"Ιδού το προτεκτοράτο σας...!!!"

Συνεδρίαση Πολιτικής Ηγεσίας ΥΠΕΚΑ με τον επικεφαλής της ομάδας δράσης Ε.Ε.Horst Reichenbach

Αθήνα, 18 Σεπτεμβρίου 2012

 

 

Ανακοίνωση σχετικά με τη συνάντηση της Πολιτικής ηγεσίας του Υ.Π.Ε.ΚΑ

με τον επικεφαλής της TaskForce, Horst Reichenbach.

 

Τα ζητήματα της διαχείρισης των απορριμμάτων, της ολοκλήρωσης του Εθνικού Κτηματολογίου και της ευαισθητοποίησης των πολιτών σε περιβαλλοντικά θέματα, βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνάντησης που είχαν το απόγευμα ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Ευάγγελος Λιβιεράτος και ο Υπουργός Αναπληρωτής ΠΕΚΑ, Σταύρος Καλαφάτης, με τον επικεφαλής της Ομάδας Δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Χόρστ Ράιχενμπαχ.

Οι δύο πλευρές εξέτασαν πως θα μπορούσε να είναι χρήσιμη η συμβολή της Ομάδας Δράσης στη διαμόρφωση του Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Απορριμμάτων, στη προπαρασκευή του Εθνικού Σχεδίου Πρόληψης Αποβλήτων, καθώς και στην ενημέρωση των πολιτών αναφορικά με τη διαχείριση των απορριμμάτων.

Επίσης, κρίθηκε ωφέλιμο να υπάρξει τεχνική υποστήριξη της Task Force όσον αφορά στην επιτάχυνση των διαδικασιών που αφορούν στην ολοκλήρωση του έργου του Εθνικού Κτηματολογίου.

Αμέσως μετά τη συνάντηση ο Υπουργός Αναπληρωτής ΠΕΚΑ, Σταύρος Καλαφάτης, δήλωσε:  

«Η συνάντηση με τον κ. Ράιχενμπαχ υπήρξε εποικοδομητική. Διαπιστώθηκε ότι υπάρχει πεδίο συνεργασίας μεταξύ του ΥΠΕΚΑ και της TaskForce, ιδίως όσον αφορά στα ζητήματα της διαχείρισης των απορριμμάτων και στο Κτηματολόγιο. Αυτοί είναι δύο τομείς, στους οποίους είμαστε αποφασισμένοι να δουλέψουμε σκληρά.»

Ενδιαφέροντα νέα που αφορούν την

Οικολογική Συμπολιτεία του Μοριά

Η <<Πρωτοβουλία για Σύσταση Ανώνυμης Εταιρείας Κοινωνικής Βάσης
για τη Διαχείριση Αποβλήτων στην Αρκαδία>>,

πραγματοποίησε  Εκδήλωση - Συζήτηση 
στην Τρίπολη,

το Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012,

στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρίπολης.

Ομιλητές ήταν  :

ο Βασίλης Γιόκαρης, εκπρόσωπος της εν λόγω Πρωτοβουλίας, με θέμα :

<<Ανώνυμη Εταιρεία πολυμετοχικής Κοινωνικής Βάσης

για τη Διαχείριση Αποβλήτων στην Αρκαδία>>,

και

ο Σταύρος Αργυρόπουλος, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας

΄΄Λακωνική Βιοενεργειακή Α.Ε.΄΄με θέμα :

<<Το παράδειγμα της ΄΄Λακωνικής Βιοενεργειακής Α.Ε.΄΄>>.

Βασίλης Γιόκαρης

Ευχαριστώ όλους και όλες που ήρθαν εκτός Αρκαδίας : τον Χάρη Μουρκάκο (ως μέλος της Θεματικής Ομάδας των Οικολόγων Πράσινων για τη Διαχείριση των Στερεών Αποβλήτων), τον Κώστα Παπακωνσταντίνου (περιφερειακό σύμβουλο στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας εκ μέρους της υποστηριζόμενης εκεί από τους Οικολόγους Πράσινους Περιφερειακής Κίνησης), την κα Αγγελική Φωτεινού και μερικούς ακόμη συμπολίτες της από το Αίγιο, αλλά και τους πλέον των 10 σπαρτιάτες-μετόχους της <<Λακωνικής Βιοενεργειακής ΑΕ>>, που με την παρουσία τους στην Εκδήλωση και τη συμμετοχή τους στη Συζήτηση έδωσαν ευρύτερες της Αρκαδίας διαστάσεις στο εγχείρημα.
Παρά την καταρρακτώδη πολύωρη βροχόπτωση από το απόγευμα του Σαββάτου και ως τα μεσάνυχτα, περί τους 70 ανθρώπους ήρθαν και συμμετείχαν στην Εκδήλωσή μας.
Οι περισσότεροι ήσαν δημότες του Δήμου Τρίπολης, που τους ευχαριστούμε και αυτούς. Ανάμεσά τους αρκετοί από αυτούς που ήδη έχουμε συνεργαστεί από τον Μάιο μέχρι σήμερα στη συγκρότηση της εν λόγω Πρωτοβουλίας, με στόχο την άμεση πλέον σύσταση της <<Αρκαδικής Εναλλακτικής Διαχείρισης Αποβλήτων ΑΕ>>.
Επίσης, αρκετοί από τους φίλους που συνεργαζόμαστε στη Δημοτική μας Κίνηση <<Μαντινειακή Συμπολιτεία>>, ανάμεσά τους και ο Τάσος Παπαζαχαρίας / διάδοχός μου στη θέση του Δημ. Συμβούλου της Κίνησής μας μετά την παραίτησή μου την οποία υπέβαλα την προηγούμενη εβδομάδα στα πλαίσια της Εναλλαγής στα μισά της θητείας. Η παρουσία και η συμμετοχή του Τ. Παπαζαχαρία έχει μεγάλη σημασία και για την δημοτική Κίνησή μας, και γι΄αυτό τον ευχαριστώ ιδιαίτερα όπως επίσης και όλους τους άλλους φίλους και φίλες.
Έγινε παρουσίαση τόσο της Πρωτοβουλίας μας από τον υπογράφοντα ως εκπροσώπου της , όσο και του τρέχοντος ήδη παραδείγματος της εταιρείας με έδρα τη Σπάρτη από το διευθύνοντα σύμβουλο αυτής Σταύρο Αργυρόπουλο.
Ακολούθησαν ερωταπαντήσεις και τοποθετήσεις αρκετών παρευρισκομένων (Βλ. και συναφή ενημέρωση από ντόπια ηλεκτρονικά ΜΜΕ).
Ανακοινώσαμε ότι ο κατάλογος ενδιαφερομένων να γίνουν ιδρυτικοί μέτοχοι (ώστε να ιδρυθεί εντός Οκτωβρίου η εταιρεία) θα είναι ανοικτός έως 30 Σεπτεμβρίου. Πράγματι, η δημόσια αυτή παρουσίαση της Πρωτοβουλίας μας είχε στο μεταξύ ως αποτέλεσμα να παρουσιαστούν αρκετοί μέχρι σήμερα νέοι ενδιαφερομένοι. Τα σχόλια που ακούσαμε τόσο κατά τη διάρκεια της συζήτησης όσο και ακολούθως στο τριήμερο που ακολούθησε είναι θετικά και εξαιρετικά ενθαρρυντικά.

Αναφέρω εδώ συνοπτικά ουσιώδη στοιχεία του σκεπτικού σύστασης εταιρειών κοινωνικής βάσης για τη διαχείριση των στερεών (και όχι μόνον) αποβλήτων :

* Όσον αφορά τη μέθοδο, ειδικότερα για τα στερεά αστικά απόβλητα : Μείωση παραγωγής σκουπιδιών, Επαναχρησιμοποίηση, Διαλογή στην Πηγή, Ανακύκλωση, Κομποστοποίηση, Υγειονομική διάθεση/ταφή υπολειμμάτων. Μέθοδοι έντασης εργασίας και όχι έντασης κεφαλαίου. Πρόκειται για μέθοδο αποκομιδής και διαχείρισης φθηνότερη σε σύγκριση με εκείνες της ΄΄βιομηχανοποίησης των σκουπιδιών΄΄ μέσα από μεγάλες μονάδες διαχείρισης σύμμεικτων στερεών αποβλήτων σε αντιστοιχία 1 : 3 έως και και πολύ περισσότερο.

* Συστηματική ενημέρωση-πληροφόρηση και ενεργός συμμετοχή των δημοτών

* Τα σκουπίδια αποτελούνται από χρησιμότατα και σε σπάνη ευρισκόμενα υλικά. Επομένως : αλλαγή σκηνικού από ΄΄Διαχείριση σκουπιδιών΄΄ σε ΄΄Διαχείριση χρήσιμων υλικών΄΄.

* Κατά συνέπεια, μετάβαση από τον δημότη ΄΄παραγωγό σκουπιδιών΄΄ στο δημότη ΄΄συνδρομητή και προμηθευτή χρήσιμων υλικών΄΄.

* Αποκεντρωμένη μέθοδος και αποκεντρωμένη Διαχείριση αντιστοιχεί / αρμόζει σε αποκεντρωμένους Φορείς διαχείρισης.

* Τοπικότητα και Εγγύτητα όσον αφορά τον χωρικό σχεδιασμό των φορέων καθώς και των μονάδων διαχείρισης.

* Μπροστά στα αδιέξοδα των ως τώρα δοκιμασμένων λύσεων διαχείρισης από την πλευρά της Κρατικής Διοίκησης (κυβέρνηση - περιφέρεια - δήμοι) και απορρίπτοντας ολόπλευρα τις επιδιωκόμενες από την κρατική διοίκηση λύσεις Ιδιωτικοποίησης, οι τοπικές κοινωνίες οφείλουν να αναζητήσουν λύσεις Κοινωνικοποίησης της Διαχείρισης των Στερεών Αστικών Αποβλήτων (ΑΣΑ).

* Κοινωνικοποίηση ή Αυτοδιαχείριση της Διαχείρισης των  ΑΣΑ μέσα από τοπικά εταιρικά σχήματα πολυμετοχικής κοινωνικής βάσης.

* Τα εταιρικά εγχειρήματα θα πρέπει να συνδυάζουν : Οικονομική Βιωσιμότητα - Οικολογική Συμβατότητα - Κοινωνική συμμετοχή και Κοινωνικό Έλεγχο.

* Τα εταιρικά εγχειρήματα θα πρέπει να δίνουν τη δυνατότητα της διάχυσης των οφελημάτων (οικονομικών - οικολογικών - απασχόλησης - πολιτιστικών ) ή δυνατό σε ολόκληρο το κοινωνικό σώμα, και να επιτυγχάνουν με αυτό τον τρόπο την Κοινωνικοποίηση των οφελημάτων (συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών). Αυτό προυποθέτει την ανάληψη προηγουμένως ή ταυτόχρονα αντίστοιχων υποχρεώσεων από το κοινωνικό σώμα. Το στοίχημα λοιπόν είναι, η συγκροτούμενη εταιρική μορφή να πείθει την τοπική κοινωνία, να δημιουργεί Εμπιστοσύνη - Φερεγγυότητα και Χρηματοπιστωτική Πίστη μεταξύ των συνδημοτών, με έγκαιρα σαφείς, διάφανους και κοινωνικά ελέγξιμους όρους και προυποθέσεις. Έτσι θα καταφέρνει να κερδίζει δημότες - Συνεταίρους/συν-Μετόχους και δημότες-Συνδρομητές.

* Τα παραπάνω επείγουν, διότι η κρατική μηχανή, σε όλη τη χώρα, μπαίνει στην τελική ευθεία της ανάθεσης της διαχείρισης των ΑΣΑ σε Ιδιώτες. Βρισκόμαστε λοιπόν σε έναν ΄΄αγώνα δρόμου΄΄. Τη διετία-τριετία που ακολουθεί, ιδρυόμενες εταιρείες κοινωνικής βάσης είναι οι μόνες, σύμφωνα με την βαθειά πλέον πεποίθησή μου, νομικές μορφές (οι άλλες είναι θεσμικές, ήτοι η κυβέρνηση, τα αρμόδια υπουργεία, οι δήμοι, οι περιφέρειες, αλλά και οι Ιδιώτες επιχειρηματίες) που μπορούνν να επιτύχουν την ολική ανατροπή στη Διαχείριση των Στερεών Αστικών Αποβλήτων στην Ελλάδα : Να επιτυγχάνουν την Εναλλακτική Διαχείριση αφαιρώντας το έδαφος κάτω από τα πόδια των ερήμην της κοινωνίας των πολιτών σχεδιαζόντων φαραωνικά έργα αρμοδίων καθώς επίσης και κάτω από τα πόδια των μεγαλοεπιχειρηματικών ομίλων.
* Εταιρικά σχήματα υπάρχουν διάφορα, με το καθένα να έχει τα δικά του πλεονεκτήματα-μειονεκτήματα και τις δικές του ιδιομορφίες.
Εμείς επιλέξαμε, όχι τυχαία, ούτε επειδή και μόνον το εφαρμόζει η <<Λακωνική Βιοενεργειακή ΑΕ>>, την εταιρική μορφή της Α.Ε. Και δικαιολογημένα θα αναρωτηθεί ή θα υποστηρίξει κάποιος : Μα καλά, με ένα εργαλείο της καπιταλιστικής οικονομίας θέλετε να επιτύχετε την κοινωνικοποίηση/την αυτοδιαχείριση των ΑΣΑ ; Γιατί δεν επιλέγετε τουλάχιστον μία συνεταιριστική εταιρική μορφή ή μία εταιρική μη κερδοσκοπική μορφή ;

Τόσο λοιπόν σε σχέση με το τελευταίο όσο και για άλλα ακόμη ερωτήματα που γεννιώνται, θα άξιζαν - και ενόψει των ΄΄σκουπιδο΄΄εξελίξεων στην Πελοπόννησο, στην Αττική αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας - προετοιμασμένες συζητήσεις κατά τόπους, με θέμα : <<ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΣΤΕΡΕΩΝ ΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ>>.


Βασίλης Γιόκαρης

( Χρ.Νικολάου: Ο Βασίλης Γιόκαρης είναι ιδρυτικό μέλος της Οικολογικής Συμπολιτείας του Μοριά)

ΕΛΛΑΔΑ: Ανεξάρτητη χώρα ή γερμανικό προτεκτοράτο;

του Περικλή Καπετανόπουλου

δημοσιογράφου-ιστορικού ερευνητή(*)

“Οι Ευρωπαϊκοί λαοί αντιπροσωπεύουν μια οικογένεια σ’ αυτόν τον κόσμο. Δεν είναι πολύ ευφυές να φανταστούμε ότι σε ένα τόσο κατακερματισμένο σπίτι όπως αυτό της Ευρώπης, μια κοινότητα λαών μπορεί να διατηρεί επί μακρόν διαφορετικά νομικά συστήματα και αντιλήψεις δικαίου”.
Αδόλφος Χίτλερ, ομιλία στη Γερμανική Βουλή (Reichstag)  1936
Πολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες μέρες για τις «αθόρυβες» επισκέψεις σε Δήμους και Περιφέρειες  ανά την Ελλάδα, του εντεταλμένου πληρεξούσιου της γερμανικής Κυβέρνησης Χανς Φούχτελ. Μετά την Μακεδονία και την Θράκη, όπου αρχικά είχε  αναπτύξει δράση, έχοντας ως  βάση  το Γερμανικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης, ο κ. Φούχτελ, συμπεριέλαβε στα ενδιαφέροντα του και τον ελληνικό  νότο.
Εργασιομανής και φιλόδοξος,  ο  «ιπτάμενος» γερμανός υφυπουργός Εργασίας επιδεικνύει, είναι αλήθεια,  μια αξιοθαύμαστη δραστηριότητα. Περιοδεύει  από Δήμο σε Δήμο και από Περιφέρεια σε Περιφέρεια αναζητώντας ευκαιρίες επενδύσεων  (δηλαδή δημοτικά ακίνητα, τουριστικές εγκαταστάσεις και εναλλακτικές πηγές ενεργείας) για αξιοποίηση.
Κρήτη, Ρόδος, Κέρκυρα, Πελοπόννησος, Καστοριά, Έδεσσα, Πάτρα είναι μερικοί από τους τελευταίους σταθμούς του. Σε κατ΄ιδίαν συζητήσεις, που έχει με δημάρχους και περιφερειάρχες, αρνείται να αποκαλύψει  ποιοι είναι οι γερμανοί επιχειρηματίες οι οποίοι ενδιαφέρονται για τον ελληνικό «χρυσό».  Και όπως όλοι οι καλοί αποικιοκράτες, πράττουν ανά τους αιώνες, έχει μαζί του, «καθρέπτες και χάντρες» για να θαμπώνει τους  «ιθαγενείς». Προσφέρει λοιπόν μεγαλόθυμα, δωρεάν τουριστική προβολή και φολκλόρ φεστιβάλ, δωρεάν προγράμματα εκμάθησης της γερμανικής γλώσσας  για ενήλικες,  καθώς και δωρεάν προγράμματα ανακύκλωσης για τα παιδιά των «ιθαγενών». Μαζί του έχει και  δημάρχους, αντιδημάρχους και περιφερειάρχες από τα γερμανικά κρατίδια. Στην Έδεσσα, π.χ, πρότειναν να τους πουλήσουν  τους περίφημους καταρράχτες, αλλά ο δήμαρχος Δημήτρης Γιάννου, έκοψε με μιας την συζήτηση και τους έδιωξε κακήν-κακώς.
Σαφής όμως ένδειξη, για το πώς εννοεί   την αποστολή του ο  κ.Φούχτελ στην πατρίδα μας, είναι το παρακάτω  περιστατικό.  Και εξηγούμαι:
Την Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου,  ο υπουργός Εσωτερικών Ευριπίδης  Στυλιανίδης, μετά την συνάντηση που είχε  με τον γερμανό υφυπουργό και απεσταλμένο  της κ. Μέρκελ,  ανακοίνωσε την ίδρυση γραφείου-συνδεσμου στο Υπουργείο Εσωτερικών, για την «συντονισμό» της ελληνογερμανικής συνεργασίας.
Ο κ. Στυλιανίδης δήλωσε μάλιστα  ότι, στις συναντήσεις  του κ.Φούχτελ, με τους αιρετούς εκπροσώπους της  Τοπικής Αυτοδιοίκησης, θα παραβρίσκεται και εκπρόσωπος του Υπουργείου Εσωτερικών.
Όμως  το ίδιο βράδυ, ο κ. Φούχτελ, χωρίς να ενημερώσει τον υπουργό των Εσωτερικών, όπως είχε το πρωί συμφωνηθεί,   συναντήθηκε  με «γαλάζιους» και «πράσινους» δημάρχους της Αττικής (Κηφισιάς, Περιστερίου, Σαλαμίνας κ.α) στον 5^ο όροφο του ξενοδοχείου «Ηλέκτρα Παλλάς», στην Πλάκα. Εκεί  τους εκμυστηρεύτηκε, ότι προτιμά την «απευθείας» επαφή με τους έλληνες δημάρχους, γιατί έτσι αποφεύγει  την ελληνική γραφειοκρατία μέσω του πρωτοκόλλου και του Υπουργείου Εσωτερικών.   Και εδώ γεννώνται  τα εξής  ερώτηματα:
1. Σε ποια « ισότιμη εταιρική σχέση» μεταξύ Ελλάδας-Γερμανίας αναφέρθηκε στην πρόσφατη δήλωση του  ο κ. Στυλιανίδης;
2. Πως  είναι δυνατόν να ανέχεται η ελληνική Κυβέρνηση  να συμπεριφέρεται ο γερμανός υφυπουργός σαν σε κατακτημένη χώρα ;
3. Ο κ. Φούχτελ έχει ζητήσει άδεια, για αυτές τις συναντήσεις,  από το Υπουργείο Εξωτερικών ή μήπως η πατρίδα μας έχει μεταβληθεί ήδη σε γερμανικό προτεκτοράτο, οπότε μπορεί να  συναντάται με θεσμικά πρόσωπα, όπως είναι οι δήμαρχοι, χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν;
4. Το υπουργείο Εσωτερικών είναι ενήμερο για το πρόγραμμα συναντήσεων  του κ. Φούχτελ, και αν ναι, γιατί δεν παρευρίσκεται στις συναντήσεις με τους δημάρχους και εκπρόσωπος του κ.Στυλιανιδη;
Μετά από όλα αυτά,  ομολογώ ότι δεν ήξερα τι να απαντήσω, σε παλιό δήμαρχο της Αττικής, ο οποίος με ρώτησε, αν οι σημερινοί δήμαρχοι και περιφερειάρχες θέτουν στον  κ. Φούχτελ,  το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων  που η  Ενωμένη  πλέον Γερμανία, οφείλει απέναντι στην Ελλάδα και τον λαό της , με βάση τη συνθήκη του Λονδίνου :
1) 7,160 δισ. δολάρια που επιδίκασε υπέρ της Ελλάδας η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) για τις καταστροφές που προξένησαν τα γερμανικά στρατεύματα στην οικονομική υποδομή της χώρας
2) 3,5 δισ. δολάρια από το δάνειο που οι κατοχικές δυνάμεις υποχρέωσαν την Ελλάδα να τους παράσχει, πέραν των εξόδων συντήρησης των κατοχικών στρατευμάτων.

*

Επιπλέον,  το Γερμανικό Κράτος, ως καθολικός διάδοχος του Γ Ραιχ, οφείλει  στην Ελλάδα:
α) Την επιστροφή 8.000  αρχαιολογικών θησαυρών που αφαίρεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής από τα μουσεία της χώρας και από τους αρχαιολογικούς χώρους .
β) τις αποζημιώσεις προς τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα των θηριωδιών των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής σε βάρος των ελλήνων , των  κατοίκων 100 περίπου ολοκαυτωμάτων (πόλεων και χωριών), των εργατών ομήρων στα γερμανικά πολεμικά εργοστάσια  αλλά και γενικότερα σε βάρος του άμαχου πληθυσμού.
Τελικά, πόσο διαφέρει άραγε η Ευρώπη που οραματίζεται η κ.Μερκελ, από το σχέδιο του   Γκαίριγκ, για μια «μεγάλης κλίμακος οικονομική ενοποίηση της Ευρώπης» ή για την «Κεντρική Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα», υπό την ηγεσία της Γερμανίας;  Στις 9 Ιουλίου 1940, το οικονομικό σχέδιο  Γκαίριγκ που υπεβλήθη στην Καγκελαρία του Γ Ράιχ προέβλεπε μεταξύ άλλων :
1. Την κατάργηση των τελωνειακών φραγμών στην Ευρώπη και την καθιέρωση μιας αδασμολόγητης περιοχής αγοράς
2. Την καθιέρωση της σταθερής ισοτιμίας των συναλλαγματικών ισοτιμιών ανάμεσα στα νομίσματα των διαφόρων κρατών και στο γερμανικό μάρκο του Ράιχ.
Τότε, το γερμανικό σχέδιο απέτυχε,  χάρις στη Σοβιετική Ένωση και την αντιφασιστική συμμαχία των λαών. Άραγε σήμερα, 67 χρόνια μετά την αντιφασιστική νίκη και την συντριβή του ναζιστικού τέρατος μέσα στη φωλιά του, οι λαοί της Ευρώπης θα επιτρέψουν το σχέδιο  του Γκαίριγκ να λάβει «σάρκα και οστά»;

(*) Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Η Ελλάδα»
Εργατικός Αγώνας
πηγη:σεισαχθεια 

Τι, τέλος πάντων, γιορτάζουμε στις 14 Σεπτεμβρίου; Η “ιστορική” εξήγηση της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού

24grammata.com/ θρησκεία
το νόημα της Γιορτής
επιμέλεια:  Γιώργος Δαμιανός
Για τους πιστούς της Χριστιανοσύνης η αναπαράσταση του μέσου του μαρτυρικού θανάτου του Θεανθρώπου, ο Σταυρός, είναι σύμβολο Πίστης. Στις Γραφές η λέξη “σταυρός” αναφέρεται και ως “ξύλον” (επί ξύλου κρεμάμενος). Φαίνεται παράξενο για κάποιον που πενθεί να φιλά και να τιμά το μέσο με το οποίο θανατώθηκε ο Μεσίας του (φανταστείτε στη θέση του Σταυρού την κρεμάλα, το σπαθί, τη λαιμητόμο,  κ.ά.) αλλά η Αποστολική Διακονία θεωρεί ότι: “η μεγάλη εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού είναι ένας ακόμα σημαντικός εορτολογικός σταθμός της Εκκλησίας μας. Οι πιστοί την ημέρα αυτή καλούνται να τιμήσουν και να προσκυνήσουν τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου, ώστε να αντλήσουν δύναμη και χάρη από Αυτόν. Η μεγάλη αυτή Δεσποτική Εορτή δίνει, επίσης, την ευκαιρία σε όλους μας να σκεφτούμε ορισμένες βασικές αρχές και αλήθειες της πίστης μας, οι οποίες είναι συνυφασμένες με τη θεολογία του Σταυρού.
Η Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησίας μας, η οποία διασώζει μόνη Αυτή ανόθευτη τη Βιβλική και Πατερική Διδασκαλία, αποδίδει την προσήκουσα τιμή στο Σταυρό του Χριστού, ως το κατ’ εξοχήν όργανο και σύμβολο της απολυτρώσεως του ανθρωπίνου γένους. Σε αντίθεση με την ποικίλη ετεροδοξία, η οποία, είτε αδιαφορεί να αποδώσει τιμή στο Σταυρό (Προτεσταντισμός), είτε πολεμά ευθέως Αυτόν, ως ειδωλολατρικό σύμβολο (Mάρτυρες του Ιεχωβά). Η Εκκλησία μας θέσπισε πολλές φορές προσκύνησης και τιμής του Σταυρού καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, με αποκορύφωμα τη μεγάλη εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως, στις 14 Σεπτεμβρίου.”
Η “ιστορική” εξήγηση
Στον επίσημο ιστότοπο της εκκλησίας της Ελλάδας υποστηρίζεται σχετικά με την “ιστορική” εκδοχή της Υψώσεως του Τίμιου Σταυρού ότι η ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού από την βασιλομήτωρ Ελένη αναφέρεται από πολλούς ιστορικούς της πρωτοβυζαντινής περιόδου (Σωκράτης, Σωζόμενος Θεοδώρητος, Ρουφίνος και Αμβρόσιος). Σύμφωνα με τις ιστορικές μαρτυρίες, ο αυτοκράτωρ Αδριανός είχε οικοδομήσει επί του τάφου του Ιησού Χριστού ειδωλολατρικό ναό αφιερωμένο στην Αφροδίτη. Η Αγία Ελένη γνωρίζοντας αυτήν την παράδοση κατεδάφισε τον ναό και κάτω από τα θεμέλιά του βρήκε τρεις σταυρούς. Προκειμένου να διαπιστωθεί ποιος σταυρός ήταν εκείνος του Ιησού Χριστού ο επίσκοπος Ιεροσολύμων ακούμπησε το σώμα μίας ευσεβέστατης νεκρής γυναίκας διαδοχικά και με τους τρεις σταυρούς. Μόλις το νεκρό σώμα της γυναίκας ακούμπησε τον Τίμιο Σταυρό αναστήθηκε. Την επομένη, την 14η Σεπτεμβρίου του 335 έγινε η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού εντός του ναού και σε περιφανές μέρος για να μπορούν να τον δουν και να τον προσκυνήσουν όλοι οι περιχαρείς πιστοί.
Τρεις αιώνες μετά, ο αυτοκράτωρ Ηράκλειος ύψωσε για δεύτερη φορά τον Τίμιο Σταυρό, τον οποίο επανέφερε στα χέρια των Ορθοδόξων μετά από 14 χρόνια κατοχής του από τους Πέρσες.
Κατά τον κ. Λάμπρο Σκόντζο ( Θεολόγο – Καθηγητή) τα “ιστορικά” δεδομένα είναι κάπως διαφορετικά:
“Το 326 αναχώρησε για τους Αγίους Τόπους η ευσεβής χριστιανή μητέρα του [Κωνσταντίνου] αγία Ελένη. Με την γενναία επιχορήγηση του Κωνσταντίνου άρχισε το κτίσιμο λαμπρών ναών επί των ιερών προσκυνημάτων. Επίκεντρο ήταν ο Πανάγιος Τάφος του Κυρίου. Στο σημείο εκείνο ο αυτοκράτορας Αδριανός είχε κτίσει το 135, κατά τη δεύτερη καταστροφή της Ιερουσαλήμ, ναό της Αφροδίτης.
Πρώτη ενέργεια της αγίας Ελένης ήταν η ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού, ο οποίος είχε ριχτεί από τους Ρωμαίους σε παρακείμενη χωματερή. Σύμφωνα με την παράδοση οδηγήθηκε εκεί από ένα αρωματικό φυτό που φύτρωνε στο μέρος εκείνο, το γνωστό μας βασιλικό. Ύστερα από επίπονες ανασκαφές τελικά βρέθηκαν τρεις σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών. Οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί Φιλοστόργιος και Νικηφόρος αναφέρουν ότι ο Σταυρός του Κυρίου εντοπίσθηκε ύστερα από θαύμα, τοποθετήθηκε πάνω σε νεκρή γυναίκα και αυτή αναστήθηκε! πιστή βασιλομήτωρ, με δάκρυα στα μάτια παρέδωσε τον Τίμιο Σταυρό στον Πατριάρχη Μακάριο, ο οποίος στις 14 Σεπτεμβρίου του έτους 335 τον ύψωσε στον φρικτό Γολγοθά και τον τοποθέτησε στον πανίερο και περικαλλή ναό της Αναστάσεως, τον οποίο είχε ανεγείρει η αγία πάνω από τον Πανάγιο Τάφο και ο οποίος σώζεται ως σήμερα. Το σημαντικό αυτό γεγονός σημάδεψε την ζωή της Εκκλησίας και γι αυτό άρχισε να εορτάζεται ως λαμπρή ανάμνηση. Έτσι καθιερώθηκε η μεγάλη εορτή της Παγκόσμιας Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.”

Ειδικές Οικονομικές Ζώνες και η μετατροπή της χώρας σε αποικία

Ειδικές Οικονομικές Ζώνες και η μετατροπή της χώρας σε αποικία

Σεπτεμβρίου 12, 2012 από seisaxthiablog

Του Δημήτρη Καζάκη

Ξέρετε τι είναι οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ); Ένα μεγάλο στοίχημα για την ανάπτυξη, μας λέει η κυβέρνηση και οι διάφοροι περίεργοι «τεχνοκράτες» που περιδιαβαίνουν τις περιφέρειες της χώρας και πουλούν φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Μάλιστα μια περίεργη ιδιωτική εταιρεία «συμβούλων» περιδιαβαίνει την Θράκη λέγοντας ότι έχει εκπονήσει «μελέτη» που βρίσκει την ΕΟΖ συμφέρουσα λύση. Πρόκειται για το αποκαλούμενο «Χρηματοοικονομικό Φόρουμ της Θράκης», το οποίο μάλιστα έχει κλείσει για τις 24 του μηνός την αίθουσα της Τραπέζης της Ελλάδος για να παρουσιάσει την συμφέρουσα λύση των ΕΟΖ στην Αθήνα.Το όλο σκηνικό μας θυμίζει τα παπαγαλάκια της εποχής της μεγάλης ληστείας του Χρηματιστηρίου 1998-2000, που εμφανίζονταν ως «ειδικοί χρηματοοικονομικοί σύμβουλοι» και έσπρωχναν μαζικά τον κόσμο στον χαμό. Το ίδιο γίνεται και τώρα. Και μόνο το γεγονός ότι οι εν λόγω «ειδικοί σύμβουλοι» εμφανίζονται παρέα με τον κ. Πάσχο Μανδραβέλη αρκεί για να βγάλει κανείς το ασφαλές συμπέρασμα ότι πρόκειται για μια πολύ σκοτεινή υπόθεση με ακόμη πιο σκοτεινά κίνητρα.Η υπόθεση των ΕΟΖ δεν είναι πρόσφατη. Δεν ήρθε τώρα στην επιφάνεια που την ανακάλυψαν τα λεγόμενα αντιμνημονιακά κόμματα, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και το ΚΚΕ. Κάλιο αργά, παρά ποτέ θα μου πείτε. Και θα είχατε δίκιο, αν όντως είχαν ανακαλύψει τις ΕΟΖ προκειμένου να τις αναδείξουν σε μέτωπα πάλης του λαού. Αντίθετα, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες κάνουν αντιπολίτευση όχι από θέση αρχής, αλλά από την σκοπιά των όρων διαχείρισης. Ενώ το ΚΚΕ βρήκε μια ακόμη ευκαιρία να καταγγείλει τον κακό καπιταλισμό και να απαγγείλει το ποίημα με τίτλο Λαϊκή Εξουσία και Οικονομία.Για να δούμε λοιπόν τι είναι οι ΕΟΖ; Οι ΕΟΖ είναι μια γεωγραφική περιοχή, συνήθως μια πόλη, ένα λιμάνι, ή μια ολόκληρη περιφέρεια, όπου οι οικονομικοί όροι λειτουργίας, το εργασιακό καθεστώς και ο τρόπος διοίκησης δεν έχει σχέση με τα ισχύοντα σε πανεθνικό επίπεδο του κράτους που έχει αποδεχτεί μια τέτοια ζώνη. Πρόκειται δηλαδή για κράτος εν κράτει από οικονομική, διοικητική και εργασιακή σκοπιά. Σκοπός τους είναι να υποδεχτούν ξένες επενδύσεις, ή να συγκεντρώσουν οικονομικές δραστηριότητες υπό ειδικό προνομιακό καθεστώς, το οποίο κατά τα άλλα είναι ανεπίτρεπτο με βάση την εθνική νομοθεσία.Κι επομένως το πρώτο ερώτημα είναι το εξής: Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι μια ΕΟΖ είναι πόλος προσέλκυσης ξένων ή ντόπιων επενδύσεων, ποιο θα είναι το όφελος για την χώρα και το λαό της όταν αυτές θα γίνουν υπό καθεστώς φορολογικής, εργασιακής και διοικητικής ασυλίας; Σε τι συνεισφέρει μια επένδυση όταν δεν πληρώνει φόρους, ούτε καν ΦΠΑ, απασχολεί και αμοίβει εργαζόμενους με όρους χειρότερους από τα ελάχιστα που προβλέπει η εθνική νομοθεσία και μπορεί ελεύθερα να εξάγει τα κέρδη της στο εξωτερικό; Τα παπαγαλάκια των ΕΟΖ μιλάνε για νέες θέσεις εργασίας. Από πότε όμως κάθε θέση εργασίας είναι αποδεκτή; Αν είναι έτσι, τότε γιατί δεν επενδύουμε σε οίκους ανοχής για να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας για γυναίκες και παιδιά, ενώ οι άνδρες θα μπορούσαν κάλλιστα να βρουν θέσεις εργασίας ως νταβατζίδες. Γιατί όχι; Δηλαδή οι πολιτικοί μας που παίζουν αυτόν τον ρόλο για ολόκληρη την χώρα, είναι χαζοί; Θέσεις εργασίας δεν είναι κι αυτές. Ανάπτυξη δεν προσφέρουν; Γιατί να τις αρνηθούμε; Μην βιάζεστε να απορρίψετε το όλο ζήτημα σαν ακραίο παράδειγμα. Τα παπαγαλάκια των ΕΟΖ, σαν το «Χρηματοοικονομικό Φόρουμ της Θράκης» όταν μιλάνε για νέες θέσεις εργασίας, με τέτοιους όρους θέσεις εννοούν. Αν θα υπάρξουν, γιατί αυτό που δεν λένε είναι ότι στις ΕΟΖ που δεν είναι απλές ζώνες ελεύθερου εμπορίου, οι εργαζόμενοι που απασχολούνται είναι κατά κύριο λόγο μετανάστες, του εξωτερικού, ή του εσωτερικού. Είναι πολιτική των επενδυτών στις ΕΟΖ να μην προσλαμβάνουν ντόπιους για να μην έχουν προβλήματα όταν τους απολύουν.Η ιδέα των ΕΟΖ προήλθε από τα γεράκια του Σίτι, δηλαδή του τραπεζικού καρτέλ στο κέντρο του Λονδίνου, ήδη από την δεκαετία του 1970. Καθώς η αποικιοκρατία έπνεε τα λοίσθια εκείνη την εποχή και οι πολυεθνικές τα έβρισκαν σκούρα στις σχέσεις τους με τις απελευθερωμένες χώρες, έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος να διατηρηθούν τα οικονομικά προνόμια των αποικιοκρατών, υπό καθεστώς τυπικής πολιτικής ανεξαρτησίας της παλιάς αποικίας. Η λύση ήταν οι ΕΟΖ. Μ’ αυτές οι παλιοί αποικιοκράτες επιχειρούσαν να επαναφέρουν σε νέα σύγχρονη μορφή το καθεστώς των παλιών διομολογήσεων. Οι διομολογήσεις ήταν μια ανισότιμη, ανισομερής και ανισοβαρής συνθήκη με βάση την οποία οι έμποροι και γενικά οι υπήκοοι ενός «πολιτισμένου» κράτους της Δύσης είχαν ειδικό προνομιακό καθεστώς στα πλαίσια ενός «βάρβαρου», ή «απολίτιστου» κράτους, όπως π.χ. ήταν τα κράτη της Ανατολής και της Αφρικής. Στο καθεστώς διομολογήσεων περιλαμβάνονταν πολύ συχνά μονοπωλιακά εμπορικά δικαιώματα σε βάρος του κράτους υποδοχής και φυσικά ετεροδικία για τους ξένους υπηκόους. Το καθεστώς αυτό των διομολογήσεων άρχισε να καταρρέει στον μεσοπόλεμο, ενώ αμέσως μετά τον 2^ο παγκόσμιο πόλεμο καταργήθηκε οριστικά. Η τελευταία χώρα που ιστορικά απαλλάχθηκε από το καθεστώς των διομολογήσεων ήταν η Κίνα το 1947. Κρατήστε το αυτό.Οι ΕΟΖ λοιπόν είναι μια επαναφορά των διομολογήσεων υπέρ των ξένων επενδυτών. Όμως την δεκαετία του ’70 οι μνήμες της αποικιοκρατίας ήταν ακόμη πολύ νωπές για να δεχθούν οι απελευθερωμένες χώρες την επαναφορά της από την πίσω πόρτα με τις ΕΟΖ. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία των παλιών αποικιοκρατών ήταν όταν κατόρθωσαν να πουλήσουν την ιδέα στην νέα ηγεσία της Κίνας στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Κι έτσι η τελευταία χώρα που απαλλάχθηκε από τις διομολογήσεις, ήταν η πρώτη που τις επανέφερε με την μορφή των ΕΟΖ. Το μικρό ψαροχώρι του Σεντζέν ήταν η πρώτη ΕΟΖ το 1980. Μέσα σε μια δεκαετία είχε μετατραπεί σε μια λαμπερή μεγαλούπολη των 9 εκατομμυρίων κατοίκων. Για τους πλασιέ των ΕΟΖ επρόκειτο για «θαύμα» και φυσικά εξαιρετικό επιχείρημα υπέρ των ζωνών, παρουσιάζοντας διαφάνειες με τους ουρανοξύστες και την φανταχτερή βιτρίνα της πόλης. Βέβαια, ξεχνούν πάντα το παρασκήνιο της πόλης. Την μαζική φτώχεια, ειδικά των εργατών που ζουν σε εργοστασιακές τρώγλες χωρίς δικαιώματα με αμοιβές δουλοπάροικου της εποχής της Ουράνιας Αυτοκρατορίας. Την εγκληματικότητα που ανθεί με το λαθρεμπόριο κάθε είδους. Την πολιτική και κοινωνική διαφθορά που συνιστά την Νο 1 βιομηχανία στην Κίνα.Με εμπροσθοφυλακή τους Κινέζους να ανοίγουν τις πόρτες των χωρών που έτρεφαν μια μεγάλη δυσπιστία για τους παλιούς αποικιοκράτες, τα αρπακτικά του Σίτι κατόρθωσαν να πλασάρουν την ΕΟΖ σε μερικές χώρες της Αφρικής. Όμως, οι μνήμες των δεινών της αποικιοκρατίας που ήταν ακόμη νωπές, καθώς και οι πάλη των πληθυσμών των απελευθερωμένων χωρών για μια ολόπλευρη ανάπτυξη των πλούσιων χωρών τους, δεν επέτρεπε την διάδοση των ΕΟΖ. Σύμφωνα με το Διεθνές Γραφείο Εργασίας το 1986 λειτουργούσαν μόλις 176 ζώνες σε 47 χώρες στον πλανήτη. Ενώ το 2006 είχαν φτάσει τις 3.500 σε 130 χώρες.Τι επέτρεψε την εκτίναξη του αριθμού των ΕΟΖ; Η επικράτηση των ανοιχτών αγορών κεφαλαίου, η αποπνικτική εξάρτηση των λιγότερο ανεπτυγμένων οικονομιών από τις πολυεθνικές και η έξαρση του κρατικού δανεισμού, ο οποίος μετά την δεκαετία του 1990 γνωρίζει πρωτοφανή επίπεδα για την ιστορία της παγκόσμιας οικονομίας. Έτσι, όποια χώρα έκανε το τραγικό λάθος να εξαρτήσει την ανάπτυξή της από επενδύσεις, ή κεφάλαια του εξωτερικού, αμέσως δεχόταν την επίσκεψη ενός «ειδικού» κλιμακίου, το οποίο βεβαίως πρότεινε ως απαραίτητη προϋπόθεση την κλασσική συνταγή της βίαιης προσαρμογής, αλλά και το καθεστώς διομολογήσεων για τους επενδυτές με την μορφή της ΕΟΖ.Η υπόθεση των ΕΟΖ στην Ελλάδα δεν είναι τωρινή. Ούτε ξεκίνησε με την υπαγωγή μας στο καθεστώς της τρόικας. Τότε αποκαλύφθηκε. Είχε ξεκινήσει από πολύ νωρίτερα. Οι εγχώριες κυβερνήσεις του ευρώ είχαν προσφερθεί από πολύ νωρίς να γίνουν το πειραματόζωο για την μετατροπή ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ΕΟΖ. Μην ξεχνάμε ότι οι προσπάθειες του Ευρωπαϊκού λόμπι να μετατρέψουν τις οικονομίες των χωρών μελών σε ΕΟΖ ήταν άοκνες. Με τη δημοσίευση, τον Ιανουάριο του 2004 της πρότασή της για οδηγία σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δρομολόγησε την πιο ριζική και πιο ολοκληρωμένη επίθεση, στο κοινωνικό κράτος εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πρόταση αυτή ήταν το πνευματικό τέκνο της ΓΔ Εσωτερικής Αγοράς με επικεφαλής τον Επίτροπο Φριτς Μπολκενστάιν, και ουσιαστικά καλύπτει όλες τις υπηρεσίες.Η οδηγία επεδίωκε την σταδιακή εξάλειψη των εθνικών περιορισμών και την συστηματική υπονόμευση του εθνικού δικαίου, εισάγοντας την αρχής της «χώρας προέλευσης». Με την έγκριση της οδηγίας, επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών στην ΕΕ θα πρέπει να συμμορφώνονται μόνο με τις απαιτήσεις της χώρας προέλευσής τους. Τα άλλα κράτη μέλη όπου οι επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται δεν θα επιτρέπεται να επιβάλλουν περιορισμούς ή ελέγχους. Η Επιτροπή θέλει να απαγορεύσει ακόμα και την υποχρεωτική καταχώρηση στα εθνικά φορολογικά μητρώα, όταν μια εταιρεία ανοίγει επιχείρηση σε άλλο κράτος μέλος. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, η αρχή της «χώρας προέλευσης» καταργεί ουσιαστικά την αποτελεσματική εποπτεία της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κάθε επιχείρηση θα είναι σε θέση να αποφευχθεί τους εθνικούς περιορισμούς με τη μετεγκατάσταση της έδρα της σε μια χώρα ευκαιρίας, ή απλά με την ίδρυση μιας εταιρείας βιτρίνας, ή οφ σορ, σε άλλο κράτος μέλος. Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, οι απαιτήσεις σχετικά με τα προσόντα, τα πρότυπα προστασίας του περιβάλλοντος και του καταναλωτή, τα πάντα μπορούν να παρακαμφθούν εύκολα και φθηνά.Αυτή είναι η πεμπτουσία της ΕΟΖ, που η ΕΕ προώθησε πρώτα στις περιφερειακές της οικονομίες όπως είναι η Πολωνία, η Ρουμανία, η Ουγγαρία, η Ιρλανδία, κ.ά.. Απλά με τις ΕΟΖ οι επενδυτές και οι εταιρείες δεν χρειάζεται καν να κάνουν τον κόπο να αλλάξουν έδρα, ή να στήσουν μια εικονική έδρα σε βολική «χώρα προέλευσης».Όμως για να επιβληθεί μια ΕΟΖ χρειάζεται να υπάρχει η δυνατότητα διοικητικής αυτοτέλειας της περιοχής που θα εκχωρηθεί. Κι αυτό έγινε στην Ελλάδα με την εισαγωγή του Καλλικράτη, του οποίου ο κεντρικός στόχος ήταν ευθύς εξαρχής να κατακερματίσει το ενιαίο και αδιαίρετο της εθνικής επικράτειας σε ημιαυτόνομες περιφέρειες και δήμους προκειμένου να διευκολύνει την ιδιωτικοποίησή τους και την εκχώρησή τους σε ιδιώτες επενδυτές για ανάπτυξη. Το έγραφα και το φώναζα από το 2010.Ακολούθησε τον Ιούλιο του 2011 η ψήφιση του εφαρμοστικού νόμου του μεσοπρόθεσμου με βάση τον οποίο δινόταν η δυνατότητα με απλή υπουργική απόφαση να παραχωρηθεί το σύμπαν στην ελληνική επικράτεια. Έως και η αιγιαλίτιδα ζώνη, όπου ο ιδιώτης επενδυτής θα μπορούσε να μπαζώσει και να επαναχαράξει την ακτογραμμή κατά πώς τον συμφέρει μόνο με την σύμφωνη γνώμη του υπουργού. Όλα στο βωμό των ιδιωτών επενδυτών, οι οποίοι θα μπορούσαν να εξαιρεθούν από κάθε περιορισμό της εθνικής νομοθεσίας σχετικά με το περιβάλλον, την αρχαιολογία, τα καταναλωτικά πρότυπα ασφαλείας, κοκ, με μόνη την ένταξή τους στις επενδύσεις fast track, όπως χαρακτηρίστηκαν. Τέλος, επανήλθε το δικαίωμα επιφανείας, ένα παλιό φεουδαρχικό προνόμιο, με βάση το οποίο ένας ιδιώτης επενδυτής αποκτά δικαιώματα κυριότητας σε ιδιοκτησία που δεν του ανήκει.Έτσι φτάσαμε στις ΕΟΖ, δηλαδή στην εκχώρηση κρίσιμων υποδομών, δήμων και ολόκληρων περιφερειών υπέρ ξένων επενδυτών.Όταν σκόπιμα και μεθοδευμένα το ένα μετά το άλλο πακέτο μέτρων βάθαιναν την ύφεση στην ελληνική οικονομία και οδηγούσαν στην απελπισία την κοινωνία, τότε βγήκαν πρώτοι οι Γερμανοί και μίλησαν για ΕΟΖ. Στις 6-7/10 του 2011 ο αντιπρόεδρος της Μέρκελ, Φίλιπ Ρέσλερ επικεφαλής πολυπληθούς επιχειρηματικής αντιπροσωπείας ήρθε για διήμερη επίσκεψη στην Ελλάδα και έθεσε ανοιχτά θέμα ΕΟΖ. Η τότε κυβέρνηση συμφώνησε για τέσσερις πιλοτικές ΕΟΖ στην Θράκη, την Ήπειρο, την Πελοπόννησο και στο Νότιο Αιγαίο. Συμφώνησε επίσης να εγκατασταθεί ειδικός γκαουλάιτερ που θα αναλάβει επί τόπου την διερεύνηση των δυνατοτήτων για ΕΟΖ. Αυτός ήταν ο κ. Φούχτεν που ήδη έχει εγκατασταθεί μόνιμα στην Θεσσαλονίκη και γυρίζει ανά την επικράτεια αναζητώντας ευκαιρίες για ΕΟΖ. Λίγες ημέρες αφού ο κ. Σόιμπλε είχε ξεκαθαρίσει δημόσια ότι η Ελλάδα πρέπει να αποδεχτεί την «εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας» και με τις ΕΟΖ, ο κ. Όλι Ρεν εκ μέρους της Επιτροπής βρήκε «καλή ιδέα» τις ΕΟΖ. «Ο κ. Ρεν, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Ν. Χουντή έστειλε ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό μήνυμα για την Ελληνική Οικονομία, χαρακτηρίζοντας ως«καλή ιδέα» την δημιουργία ΕΟΖ, η καθιέρωση των οποίων θα σημαίνει «κούρεμα» μισθών, ισχνή φορολόγηση και τη δημιουργία εξωφρενικών εσωτερικών ανισοτήτων σε επίπεδο ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων,» έγραφε το Βήμα (31/10/11).Όπως οι παλιοί ναζί στην διάρκεια της πρώτης κατοχής δεν δυσκολεύτηκαν να βρουν συνεργάτες και δοσίλογους, έτσι έγινε και τώρα. Διαγκωνίζονται τα ντόπια μεγαλοσυμφέροντα για να διασφαλίσουν μερίδιο από την λεηλασία των ΕΟΖ. Ο γνωστός κ. Μίχαλος σε διαρκή συνεννόηση με τον εφοπλιστή κ. Βενιάμη και άλλα μαύρα κοράκια εγχώριας εσοδείας βιάζονται να κερδίσουν τα προνόμια μιας ΕΟΖ προκειμένου να διαπραγματευτούν μερίδιο με τον νέο κατακτητή.Η τωρινή κυβέρνηση όπως είναι φυσικό έχει αναδείξει τις ΕΟΖ ως βασική της επιλογή. «Η θεσμοθέτηση των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, τις οποίες έχουμε αναφέρει και στις προγραμματικές δηλώσεις, αποτελεί ένα συμπληρωματικό μέτρο στις τρέχουσες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που έχει αναλάβει η ελληνική κυβέρνηση. Μιλάμε για Ζώνες με ειδικά φορολογικά και διοικητικού χαρακτήρα κίνητρα,» δήλωσε (28/8) ο φερόμενος υπουργός της εγχώριας κυβέρνησης κ. Χατζηδάκης με ιδιαίτερες επιδόσεις στο ξεπούλημα. Βέβαια είπε επίσης ότι «οι τυχόν αλλαγές σχετικά με τις ΕΟΖ, θα γίνουν με απόλυτο σεβασμό και πλήρη εφαρμογή των κανόνων του ισχύοντος εργατικού δικαίου.»Αυτό βέβαια που δεν είπε είναι ότι οι ΕΟΖ δουλεύουν με μετανάστες, είτε από την ενδοχώρα, είτε από το εξωτερικό. Κι αυτό γιατί ο μέσος όρος απασχόλησης στην ΕΟΖ δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο. Το προσωπικό που απασχολείται προσλαμβάνεται από ειδικά γραφεία ευρέσεως εργασίας με ατομικές συμβάσεις προσωρινής απασχόλησης. Η επιχείρηση πληρώνει τα ειδικά γραφεία και αυτά τους εργαζόμενους. Στον Αραβικό κόσμο οι ατζέντηδες των μεταναστών παρακρατούν το 50% του μεροκάματου.Με τον τρόπο αυτό οι επιχειρήσεις ανά πάσα στιγμή μπορούν να απολύσουν χωρίς κανένα κάλυμμα ή αποζημιώσεις. Κι επειδή η κυβέρνηση των δοσίλογων είναι αρκετά ανάλγητη ώστε να θεσμοθετήσει ότι αν προσληφθεί έλληνας εργαζόμενος θα πρέπει να τηρηθεί η εθνική εργατική νομοθεσία, έχει ξαμολήσει παράλληλα την επιχείρηση «Ξένιο Ζευς» προκειμένου να μαντρώσει τους μετανάστες που θα χρειαστούν αύριο οι επενδυτές των ΕΟΖ. Το προβλέπει ήδη ο νόμος. Ο νόμος 3907 του 2011 στο άρθρο 37 παρ. 5 αναφέρεται:«Σε περίπτωση αδυναμίας των αρμόδιων κατά περίπτωση αρχών να διασφαλίσουν με ίδιους πόρους ή μέσα ότι οι υπήκοοι τρίτων χωρών των οποίων η απομάκρυνση έχει αναβληθεί, απολαμβάνουν κατά το χρονικό διάστημα της αναβολής, στοιχειώδεις όρους αξιοπρεπούς προσωρινής στέγασης σε εγκαταστάσεις δημόσιου ή κοινωφελούς χαρακτήρα και γενικότερα ότι καλύπτουν τις άμεσες βιοτικές τους ανάγκες, μπορεί να επιτραπεί, μετά από σχετική άδεια, να απασχολούνται ως μισθωτοί σε τομείς απασχόλησης σε συγκεκριμένες περιοχές της Χώρας. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται μετά από πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Προστασίας του Πολίτη, καθορίζονται οι τομείς απασχόλησης και οι περιοχές της Χώρας όπου μπορούν να ασχολούνται ως μισθωτοί οι υπήκοοι τρίτων χωρών των οποίων έχει αναβληθεί η απομάκρυνση, το καθεστώς της ασφαλιστικής τους κάλυψης, οι όροι, οι προϋποθέσεις, οι διαδικασίες και τα αρμόδια για τη χορήγηση της άδειας εργασίας όργανα, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα.»Καταλαβαίνουμε τι έχουν νομοθετήσει; Ότι όποιον παράνομο μετανάστη έχουν συλλάβει και έχουν κλείσει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, αλλά έχουν αναβάλει – για οποιονδήποτε λόγο – την απέλασή του, μπορεί η κυβέρνηση να τον στείλει να δουλέψει ως μισθωτό οπουδήποτε στην χώρα. Και με όρους που θα αποφασίσει η ίδια. Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια. Πάντως όχι σκύλος!Οι ΕΟΖ είναι χώροι όπου εκχωρείται η εθνική κυριαρχία ενός λαού υπέρ των ιδιωτών επενδυτών. Είναι χώροι όπου κυριαρχεί η ανομία, το έγκλημα και η άγρια εκμετάλλευση της εργασίας, κυρίως των μεταναστών. Πουθενά σε καμιά χώρα όπου επιβλήθηκαν δεν βοήθησαν στην ανάπτυξη, ή την επιβίωση του πληθυσμού. Το αντίθετο. Οι ΕΟΖ είναι οι «μαύρες τρύπες» της παγκόσμιας οικονομίας όπου με όρους πλήρους αδιαφάνειας και σε συνθήκες ανομίας κινούνται μαύρες επενδύσεις, μαύρα κεφάλαια, εμπορεύματα και εργασία, που καμιά πολιτισμένη κοινωνία δεν θα αποδεχόταν. Τέτοια χώρα θέλουμε να καταντήσουμε;

http://icthis.net/modules/smartsection/item.php?itemid=3227

πηγη: ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ

EKTAKTO-Ρίχνουν την κυβέρνηση Σαμαρά! - ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

EKTAKTO-Ρίχνουν την κυβέρνηση Σαμαρά!

Από τον Βασίλη Μπόνιο

 


Μια τιτανομαχία συμφερόντων βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες ώρες.

Ανάμεσα σε συμπληγάδες  βρίσκεται η κυβέρνηση Σαμαρά αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Η ιστοσελίδα του ΒΗΜΑτος κι ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις με την Τρόικα, στην ουσία τραβάει το χαλί της κυβέρνησης Σαμαρά παρουσιάζοντας με τον τίτλο “οι αναλυτές της  Αlpha Bank ξετινάζουν την Τρόικα" το εβδομαδιαίο δελτίο οικονομικών εξελίξεων της συγκεκριμένης τράπεζας από την οποία-όπως γράφτηκε χωρίς να διαψευσθεί-ο κ. Σταύρος Ψυχάρης έλαβε δάνειο 25 εκατ. Ευρώ, ενώ είχε προηγηθεί η άρνηση της Εθνικής σε ανάλογο αίτημα του ΔΟΛ.
Η έκθεση της Alpha Bank  αναφέρει ότι το 2013 θα ξεκινήσει με πρόσθετους πόρους ύψους € 6,0 δισ έναντι των εκτιμήσεων της Τρόικα τον Φεβρουάριο του 2012!
Άντε μετά να ψηφίσουν τα μέτρα οι Έλληνες βουλευτές κάτω από ένα εκρηκτικό κλίμα και με την κυβέρνηση να έχει χάσει σχεδόν τον έλεγχο όπως δείχνει η ιστορία με τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής και τον Δένδια ο οποίος αναγκάζεται να απολογηθεί στο Twitter!
Eίναι χαρακτηριστικό το απόσπασμα από το άρθρο του διευθυντή του ΒΗΜΑτος Αντώνη Καρακούση:
Με άλλα λόγια η τρόικα, ο Τόμσεν, ο Τράα, ο Μαζούχ και οι υπόλοιποι οφείλουν να αποδεχθούν την ευελιξία του ελληνικού οικονομικού συστήματος. Μπορεί να ξεπερνά τα οικονομετρικά μοντελάκια τους, αλλά η πρόοδος είναι πραγματική και επιβεβαιωμένη. Ας το αναγνωρίσουν επιτέλους κι ας αφήσουν τις ασκήσεις καταστροφής που αποδεδειγμένα δεν οδηγούν πουθενά.
Το 2012 έγιναν δύο φορές εκλογές, η χώρα τιμωρήθηκε γι' αυτό, τα λεφτά κόπηκαν και ξανακόπηκαν, αλλά η Ελλάδα δεν πτώχευσε. Και όχι μόνο αυτό, τον περασμένο Αύγουστο, η δημοσιονομική διαχείριση κατέγραψε πρωτογενές πλεόνασμα 850 εκ. ευρώ! Ε, όχι! Δεν μπορούν να γίνονται μονίμως αποδεκτοί οι εκβιασμοί της τελευταίας ώρας, από ένα τσούρμο καλοπληρωμένων χαρτογιακάδων που νόμισαν ότι έγιναν θεοί της Ελλάδας και απέκτησαν δικαιώματα ζωής και θανάτου πάνω της. Οφείλουν αν μη τι άλλο σεβασμό στις θυσίες του ελληνικού λαού. Η Ελλάδα απέδειξε ότι μπορεί να ζήσει και χωρίς τα λεφτά των δανειστών. Και αν χρειασθεί, μπορεί να το κάνει για πάντα. Φτάνει πια με τις ιδεοληψίες των αποτυχημένων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Το αντιμνημονιακό μέτωπο του ΔΟΛ-ALPHA BANK-ΣΥΡΙΖΑ (είναι αξιοσημείωτος ο έρωτας ΔΟΛ-Αλέξη)  ενισχύεται ώρα μετά την ώρα και με αφορμή την ανακοίνωση για την πώληση ποσοστού 29% του ΟΠΑΠ.
Εδώ τα συμφέροντα είναι πανίσχυρα και με τους πρωταγωνιστές να αλλάζουν διαρκώς στρατόπεδα. Την  ίδια ώρα ο Βενιζέλος  ζητώντας ραντεβού με τα αφεντικά των Τροικανών, στην ουσία τορπιλίζει τις διαπραγματεύσεις για το πακέτο των 11,5 δις. Στην ίδια κατεύθυνση και ο Κουβέλης που βλέπει το κόμμα του να διαλύεται.
Και κάτι ακόμη: Πληροφορίες της τελευταίας στιγμής κάνουν λόγο για οικονομικό σκάνδαλο στο οποίο εμπλέκονται υπουργοί της κυβέρνησης και το οποίο είναι θέμα ωρών να σκάσει κάνοντας το ήδη ρευστό τοπίο- κόλαση!
Μείνετε συντονισμένοι...
 http://kourdistoportocali.com/articles/14099.htm