Να κηρυχθεί «ειδική οικονομική ζώνη» η Ελλάδα προτείνουν οι Γερμανοί βιομήχανοι

(Αφιερωμένο το άρθρο για οσους μαλάκες δεν εχουν καταλάβει ακόμα οτι είμαστε προτεκτοράτο της Γερμανίας και οτι αυτός ακριβώς ήταν ο στόχος της κρίσης χρέους στη χώρα μας!) Χ.Ν

Να κηρυχθεί «ειδική οικονομική ζώνη» η Ελλάδα προτείνουν οι Γερμανοί βιομήχανοι

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012

Την κήρυξη της Ελλάδας σε «ειδική οικονομική ζώνη» προτείνει ο πρόεδρος του συνδέσμου Γερμανών βιομηχάνων, εξοπλισμένη με την απαραίτητη οικονομική βοήθεια και προσωπικό που θα στείλει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Οι δίδοντες στήριξη στην Ελλάδα θα πρέπει να έχουν την ευκαιρία να συνδιαμορφώνουν τις μεταρρυθμίσεις στη χώρα» υποστήριζει ο πρόεδρος του συνδέσμου Χανς Πέτερ Κάιτελ σε συνέντευξή του στο Spiegel που δημοσιεύεται τη Δευτέρα.

Ο ίδιος απορρίπτει τη συζήτηση για έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη λέγοντας πως θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως θυγατρική «που δεν την αφήνεις να καταρρεύσει αλλά την εξυγιαίνεις».

«Όλες οι συζητήσεις περί εξόδου της Ελλάδας δεν οδηγούν πουθενά» αναφέρει ο Κάιτελ, λέγοντας πως «ως επιχειρηματίας, δεν θα άφηνα τη θυγατρική εταιρεία μου που είναι σε πολύ κακή κατάσταση να καταρρεύσει, αλλά θα την εξυγίαινα».

«Δηλαδή, η Ελλάδα πρέπει να γίνει ένα είδος ειδικής οικονομικής ζώνης εντός της ευρωζώνης, εξοπλισμένη με την απαραίτητη και θεμιτή οικονομική βοήθεια, αλλά και με προσωπικό από την ΕΕ» υποστήριξε. «Η Ελλάδα δεν θα πρέπει μεν να εκχωρήσει κυριαρχία, αλλά θα έπρεπε να δώσει σε όσους την στηρίζουν από την ΕΕ την ευκαιρία να συνδιαμορφώνουν επί τόπου τις μεταρρυθμίσεις» ανέφερε επιπλέον, σημειώνοντας πως «μπορεί κανείς να εξετάσει και το ενδεχόμενο εμπράγματων εγγυήσεων».

Η χώρα, καταλήγει, «πρέπει να μπει σε έναν "θάλαμο οξυγόνου" ώστε να να αναρρώσει μακροπρόθεσμα», τονίζοντας πως «για να γίνει αυτό, οι Έλληνες χρειάζονται χρόνο, όχι μήνες αλλά χρόνια».

Πηγη: Τα Νέα

ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΝΤΡΑΓΚΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΓΧΩΡΙΟΙ... «ΕΥΡΩΛΑΓΝΟΙ»!

Πηγή: ΙΣΚΡΑ

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*

Όσοι δεν το έμαθαν ας το πληροφορηθούν! «Η αρχή του τέλους της κρίσης στην ευρωζώνη» είναι γεγονός μετά το «ματ Νράγκι σε εννέα κινήσεις» και το «τείχος προστασίας στις χώρες που κινδυνεύουν». Με αυτόν τον τίτλο η εφημερίδα «Τα Νέα» 7.9.12, υποδέχτηκε τις ανακοινώσεις του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας(ΕΚΤ) Μάριο Ντράγκι. Ωστόσο για μια ακόμα φορά αποδείχτηκε «άνθρακας ο θησαυρός». Για την ακρίβεια άνθρακας για τους λαούς και τους εργαζόμενους της ευρωζώνης και ιδιαίτερα των χωρών της «περιφέρειας», ενώ για τους τραπεζίτες και τους τοκογλύφους ήταν πράγματι θησαυρός!

ΑΓΟΡΑ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΜΕ «ΑΝΤΙΤΙΜΟ» ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Ποιες ακριβώς είναι «κινήσεις ματ» του «σούπερ Μάριο» σύμφωνα τις εγχώριες «μαριονέτες» των τραπεζιτών; Η ΕΚΤ θα αγοράζει χωρίς ποσοτικό όριο, βραχυπρόθεσμα κρατικά ομόλογα (διάρκειας1-3 ετών) από τη δευτερογενή αγορά και θα πιέζει προς τα κάνω επιτόκια (χωρίς να μπαίνουν όμως ανώτατα όρια!) των κρατών που δανείζονται ακριβά από τις «αγορές», όπως η Ιταλία και Ισπανία. Ως εδώ ας πούμε καλά! Όμως η αγορά ομολόγων με το λεγόμενο πρόγραμμα «Άμεσων Νομισματικών Συναλλαγών» (Outright Monetary Transactions), θα γίνεται μετά από την επίσημη προσφυγή της χώρας στο «μηχανισμό στήριξης» (EFSF/EMS). Το «αντίτιμο» θα είναι αυστηρά μέτρα λιτότητας με έγκριση της ευρωζώνης, ανάλογα με αυτά που βιώνουν οι χώρες που βρίσκονται στο «μηχανισμό» (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία). Σε περίπτωση που δεν τηρηθούν αυστηρά οι δεσμεύσεις, τότε …«τέρμα η πίστωση»! Γιαυτό και υπάρχει έντονος σκεπτικισμός στην Ισπανία και Ιταλία, αντί για θριαμβολογίες στις αποφάσεις! Όσον αφορά τις χώρες που ήδη είναι στο «μηχανισμό», θα έχουν δικαίωμα χρήσης του «ευεργετικού» μέτρου, μόνο «όταν κι εφ’ όσον» επιστρέψουν στις «αγορές»! Γι' αυτό είναι εξωπραγματικές οι προσδοκίες των κάθε είδους «ευρωλάγνων», που βλέπουν ελπιδοφόρο βήμα την κίνηση Ντράγκι στην επιβίωση του ευρώ, ξεχνώντας πρώτα απ’ όλα την επιβίωση των λαών!

Επίσης τα κεφάλαια που δίδονται από την ΕΚΤ για να μη θεωρηθούν εντελώς «φρεσκοτυπωμένο χρήμα» (η «Bundesbank» και κατ’ επέκταση η γερμανική κυβέρνηση αντιδρούν έντονα), θα εξισορροπούνται από πράξεις μείωσης της ρευστότητας σε άλλους τομείς ώστε το αποτέλεσμα από πλευράς όγκου ρευστότητας (πιστωτικού χρήματος) να είναι ουδέτερο. Επίσης η ΕΚΤεγκαταλείπει το καθεστώς του προνομιακού δανειστή (seniority status), όπερ σημαίνει ότι δεν θα επιμένει να πληρώνεται κατά προτεραιότητα για τα ομόλογα που κατέχει, κίνηση που «κλείνει μάτι» εφησυχασμού στις αγορές (ιδιώτες δανειστές). Την απόφαση της ΕΚΤ χαιρέτησαν με ενθουσιασμό η επικεφαλής του ΔΝΤ Κρ. Λαγκάρντ και εκ μέρους του Eurogroup ο Ολί Ρεν, δεδομένου ότι και οι δύο φορείς θα παίζουν με την ΕΚΤ ρόλο «τρόϊκας» στη εφαρμογή των δεσμεύσεων. Ωστόσο οι συγκεκριμένες αποφάσεις δεν αλλάζουν το ρόλο της ΕΚΤ, ούτε διασφαλίζουν τη βιωσιμότητα της ευρωζώνης ενώ σηματοδοτούν ακραία μέτρα λιτότητας σε βάρος των εργαζόμενων χωρών της περιφέρειας, σε όφελος των κατόχων δανειακού κεφαλαίου.

Η ΕΚΤ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΤΗΣ ΟΝΕ

Οι τελευταίες αποφάσεις δεν αλλάζουν βέβαια ούτε τον αντιδραστικό ρόλο της ΕΚΤ ως πυλώνα τηςΟΝΕ. Να θυμίσουμε ότι η ΕΚΤ δεν υπόκειται στον έλεγχο των κοινοτικών οργάνων (παρ’ ότι και αυτά δεν είναι εκλεγμένα) αλλά λειτουργεί ανεξάρτητα, κάτι σαν «Βατικανό» της ευρωζώνης με σημερινό «πάπα» το Μάριο Ντράγκι. Επίσης η ΕΚΤ δεν παίζει ρόλο «κεντρικής τράπεζας» της ΕΕ, δηλ. «δανειστή τελευταίας καταφυγής» των κρατών-μελών με χαμηλό επιτόκιο όπως ισχύει με τις κεντρικές τράπεζες ΗΠΑ, Αγγλίας, Ιαπωνίας, κα. Λειτουργεί περισσότερο ως «τράπεζα των τραπεζιτών». ΗΕΚΤ δανείζει χαμηλότοκα τις τράπεζες (0,75%) και αυτές με τη σειρά τους δανείζουν τα κράτη-μέλη μεπολλαπλάσια επιτόκια. Αυτό το καθεστώς όπως και άλλες δραστηριότητες (ρύθμιση νομισματικής κυκλοφορίας ευρώ, παροχή ρευστότητας στις τράπεζες με ενέχυρο κρατικά ομόλογα κά), έχουν ως υπόβαθρο τα νεοφιλελεύθερα-μονεταριστικά δόγματα που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του χρηματιστικού κεφαλαίου. Σε αυτή τη βάση κινήθηκαν και άλλες αποφάσεις της το τελευταίο διάστημα, όπως η παροχή τέλος Μάρτη ’12 πρόσθετης ρευστότητας ύψους 1 τρις € στις τράπεζες (260 δις σε ιταλικές και 250 δις σε ισπανικές) για τη συγκράτηση των επιτοκίων δανεισμού χωρίς όμως επιτυχία (λίγες ημέρες αργότερα τα επιτόκια εκτινάχτηκαν στα 6-7%). Έτσι ο «σούπερ Μάριο» τον Ιούλιο ’12 απείλησε με «μπαζούκας» τις αγορές! Όμως τελικά το «μπαζούκας» στράφηκε κατά των λαών των χωρών που θα κάνουν χρήση των επιλογών της και όχι των αγορών! Το μεγάλο θέμα της ανάπτυξης και της απασχόλησης, παραμένει έξω από τις προτεραιότητες της. Αυτό έχει αφεθεί ουσιαστικά στους αυτόματους μηχανισμούς των αγορών, ενώ οι χώρες βυθίζονται μια μετά την άλλη στην ύφεση (το ΑΕΠ της ευρωζώνης θα μειωθεί το 2012 τουλάχιστον 0,5%).

Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΤ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Η ΕΚΤ εξ’ αρχής ήταν αντίθετη σε κάθε ιδέα αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, ούτε δέχτηκε «κούρεμα» στα ομολόγων που κατείχε παρ’ ότι πολλά είχαν αγοραστεί στη δευτερογενή αγορά σε «σκοτωμένη» τιμή κατά 35-40%. Σήμερα η αξία των ομολόγων που κατέχει ανέρχεται σε 48-50 δις και μαζί με των άλλων «κεντρικών τραπεζών» σε 57 δις €. Αν τα συγκεκριμένα ομόλογα «κουρεύονταν» στο ύψος που είχαν αγοραστεί, θα προέκυπτε για την Ελλάδα όφελος 18-20 δις €, υπερκαλύπτοντας έτσι τις περικοπές-σφαγείο του νέου Μνημονίου. Ωστόσο η ΕΚΤ επιμένει για εξόφληση στην ονομαστική τιμή και ένα μέρος τους έχει ήφη αποπληρωθεί στο 100% (ομόλογα λήξης Μαρτίου, Μαΐου καιΑυγούστου).

Επίσης η ΕΚΤ ενώ παρείχε στις ελληνικές τράπεζας ρευστότητα με ενέχυρο ελληνικά ομόλογα, απότον Ιούλιο ’12 τις ανέστειλε εντελώς, συνδέοντας την παροχή ρευστότητας με την έκθεση της τρόϊκας, στην ουσία δηλ. εκβιάζοντας για την αυστηρή εφαρμογή του Μνημονίου. Έτσι οι παροχή ρευστότητας από 73,6 δις € τον Ιούνιο ’11, μειώθηκε σε 23,9 δις στις αρχές Ιουλίου ’12 και οι τράπεζες αναγκάζονται να προσφύγουν στον «έκτακτο μηχανισμό παροχής ρευστότητας» το λεγόμενο ELA(Emergency Liquidity Assistance), με κόστος δανεισμού 4% σε σχέση με 0,75% από την ΕΚΤ. Η παροχή έκτακτης ρευστότητας από τον ELA, αρχές Σεπτέμβρη ’12, ήταν 106,3 δις σε σχέση με 61,9 δις τον Ιούνιο. Το πρόσθετο κόστος ανέρχεται σε 1 δις €, το οποίο τελικά μεταφράζεται σε ακριβότερες πιστώσεις προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά, πέρα από τη γενικότερη συρρίκνωση του συνολικού τους όγκου (από 253 δις τον Ιούνιο ’11, σε 240 δις Ιούνιο ’12).

Η ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΕΩΛΗ

Οι αποφάσεις της ΕΚΤ φέρνουν και πάλι στο προσκήνιο το κρίσιμο ερώτημα της βιωσιμότητας της ευρωζώνης. Είναι φανερό ότι η κρίση δεν αντιμετωπίζεται με μέτρα «ασπιρίνες» πολύ περισσότερο πουοι συγκεκριμένες ασπιρίνες αποτελούν «κινίνο» για τους λαούς και τους εργαζόμενους, διότι συνοδεύονται από «μνημονιακά» μέτρα. Η βιωσιμότητα της απαιτεί αλλαγή αρχιτεκτονικής και επαναθεμελιώση της με όρους λαών και εργαζόμενων. Και αυτό το έργο είναι υπόθεση όλων των λαών της ΕΕ, καθώς και κάθε λαού ξεχωριστά. Για τον ελληνικό λαό η ανατροπή του «Μνημονίου» είναι όρος για την αποτροπή της εξαθλίωσης του και ταυτόχρονα αφετηρία για ριζική στροφή στις ασκούμενες πολιτικές. Ανατροπή του «Μνημονίου» και των εφαρμοστικών νόμων, σημαίνει«αθέτηση πληρωμής χρέους με επίκληση του διεθνούς δικαίου» και στόχο τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του (πάνω από 80%). Παράλληλα σημαίνει εφαρμογή προγράμματοςπαραγωγικής ανασυγκρότησης, εθνικοποίησης-κοινωνικοποίησης τραπεζών, κλείσιμο των «διαρροών» δημοσίων πόρων (εσόδων και δαπανών), στήριξη αγοραστικής δύναμης μισθών-συντάξεων, κά. Αυτή είναι η «κόκκινη γραμμή» και δεν μπορεί να εγκαταληφθεί στο όνομα της παραμονής στο ευρώ!

Η αντίληψη της «πάση θυσίας» παραμονής στην ευρωζώνη, που καλλιεργούν οι πάσης φύσεως «ευρωλάγνοι» και συνολικά «οι δυνάμεις της χρεοκοπίας του ελληνικού λαού» εντός και εκτός χώρας και πρώτα απ’ όλα η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, έχουν σαφή στόχο. Την αποτροπή του κινδύνου κατάρρευσης της ευρωζώνης, τη διασφάλιση των συμφερόντων των πιστωτών και μαζί των στενών πολιτικο-οικονομικών συμφερόντων της ιθύνουσας ελίτ στην Ελλάδα. Ωστόσο ο ελληνικό λαός δεν είναι διατεθημένος να παίζει το ρόλο της Ιφιγένειας προς χάριν του ευρώ και του εγχώριου αστικού συστήματος. Με την ανάπτυξη του κινήματος αντίστασης, αλληλεγγύης και ανατροπής, την κοινή δράση των δυνάμεων της αριστεράς, την απομάκρυνση της σημερινής κυβέρνησης χρεοκοπίας του ελληνικού λαού και την άνοδο στην εξουσία των αριστερών-ριζοσπαστικών δυνάμεων, μπορεί να γίνει πραγματικότητα η εφαρμογή προοδευτικού προγράμματος εξόδου από την κρίση, για μια ελπιδοφόρα προοπτική του ελληνικού λαού και της νέας γενιάς στο μέλλον.

*Ο Γιάννης Τόλιος είναι διδάκτωρ οικονομικών επιστημών

Αναρτήθηκε από You Pay Your Crisis στις 3:26 μ.μ.

Κ.Ο.ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ:Ή αυτοί ή εμείς! Κάτω η κυβέρνηση της εξαθλίωσης!

Γενική πολιτική απεργία διαρκείας για να μην περάσουν τα νέα μέτρα!

Διαγραφή του δημοσίου χρέους
για να μην λιμοκτονήσει ο λαός

Εργάτες - εργάτριες, νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι, φτωχοί αγρότες

    Ο καταιγισμός των αντεργατικών-αντιλαϊκών μέτρων δεν έχει τελειωμό. Η καπιταλιστική κρίση οξύνεται και βαθαίνει, τραβώντας στη δίνη της και άλλες χώρες στην Ευρώπη και παγκόσμια. Πρόκειται για μια βαθιά καπιταλιστική κρίση υπερσυσσώρευσης κερδών – κεφαλαίων τα οποία δεν επανεπενδύονται διότι δεν αποφέρουν στους κατόχους τους τα προ της κρίσης κέρδη.

    Οι καπιταλιστές φορτώνουν την κρίση του δικού τους συστήματος στις πλάτες μας, κοινωνικοποιώντας τη ζημιά, ιδιοποιούμενοι όμως αυτοί τα κέρδη. Εκατομμύρια εργαζόμενοι απολύονται και μένουν άνεργοι, βαθαίνει η εκμετάλλευση, επιστρέφουν οι εργασιακές συνθήκες του 19ου αιώνα.

    Τα μνημόνια αποτελούν απάντηση των καπιταλιστών στην κρίση τους. Η ντόπια αστική τάξη αδυνατεί να ξεπεράσει από μόνη της την κρίση και έχει ανάγκη την στήριξή της από το ευρωπαϊκό αλλά και διεθνές κεφάλαιο. Φυσικά η στήριξη αυτή  δίνεται με το αζημίωτο. Δίνεται με την παραχώρηση μέρους της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της στη χώρα, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου (φυσικού, ορυκτού, επιχειρήσεων κ.α.,) τη δημιουργία ζωνών ελεύθερης εκμετάλλευσης κ.λπ.

    Αυτό που έχουμε να αντιμετωπίσουμε άμεσα είναι η ταχύτατη μετατροπή της χώρας σε μία «ειδική ζώνη» της Ε.Ε., στην οποία θα εξασφαλιστούν προνομιακοί όροι για την κερδοφορία του μονοπωλιακού κεφαλαίου, γιατί μόνο έτσι θεωρούν από κοινού η γερμανική και η ελληνική αστική τάξη ότι μπορούν να συνυπάρξουν μέσα στην Ε.Ε. Για το λόγο αυτό, προβλέπεται:

- Περαιτέρω απαξίωση της εργατικής δύναμης και συρρίκνωση των εισοδημάτων των μικροαστών
- Ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και συρρίκνωση του δημόσιου τομέα
- Βίαιη αναδιανομή και του ιδιωτικού πλούτου, με πέρασμά του από την εργατική τάξη και τους μικροαστούς στο μεγάλο κεφάλαιο.

    Τα μέτρα αυτά, που δεν είναι τα τελευταία, συνεπάγονται μαζική εξαθλίωση, εξόντωση μέρους του πληθυσμού, μαζική μετανάστευση, εγκληματικότητα, εκφασισμό, άγρια κρατική καταστολή κ.λπ.
    Η σημερινή κυβέρνηση συγκροτήθηκε ακριβώς για να υλοποιήσει το μνημόνιο και να περάσει τα αντίστοιχα μέτρα. Έχει σκοπό να κρατήσει όσο αντέξει. Αποτελεί τη μόνη σήμερα επιλογή της αστικής τάξης και της Τρόικα.
    Για το λόγο αυτό ο μόνος τρόπος για να μην περάσουν τα μέτρα είναι: να φύγει η κυβέρνηση μαζί τους! Αλλιώς, παραμένοντας, θα παραμείνουν και τα μέτρα.
 Απέναντι στην προοπτική της διαρκούς χειροτέρευσης της κατάστασής της, της αύξησης της ανεργίας και της ανέχειας, στην διόγκωση του αριθμού των εξαθλιωμένων και στον εκφασισμό, η εργατική τάξη δεν μπορεί να δεχθεί την λύση της λιμοκτονίας.
Να μην επιτρέψουμε μια τέτοια προοπτική! Υπάρχει λύση, υπάρχει διέξοδος!

Η λύση είναι η οικοδόμηση εδώ και τώρα ενιαίου εργατικού πολιτικού μετώπου και η ανάδειξη  εργατικής κυβέρνησης!
   
    Ολόκληρη η εργατική τάξη μέσα από ένα ενιαίο πανεργατικό μέτωπο και σε συμμαχία με την φτωχή αγροτιά, τους αυτοαπασχολούμενους και επαγγελματίες που καταστρέφονται και γίνονται εργάτες ή άνεργοι, πρέπει να ξεσηκωθεί και να δώσει τη μάχη για την ανατροπή της επίθεσης και της κυβέρνησης που την υλοποιεί, διεκδικώντας ταυτόχρονα τη διαγραφή του δημόσιου χρέους!

    Η εργατική τάξη μέσα από τις πλατιές οργανώσεις της πρέπει να οργανώσει άμεσα και να συντονίσει τον αγώνα της απέναντι στην αμείλικτη και αδυσώπητη επίθεση που δέχεται από τους κεφαλαιοκράτες, την κυβέρνηση και το κράτος τους, μέσα από μια γενική πολιτική απεργία διαρκείας. Ο αγώνας αυτός για να έχει αποτελέσματα πρέπει να είναι μαζικός, ενωτικός, αποφασιστικός.

    Απέναντι σε μια τέτοια υπερεπείγουσα κατάσταση που δημιουργείται με την επίθεση των καπιταλιστών και στην προοπτική μεγάλο κομμάτι της εργατικής τάξης και του λαού να λιμοκτονήσει, οι πολιτικές δυνάμεις που έχουν εργατική αναφορά πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Από τη συμβολή της κάθε εργατικής πολιτικής δύναμης σε μια τέτοια άμεση πολιτική προοπτική και διέξοδο, θα κριθεί η συνέπεια των διακηρύξεων τους με τις πράξεις τους. Στο βαθμό που δεν συμβάλουν σε μια τέτοια άμεση απάντηση, δίνουν τον απαραίτητο χρόνο στην κυβέρνηση να υλοποιήσει τα αντεργατικά – αντιλαϊκά σχέδιά της.

    Η μονομερής διαγραφή του χρέους είναι αναγκαία και απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία οποιασδήποτε προσπάθειας ανάκαμψης της οικονομίας και βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων και της εργατικής τάξης, καθώς το σταμάτημα της εξυπηρέτησης του χρέους (πλην αυτού προς τα ασφαλιστικά ταμεία) θ’ απελευθερώσει τεράστιους δημόσιους πόρους, ικανούς να χρηματοδοτήσουν την υγεία, την παιδεία και προγράμματα δημόσιων επενδύσεων τα οποία θα δώσουν δουλειά στους άνεργους.

Η ανάγκη της μονομερούς διαγραφής του χρέους συνδέει σε μιαν άρρηκτη ενότητα τον καθημερινό αγώνα για την ικανοποίηση των άμεσων οικονομικών αιτημάτων της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού,  με τον αγώνα  για την αποτίναξη της κηδεμονίας της ΕΕ και του ΔΝΤ.
    Η διαγραφή των χρεών των εργατικών οικογενειών, των φτωχών αγροτών, των αυτοαπασχολουμένων που προλεταριοποιούνται και η ευνοϊκή ρύθμιση των χρεών των μικροαστών της πόλης και του χωριού, είναι αναγκαία πολιτική που θα ανακουφίσει χιλιάδες νοικοκυριά και είναι εφικτή αν συνδυαστεί με τη μονομερή διαγραφή του δημόσιου χρέους.

    Η εργατική τάξη έχει συμφέρον να αναδείξει μια δική της κυβέρνηση η οποία θα καταργήσει τους αντεργατικούς νόμους και τα μνημόνια, θα διαγράψει το χρέος, θα εθνικοποιήσει χωρίς αποζημίωση και υπό εργατικό έλεγχο τις τράπεζες, τους οργανισμούς κοινής ωφέλειας και τις μεγάλες επιχειρήσεις, θα δώσει δουλειά με δικαιώματα σε όλους, θα ικανοποιήσει τα αιτήματα του εργατικού και λαϊκού κινήματος, Θα αξιοποιήσει και θα αναπτύξει παραγωγικά σε όφελος του λαού τον πλούτο της χώρας, έξω από τους περιορισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Απαρχή της αγωνιστικής εφόρμησης της εργατικής τάξης για την ανατροπή της κυβέρνησης της φτώχειας και της πείνας,  μπορεί να αποτελέσει μια μαζική-ενωτική διαδήλωση στην ΔΕΘ, κόντρα στην πολυδιάσπαση και τον πολυκερματισμό της εργατικής δράσης, πράγμα που ευνοεί την κυβέρνηση.

κομμουνιστική οργάνωση ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ
www.anasyntaxi.gr
Σεπτέμβρης 2012

Αναρτήθηκε από ΒΑΘΥ στις 5:23 π.μ.

Να γιατί «δεν έχει» το κράτος τους

Του Νίκου Μπογιόπουλου
O κ. Σίμος Κεδίκογλου στο κυβερνητικό σχήμα που συνέστησαν τα κόμματα της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ κατέχει τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου. Δεν κατέχει τη θέση του…ψευταράκου.

Αλλωστε, απ’ όσο γνωρίζουμε, θέση «ψευταράκου», επισήμως και θεσμικώς τουλάχιστον, δεν προβλέπεται ούτε στο παρόν, ούτε στα προηγούμενα κυβερνητικά σχήματα.

*

Ως εκ της θέσεώς του, λοιπόν, ο Κεδίκογλου θα έπρεπε να είναι σοβαρός, ακριβής και ενημερωμένος σωστά.

Εκτός, φυσικά, αν είναι ανίκανος, άχρηστος και αδαής, πράγμα για το οποίο δεν έχουμε στοιχεία.

*

Σε κάθε περίπτωση ο Κεδίκογλου – και ο κάθε Κεδίκογλου – θα πρέπει να κάνει με συνέπεια τη δουλειά του.

Και δουλειά ενός κυβερνητικού εκπροσώπου είναι να μη λέειμπαρούφες, να ενημερώνει με ειλικρίνεια για τις θέσεις της κυβέρνησης και να μην ασκείται σε φτηνή προπαγάνδα επιδιδόμενος σε καλπιές και σε παραποίηση της αλήθειας.

Εκτός, πάλι, αν η δουλειά ενός κυβερνητικού εκπροσώπου είναι να κάνει τα ακριβώς αντίθετα…

*

Ας δούμε τώρα τι έκανε προχτές ο Κεδίκογλου.

Στην προσπάθεια της κυβέρνησης να πείσει το λαό (σ.σ.: εδώ γελάνε)

για το πόσο «αναπόφευκτες» (σ.σ.: εδώ οργίζονται)

είναι οι νέες περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και δικαιώματα,

ο εκπρόσωπος του κ. Σαμαρά (του κ. Βενιζέλου και του κ. Κουβέλη) άρχισε να αραδιάζει «στοιχεία» και αριθμούς, θέλοντας να αποδείξει πόσο «πολύ κοστίζουν» στο κράτος οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, και πόσο «αναγκασμένο» είναι το έρμο το κράτος (και η έρμη η κυβέρνηση) να πάρει και νέα μέτρα κατά του λαού για να λειτουργήσει (το έρμο το κράτος)…

Συγκεκριμένα, δήλωσε:

«Από τα 88 δισ. των πρωτογενών δαπανών του ελληνικού κράτους, τα 60 δισ. πάνε σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα (…) Μένουν μόνο 28 δισ. για όλη τη λειτουργία του ελληνικού κράτους (σχολεία, νοσοκομεία, δικαστήρια, οργανισμοί), τα πάντα πρέπει να λειτουργήσουν με ένα ποσό που είναι μικρότερο και μόνο από το ποσό που διατίθεται για τις συντάξεις».

*

Καταρχάς, θα πρέπει να ενημερώσει κάποιος τον Κεδίκογλου ότι σε αυτή τη χώρα υπάρχει ένας νόμος που λέγεται «Προϋπολογισμός».

Εκεί καταγράφονται τα οικονομικά δεδομένα ώστε να μην μπορεί ο καθένας να λέει το μακρύ του και το κοντό του.

Με βάση, λοιπόν, τον «Προϋπολογισμό», σε αντίθεση με όσα λέει ο Κεδίκογλου, ισχύουν τα εξής:

*

Πρώτον: Οταν μιλάμε για λειτουργία του «κράτους» τότε μιλάμε για τα στοιχεία του Κρατικού Προϋπολογισμού όπως αυτά καταγράφονται στονΤακτικό Προϋπολογισμό και όχι για τον προϋπολογισμό της Γενικής Κυβέρνησης.

*

Δεύτερον: Σύμφωνα με αυτόν, με τον Τακτικό Προϋπολογισμό (Κρατικός Προϋπολογισμός 2012, Εισηγητική Εκθεση, Κεφάλαιο 3, σελίδα 57, πίνακας 3.9 Δαπάνες τακτικού προϋπολογισμού ανά κατηγορία), οι πρωτογενείς δαπάνες για το 2012 δεν είναι 88 δισ., όπως λέει ο Κεδίκογλου, αλλά 49,085 δισ. ευρώ.

*

Τρίτον: Σύμφωνα με τον Τακτικό Προϋπολογισμό, το σύνολο των μισθών και των συντάξεων όχι μόνο δεν είναι 60 δισ. ευρώ, όπως λέει ο Κεδίκογλου, αλλά μόλις και μετά βίας φτάνουν στα 19,415 δισ. ευρώ.

*

Τέταρτον: Ακόμα κι αν πάρουμε ως βάση τα στοιχεία με τα οποία ο Κεδίκογλου προσπαθεί να «μπουρδουκλώσει» την κατάσταση, δηλαδή τον Ενοποιημένο Προϋπολογισμό της Γενικής Κυβέρνησης (πίνακας 3.2, σελίδα 44 του Κρατικού Προϋπολογισμού), όπου γίνεται λόγος για πρωτογενείς δαπάνες 87,4 δισ. ευρώ, αμοιβές προσωπικού 17,9 δισ. ευρώ, συντάξεις 31,2 δισ. ευρώ και λοιπές μεταβιβάσεις 14,1 δισ. ευρώ

(όλα αυτά – επαναλαμβάνουμε – αφορούν στη Γενική Κυβέρνηση, η οποία εκτός της Κεντρικής Κυβέρνησης περιλαμβάνει επιπλέον τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, πρώτου και δεύτερου βαθμού, και τους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης)

τότε και πάλι η κυβερνητική προπαγάνδα δεν εξηγεί γιατί τα έσοδα της Γενικής Κυβέρνησης, που με βάση το συγκεκριμένο πίνακα ανέρχονται στα 89,6 δισ. ευρώ, «δεν φτάνουν», όταν οι πρωτογενείς δαπάνες (στον ίδιο πίνακα) είναι 87,4 δισ. ευρώ.

*

Ε, να, λοιπόν, γιατί «δεν φτάνουν»:

*

Γιατί μόνο για το 2012, όπως προκύπτει και πάλι από τον Κρατικό Προϋπολογισμό (πίνακας 3.9, σελίδα 57)

ο ελληνικός λαός υποχρεούται να καταβάλει σε τόκους και σε χρεολύσια, να πληρώσει από το αίμα του σε κερδοσκόπους, σε δανειστές και σε τοκογλύφους, για μεσομακροπρόθεσμα δάνεια, για βραχυπρόθεσμα δάνεια, για ομόλογα, για δαπάνες δημόσιου χρέους, για καταπτώσεις εγγυήσεων κ.λπ.

ένα ποσό που

(όπως φαίνεται στο σχετικό πίνακα 3.9 – κατηγορίες δαπάνης με αύξοντες αριθμούς «11», «12», «15», «16», «17» και «18»)

ξεπερνά τα 87 δισ. ευρώ!

Οσο, δηλαδή, και οι πρωτογενείς δαπάνες ολόκληρης της Γενικής Κυβέρνησης!

*

Να, συνεπώς, γιατί δεν μπορούν να λειτουργήσουν τα νοσοκομεία, τα σχολεία, οι οργανισμοί, τα δικαστήρια και όλα εκείνα για τα οποία «κλαίει» και κόπτεται ο Κεδίκογλου.

Οχι γιατί «κοστίζουν πολύ» οι μισθοί των εργατών, οι συντάξεις των συνταξιούχων και τα επιδόματα των απόρων, αλλά γιατί το κράτος των κεφαλαιοκρατών – δανειστών – πιστωτών – τοκογλύφων, τους οποίους υπηρετεί η κυβέρνηση του Κεδίκογλου,

είναι, όντως, πολύ δαπανηρό, για το λαό.

Πράγμα που όταν διαβάσει (σωστά) τον Προϋπολογισμό ο Κεδίκογλου θα το αντιληφθεί – δεν αμφιβάλλουμε καθόλου – και ο ίδιος…

“Ριζοσπάστης”

Δ.Καζάκης: Ετοιμάζουν ένα νέο «αντιμνημονιακό» ξεπούλημα του λαού…

(Για διαβάστε αυτό το άρθρο νεολαίοι μου να μαθαίνετε και απο την Ιστορία που δεν σας μάθανε στο σχολειό..!!!)

"Όταν τα Έθνη οργή πιέζη Μοίρας,Όταν δεσπότης νωθρός τα τυραννή,
Σιγώντας βλέπεις τους μέλλοντας σωτήρας,
Ως να βροντήση των όπλων η φωνή........."

 Την νύχτα της 10ης προς την 11η Οκτωβρίου 1862, ύστερα από εξέγερση της στρατιωτικής φρουράς και του λαού των Αθηνών κατελύθη η δυναστεία του Όθωνα. Ακολούθησε η εκλογή της Β’ Εθνικής Συνελεύσεως η οποία ανέλαβε να συντάξει το νέο Σύνταγμα.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι η εξέγερση συγκέντρωνε ορμή στα κατάβαθα της κοινωνίας από το 1859. Είχαν προηγηθεί επιμέρους εξεγέρσεις των οποίων η καταστολή ήταν απερίγραπτη, όπως π.χ. του Ναυπλίου τον Φεβρουάριο του 1862. Για την καταστολή των εξεγερμένων χρησιμοποιήθηκε τακτικός στρατός και χωροφυλακή με επικεφαλής έναν Ελβετό στρατηγό, τον Εμ Χαν. Το αίμα από την καταστολή του εξεγερμένου λαού του Ναυπλίου από τον στρατό και μάλιστα υπό την ηγεσία ξένου στρατηγού, ήταν η αφορμή για πολλούς αξιωματικούς της εποχής να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούσαν να είναι οργανέτα στα χέρια μιας αντιλαϊκής εξουσίας. Κέντρο ζύμωσης των επαναστατικών ιδεών ήταν το πυροβολικό...........................

Απ’ τα 31,3 δισ. ευρώ που θα δανειστεί τον Οκτώβρη το ελληνικό κράτος τα 30,4 δισ. θα καταλήξουν στα θησαυροφυλάκια τραπεζιτών και λοιπών τοκογλύφων (Βίντεο) « ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ

Το σημαντικό που είπε –και είναι κάτι που δεν ακούγεται από κανένα ΜΜΕ- είναι ότι από τα 31,3 δις. ευρώ που δανείζεται, με την δόση που αναμένεται να λάβει τον Οκτώβρη το ελληνικό κράτος, ο ελληνικός λαός δηλαδή, μόνο το 0,9 δισ. ευρώ θα πάνε στην πραγματική οικονομία και τα υπόλοιπα θα καταλήξουν στους τραπεζίτες και στους λοιπούς τοκογλύφους.