκδιώξουν όσους αρχικά αντέδρασαν στο βίο και πολιτεία τους. Κρύβονταν πίσω από πολιτικούς οι οποίοι ήλπιζαν ότι θα διακριθούν στην πολιτική ως μεταρρυθμιστικές και εκσυγχρονιστικές δυνάμεις και υπήρξαν, είτε άθελά είτε ηθελημένα, τη βιτρίνα εγκληματικών οργανώσεων που σε αντίθεση με τη Σικελική μαφία δε ρίσκαρε όταν απομυζούσε τον εθνικό πλούτο από θέση εξουσίας και με ασυλία, βουλευτική και υπουργική...
Για τη διεφθαρμένη κάστα, το δικομματικό σύστημα δημιουργούσε την ψευδαίσθηση της αλλαγής. Αντί της παραδοσιακής και ξεπερασμένης δικτατορίας όπου δεν υπάρχει “εναλλακτική” λύση διακυβέρνησης, ο δικομματισμός παρείχε τη βαλβίδα εκτόνωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας: το ένα κόμμα ερχόταν στην εξουσία αλλάζοντας τη εικόνα του, προωθώντας νέα πρόσωπα και δημιουργώντας συναισθήματα αλλαγής, ανακούφισης και ελπίδας. Τα δυο κόμματα κέρδιζαν εκλογές βασιζόμενα στη λήθη και σε μια ρητορική του τύπου «μάθαμε από τα λάθη μας» και «κάναμε την αυτοκριτική μας» με πολιτικούς ηγέτες χαρισματικούς στο λόγο, με άξιους δημαγωγούς που επένδυαν στο συναισθηματισμό και στο θυμικό των Ελλήνων.


Στις συνθήκες της μεταπολίτευσης, η βιωσιμότητα του συστήματος της διαφθοράς στην Ελλάδα απαιτούσε δημοκρατική νομιμοποίηση. Καλλιέργησε έτσι τη λαϊκή ανοχή και κέρδισε έως πρόσφατα μια σιωπηλή συναίνεση. Κομματικοί παράγοντες εξαγόραζαν μικροαπατεώνες και κουτοπόνηρους υποστηρικτές με ρουσφέτια. Τους έδιναν ένα κόκκαλο για να σκύψουν το κεφάλι και να κλείσουν τα μάτια σε όσα βρώμικα συνέβαιναν. Με μέσο χειραγώγησης ένα τεράστιο πελατειακό σύστημα, το σύστημα διαφοράς στην Ελλάδα μπορεί να ονομαστεί ως «συμμετοχική διαφθορά». Σε σχέση με τη διαφθορά περιοριζόμενη σε επίπεδο ελίτ, η συμμετοχική διαφθορά βασιζόταν στην εξαγορά με πελατειακές σχέσεις. Εξαγόραζε συνειδήσεις κατευθείαν, και δε χρειαζόταν να ελέγχει συμπεριφορές όπως η καταστολή σε μια τυπική δικτατορία τύπου Λατινικής Αμερικής. Στο σύστημα αυτό δεν είναι ο χωροφύλακας που σου κτυπάει την πόρτα, αλλά εσύ, ο οπαδός, που σέρνεσαι στα κομματικά γραφεία ζητώντας δουλειά, επιδότηση, δάνειο, καλύτερη στρατιωτική θητεία, ρύθμιση χρεών, δημόσια προμήθεια κτλ.


Η συμμετοχική διαφθορά, επομένως, εξοικονομούσε στα μέσα καταστολής δημιουργώντας εθελοδουλία αντί της καταστολής. Έδινε μια ψευδαίσθηση επιλογής ενώ στην ουσία στερούσε την ελεύθερη επιλογή, καθώς καταδίκαζε τους αντιπάλους του με αποκλεισμό από τη λεία και με οικονομική απομόνωση και καταστροφή στα γρανάζια της γραφειοκρατίας για όποιους πολίτες και επιχειρηματίες δεν θέλησαν να προσεγγίσουν το πελατειακό δίκτυο για να βρουν γρήγορη «λύση». Η ρητορεία της κοινωνικής ευαισθησίας, του σοσιαλισμού, του πατριωτισμού κάλυπτε την τακτική της εξαγοράς συνειδήσεων. Έτσι ο κομματικός ραγιάς γινόταν, για παράδειγμα, υπάλληλος της ΔΕΗ με προνόμια και μισθό πολλαπλάσιο από έναν εργάτη ή άνεργο στο Πέραμα που δεν έγινε μέλος ή φίλος του κόμματος.
Σε αυτές τις συνθήκες έντονου κομματικού κρατικοδίαιτου καπιταλισμού, το αίτιο για τις πελατειακές σχέσεις δεν πρέπει να αναζητείται στη θεματική «κουλτούρας», βαλκανικού παρελθόντος και υστέρησης στο Διαφωτισμό, όπως υποστηρίζουν επιφανειακές ερμηνείες. Η συμμετοχή οικονομικών δρώντων στο πελατειακό σύστημα ήταν και είναι απόλυτα ορθολογική επιλογή απέναντι στο σύστημα κινήτρων με το οποίο ήταν αντιμέτωποι. Σε μια οικονομία όπου αν δε δώσεις γη και ύδωρ στους πολιτικούς προστάτες σου, είσαι καταδικασμένος στην οικονομική απομόνωση, άρνηση συναίνεσης και συμμετοχής σημαίνει ότι θα βλέπεις τους άλλους να διορίζονται, να παίρνουν δημόσια έργα, να έχουν καλύτερες μεταθέσεις, δάνεια και άλλα πλεονεκτήματα. Ομοίως, η πολυνομία και η γραφειοκρατία δεν ήταν αποτέλεσμα ανίκανων πολιτικών και αδύναμου κράτους, όπως επιφανειακές αναλύσεις τονίζουν συνεχώς επί δεκαετίες, αλλά ήταν και είναι μια συνειδητή στρέβλωση ώστε να σπρώχνονται πολίτες πιασμένοι στα γρανάζια της γραφειοκρατίας στην άτυπη διαμεσολάβηση του πολιτικού προστάτη.


Σε επίπεδο ανάλυσης, υποστηρίζω ότι το πρόβλημα της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε κατά τη μεταπολίτευση στα πλαίσια της «συμμετοχικής διαφθοράς» είναι παρόμοιο με τις χώρες που βιώνουν έναν συγκεκριμένο τύπο καπιταλισμού, το ληστρικό πολιτικό καπιταλισμό όπου η πολιτική εξουσία και όχι μια «ελεύθερη αγορά» έχει το πάνω χέρι στη διανομή των οικονομικών ευκαιριών. Ίχνη του συστήματος αυτού ανιχνεύονται παντού, αλλά είναι το κυρίαρχο σύστημα στη Λατινική Αμερική, στην Αφρική και στις περισσότερες Ασιατικές χώρες.


Στην Ελλάδα, το τρίπολο «εκτεταμένη διαφθορά, γραφειοκρατία και πελατειακές σχέσεις» οδηγούσε το σύστημα στην κρίση του. Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα και οι επιχειρηματίες εκτός συστήματος χρηματοδοτούσαν το διεφθαρμένο σύστημα. με το φόρο τους. Για να αποφύγουν τη αντίδραση τους, η ελληνική πολιτεία επέτρεψε ένα υψηλό επίπεδο φοροδιαφυγής. Καθώς η φορολογία δεν έφτανε για να χρηματοδοτήσει το κύκλωμα διαφθοράς και το πελατειακό σύστημα, χρειάστηκε τεράστιος δημόσιος δανεισμός υποθήκευσε το μέλλον της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας με ένα γιγάντιο δημόσιο χρέος που από τη δεκαετία του 80.


Παράλληλα, λόγω της πολυνομίας και τις διαφθοράς, ξένοι επενδυτές απέφευγαν την Ελλάδα εκτός αν συμμετείχαν κι αυτοί στο κύκλωμα αυτό με μίζες (βλ. Siemens). Τα δημόσια έργα χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ επέτρεπαν ως μάννα εξ ουρανού στο πολιτικό σύστημα την αναπαραγωγή του μοντέλου. Ταυτόχρονα οι «δημόσιες επενδύσεις» εξέτρεψαν ιδιωτικές επενδύσεις από παραγωγικούς τομείς προς στο καιροσκοπικό σύστημα εργολάβων που άφησαν πίσω τους μια χώρα με λίγες υποδομές αλλά χωρίς παραγωγή. Δηλαδή μια χώρα που δε μπορεί να στηρίξει το επίπεδο κατανάλωσης της δεκαετίας του 2000. Μια χώρα με ανέργους και με εργαζόμενους να κλαίνε για το μισθό των 400 ευρώ που βλέπουν στον ορίζοντα, καθώς περιφέρονται ανάμεσα στους λίγους υπερτιμολογημένους αυτοκινητοδρόμους, σε πανάκριβα κλειστά γυμναστήρια και σε πάμπολλα δημοτικά θέατρα με το όνομα «Μελίνα Μερκούρη».


Η κρίση που περνάει η χώρα μας είναι, εν ολίγοις, αποτέλεσμα του οικονομικού συστήματος όπως διαμορφώθηκε στη μεταπολίτευση. Και θα ήταν μια ιστορική ευκαιρία για την ελληνική κοινωνία να πιέσει ώστε να απαγκιστρωθεί η χώρα από το σύστημα αυτό αν υπήρχαν ισχυρές πολιτικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να το υποστηρίξουν. 

Αλλά με ιδέες ξεπερασμένες περί κρατισμού από τα αριστερά και επικίνδυνες εθνικιστικές αρλούμπες από τα δεξιά, το διεφθαρμένο κατεστημένο χαμογελά πονηρά. 

Προς το παρόν αγοράζει χρόνο, κρυπτόμενο μέσα στα μεγάλα κόμματα, μέχρι τη στιγμή που η Ελλάδα κάπως ορθοποδήσει ισορροπώντας στο μισθό των 400 ευρώ μετά από δέκα ή δεκαπέντε χρόνια. 

Τότε θα επανέλθουν δυναμικά για να συνεχίσουν τον κύκλο πολιτικής διαφθοράς, λαϊκισμού και οικονομικής κρίσης μιλώντας για σοσιαλδημοκρατία και «ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό».
Αναρχικός Τραπεζίτης
ΠΗΓΗ:  http://seisaxthia.wordpress.com

Η χούντα δεν τελείωσε το '73

Η σημερινή μαύρη 45η επέτειο από την επιβολή της στρατιωτικοφασιστικής δικτατορίας, στις 21 Απρίλη 1967 στην χώρα μας, βρίσκει τον ελληνικό λαό πάλι σκλαβωμένο από μια άλλη δικτατορία.
Οι Απριλιανοί δικτάτορες στηρίχτηκαν από τον Αμερικάνικο και ΝΑΤΟικό ιμπεριαλισμό όπως και την οικονομική ολιχαρχία της Ελλάδας για να φέρουν βάσανα και αίμα σε Ελληνικό και Κυπριακό λαό.
Οι σημερινοί δικτάτορες το ίδιο στυγνοί με τους Απριλιανούς, στηρίζονται από ντόπιους και ξένους κερδοσκόπους, οικονομικούς δολοφόνους του λαού μας και το πρόθυμο εθελόδουλο αστικό προσωπικό..........................

Τα σκουπίδια των παραλιακών μαγαζιών στο Βραχάτι!

 

Σε όλα τα πολιτισμένα μέρη του κόσμου, τα σκουπίδια των καταστημάτων -αλλά και των κατοικιών-παραμένουν στον πίσω ακάλυπτο χώρο τους και τα βγάζουν στους κάδους   απορριμάτων το πρωί πριν περάσει το απορριμματοφόρο!
Στο Βραχατι Κορινθίας φαίνεται οτι λείπει ο πολιτισμός!
Ούτε η καθαριότητα  είναι η μισή αρχοντιά μας!
Άραγε πόση ικανότητα, πειθώ αλλά και δύναμη εφαρμογής των κανονισμών δεν έχει ο αντιδήμαρχος καθαριότητας κ. Παπαλέκας για να βλέπουμε αυτό το χάλι, όχι μόνον κάθε μέρα στο κεντρικό παραλιακό parking αλλά δυστυχώς και ανήμερα το Πάσχα!!!!