Η σημερινή Κατοχή

Μια ενδιαφέρουσα τοποθέτηση για την κατάλυση του κράτους και το ταξικό καθήκον της Αριστεράς

του Δημήτρη Καζάκη

Η σημερινή κατοχή είναι πολύ χειρότερη από την παλιά ναζιστική κατοχή. Κι αυτό γιατί πολύ απλά δεν πρόκειται για κατοχή εδαφικής επικράτειας άλλου κράτους από εισβολέα, αλλά για ολοκληρωτική κατάλυση σήμερα του ελληνικού  κράτους και ρευστοποίηση της εδαφικής του επικράτειας, αλλά και του λαού του. Να ποια είναι η θεμελιώδης διαφορά, ταξικά και εθνικά, του 1941 με σήμερα.

Η άρχουσα τάξη σήμερα δεν χρειάζεται εθνικό κράτος. Οι εξουσίες της έχουν περάσει ήδη σε υπερεθνικό επίπεδο και η συσσώρευση του κεφαλαίου εκδηλώνεται κυρίαρχα με άυλους τίτλους και πλασματικό χρήμα στις παγκοσμιοποιημένες αγορές. Γι’ αυτό και για την οικονομική ολιγαρχία σήμερα το εθνικό κράτος της είναι περιττό, ενώ το έθνος μια βολική επινόηση χωρίς υλική υπόσταση όπως ακριβώς και τα εικονικά κεφάλαια που συσσωρεύει.

Αυτός είναι ο λόγος που η άρχουσα τάξη στην Ελλάδα μαζί με τα κόμματα “ευρωπαϊκής προοπτικής” έχουν προσχωρήσει στην άποψη ότι το ελληνικό κράτος όχι μόνο δεν μπορεί …

να είναι ανεξάρτητο και αυτοδύναμο, δεν είναι καν βιώσιμο στις σημερινές συνθήκες. Κι έτσι από την θεωρία της ψωροκώσταινας έχουν προσχωρήσει στην ιδεολογία της αφομοίωσης μέσα σε μια ευρεία “ευρωπαϊκή ομοσπονδία” όπου έχει εκλείψει κάθε ψήγμα δημοκρατίας ακόμη και με την παραδοσιακή έννοια της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Η Ελλάδα από αυτήν την νέα κατοχή δεν πρόκειται να επιβιώσει ως κράτος τυπικά ανεξάρτητο και η εδαφική της συγκρότηση θα διαμελισθεί σύμφωνα με τα πιο επείγοντα συμφέροντα των ισχυρών της ευρωζώνης και των αγορών. Σ’ αυτές τις συνθήκες, όποιος προτάσσει το “ταξικό” έναντι του εθνικού είναι στην αντίπερα όχθη, διότι πολύ απλά το μόνο “ταξικό” σήμερα που υπάρχει απογυμνωμένο από τα εθνικά χαρακτηριστικά είναι το ταξικό συμφέρον της άρχουσας τάξης.

Μόνο η οικονομική και πολιτική ολιγαρχία σήμερα μην μπορώντας πλέον να ταυτίσει το δικό της στενό ταξικό συμφέρον με το εθνικό συμφέρον, αρνείται ακόμη και τυπική την εθνική κυριαρχία, έχει πλήρως αποδεχτεί την κατάλυση του ελληνικού κράτους ως ιστορική έκφραση της ανεξαρτησίας του ελληνικού λαού και έθνους.

Επομένως, όποιος θέλει να μιλά σήμερα μόνο με ταξικούς όρους, δεν μπορεί παρά να μιλά με όρους ταξικού συμφέροντος της άρχουσας τάξης και των στρατηγικών επιλογών τους. Αδιάφορο αν κρύβεται πίσω από δήθεν αριστερή ή γιαλαντζί επαναστατική φρασεολογία. Χωρίς την πάλη για την κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας από τον λαό δεν μπορεί ούτε καν να υπάρξει ελληνικό κράτος, δημόσιο συμφέρον, εργατικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα για τις εκμεταλλευόμενες τάξεις και στρώματα.

Γι’ αυτό και σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία, η πάλη για την εθνική απελευθέρωση και αποκατάσταση είναι απόλυτα ταυτισμένη με την κοινωνική απελευθέρωση και συνιστά το υπέρτατο ταξικό αίτημα της εποχής μας για τον ελληνικό λαό και πρωτίστως για τους εργαζόμενους. Χωρίς αυτό, χωρίς να παλέψουν για εθνική απελευθέρωση από την ΕΕ και την ευρωζώνη, οι εργάτες και γενικά οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να διατηρήσουν ούτε καν το σημερινό επίπεδο διαβίωσής τους, ούτε καν το σημερινό επίπεδο καταρράκωσης των δικαιωμάτων τους. Είναι καταδικασμένοι να καταλήξουν σε κατάσταση λούμπεν και περιθωρίου χωρίς κανενός είδους ταξική συνείδηση ή συγκρότηση.

Όποιος λοιπόν σήμερα κατανοεί το ταξικό του καθήκον από την σκοπιά των κατατρεγμένων, από την σκοπιά της εργατικής τάξης και των άλλων εκμεταλλευομένων στρωμάτων, τότε θα πρέπει να πρωτοστατήσει στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του ελληνικού λαού. Αλλιώς έχει περάσει με την πλευρά του ταξικού αντιπάλου, με τις κόκκινες σημαίες να ανεμίζουν, χωρίς καν να το έχει καταλάβει.

Σοκ και χρέος.

Σοκ και χρέος.

Νοεμβρίου 12, 2012 από seisaxthiablog

ΘΥΜΙΟΣ ΚΑΛΑΜΟΥΚΗΣ «Έχω δικαίωμα να πω την προσωπική μου άποψη- κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που υπογράψατε τα μνημόνια να περάσετε από ειδικό δικαστήριο. Αυτό σας εύχομαι και εγώ προσωπικά, παρά να βρείτε ορισμένοι από εσάς το τέλος του πρεσβευτή των ΗΠΑ πριν λίγους μήνες στη Λιβύη. Καλή σας τύχη». Είναι η γνωστή αναφορά του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Στάθη Παναγούλη, προχτές στην Βουλή, η οποία όπως αναμενόταν ξεσήκωσε θύελλα, διαμαρτυριών εντός Βουλής και κυρίως εντός τηλεοπτικών παραθύρων. Σοκαρισμένοι δημοσιογράφοι, εκπρόσωποι κομμάτων και βουλευτές, καταδίκαζαν την «απόπειρα εμφυλίου πολέμου», ή επεσήμαναν τον συσχετισμό με την φρασεολογία της Χρυσής Αυγής........

Στάθης Παναγούλης: Θα εχετε την τυχη του Αμερικάνου πρεσβη στην Λιβύη..!!

Το Άρθρο 2 που ξεπουλάει τη χώρα

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Ανυπολόγιστης αξίας οι δημόσιες επιχειρήσεις που βγαίνουν μέσω ΤΑΙΠΕΔ στο σφυρί. Επιμέλεια: Μαίρη Ευθυμιάτου

Mε ισχνή πλειοψηφία πέρασε τελικά την προηγούμενη Τετάρτη, το άρθρο 2 του νομοσχεδίου που αφορούσε την ιδιωτικοποίηση στρατηγικών επιχειρήσεων, μέσω της ένταξής τους στο ΤΑΙΠΕΔ. Ο ασθμαίνων τρικομματικός θίασος έφερε εις πέρας την εντολή της Άνγκ. Μέρκελ, προκειμένου να ξεπουλήσει άνευ όρων όλους τους επικερδείς δημόσιους Οργανισμούς.

Τι προβλέπει το περιβόητο Άρθρο 2; Σύμφωνα και με το επίσημο κείμενο, την «Κύρωση της κατάργησης του ελάχιστου ποσοστού του δημοσίου σε ΕΛΠΕ, ΔΕΗ, ΟΠΑΠ, ΟΔΙΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛΤΑ, Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς, Θεσσαλονίκης, Αλεξανδρούπολης, Βόλου, Ελευσίνας, Ηγουμενίτσας, Ηρακλείου, Καβάλας, Κέρκυρας, Λαυρίου, Πατρών και Ραφήνας».

Το ελληνικό κράτος ξεπουλιέται άνευ όρων με πρώτο σταθμό το τέλος του έτους (και έπεται συνέχεια). Αυτό απαιτούν οι δανειστές, αυτό ορίζουν οι συμφωνίες -φανερές και κρυφές- μεταξύ των… αφεντικών και της ελληνικής κυβέρνησης. Ο στόχος σαφής και οι οδηγίες αυστηρές: η Ελλάδα θα πρέπει να αντλήσει 8,8 δισ. ευρώ από τις ιδιωτικοποιήσεις έως τα τέλη του 2015 και συνολικά 50 δισ. ευρώ έως το 2020.

Παραδίδουν τα μελλοντικά δημόσια έσοδα

Τι βγάζουν, όμως, στο σφυρί; Τις προβληματικές επιχειρήσεις που «πνίγουν» το Ελληνικό Δημόσιο και θα ήταν καλύτερα -κατά τα καθεστωτικά ΜΜΕ- να ξεφορτωθούμε; Η αλήθεια είναι πως εκχωρούνται στο ΤΑΙΠΕΔ όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις και οι συμμετοχές τους, δηλαδή όλες οι επικαρπίες -ουσιαστικά- του Δημοσίου. Υπάρχει, δε, ρητός όρος στο καταστατικό λειτουργίας του ΤΑΙΠΕΔ που αναφέρει χαρακτηριστικά ότι στόχος του είναι «η διαμόρφωση νέων εθνικών πολιτικών καθώς και η δημιουργία νέων ρυθμιστικών αρχών, για τη μεταφορά μονοπωλιακών δραστηριοτήτων από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα»(!).

Μέγιστη ειρωνεία αποτελεί το γεγονός ότι μία μόλις ημέρα πριν από τις επίμαχες ονομαστικές ψηφοφορίες που προκάλεσε ο ΣΥΡΙΖΑ (δηλαδή την Τρίτη) είδε το φως της δημοσιότητας η πιο πρόσφατη μελέτη της ICAP, αναφορικά με τις 10 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις στην Ελλάδα, μερικές από τις οποίες είναι ΔΕΚΟ, που η κυβέρνηση θέλει να πουλήσει! 

Αυτό ήταν και η καλύτερη απάντηση στον υπ. Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα, που προσπαθεί να πείσει το λαό ότι οι ιδιωτικοποιήσεις είναι απαραίτητες γιατί θα φέρουν «ζεστό δημόσιο χρήμα» που θα χρησιμεύσει βέβαια για να «μαγειρευτεί» λογιστικά η μείωση του χρέους. Το ζήτημα δεν είναι τόσο απλό, καθώς πρακτικά χαρίζονται σε εξευτελιστικά ποσά τα φιλέτα του Δημοσίου, με το τελευταίο να απεμπολεί τα έσοδά του από κερδοφόρες επιχειρήσεις και να χάνει κάθε δικαίωμα μελλοντικής διαχείρισής τους. 

Στο σφυρί υποδομές εθνικής σημασίας

Το ζήτημα όμως δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι ζήτημα εθνικής ανεξαρτησίας και αυτάρκειας του ελληνικού λαού. Τι πωλείται; Ο βασικός πυλώνας ενέργειας της χώρας -ΔΕΗ- με όλη την περιουσία της (ακόμη και ο ορυκτός πλούτος), και στο επόμενο «πακέτο» οι ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ. Οι δύο βασικές δημόσιες (και λογικά μονοπωλιακές) επιχειρήσεις διαχείρισης υδάτων (ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ). Τα Ελληνικά Πετρέλαια με όλες τις επενδύσεις τους, τα Ελληνικά Ταχυδρομεία και όλα τα βασικά λιμάνια της χώρας! Οι υποδομές της χώρας, που διασφαλίζουν την εθνική της κυριαρχία βγαίνουν στο σφυρί. 

Η πιο απλή μελέτη αναφορικά με τα «φιλέτα» που σχεδιάζεται να δοθούν πραγματικά έναντι πινακίου φακής, δείχνει ξεκάθαρα ότι παραδίδονται άνευ όρων όλα τα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου.

Σταχυολογούμε μερικά από τα πιο κραυγαλέα παραδείγματα των υπό ιδιωτικοποίηση:

• Πάγια στοιχεία ΔΕΗ, μαζί με ορυχεία και δίκτυα και γραμμές μεταφοράς, περίπου 14 δισ. ευρώ. Αντιστοίχως, στο σύνολο του τομέα ενέργειας, η ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ την τελευταία 5ετία έχει δώσει 500 εκατ. ευρώ για φόρους, χωρίς να χρηματοδοτείται από το κράτος. Με συνολικό δίκτυο αξίας 900 εκατ. ευρώ, θέλουν να τις πουλήσουν για λιγότερο από 600 εκατ. ευρώ (όταν ο ετήσιος τζίρος του ’11 της ΔΕΣΦΑ μόνο ξεπέρασε τα 125 εκατ. ευρώ).

• ΕΛΠΕ: Φόρος 11,5 εκατ. ευρώ κάθε χρόνο στο κράτος. Θέλουν να τα πουλήσουν για 700 εκατ. ευρώ, ενώ μόνο η πιο πρόσφατη επένδυση, στο διυλιστήριο Diesel στην Ελευσίνα, κόστισε 2 δισ. ευρώ και η αξία των παγίων του αγγίζει τα 2,4 δισ. ευρώ. Η ίδια η εταιρία δηλώνει ότι το κράτος θα ζημιωθεί από την ιδιωτικοποίηση.

• ΟΠΑΠ: Τι να πει κανείς για μια εταιρία που ανήκει στην 25άδα των πιο κερδοφόρων ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και που μόλις πριν από μερικούς μήνες έβγαλε από τα Ταμεία του «ζεστά» 849 εκατ. ευρώ και τα έδωσε στο Ελληνικό Δημόσιο, με αντάλλαγμα την επέκταση της άδειας εκμετάλλευσης των 11 τυχερών παιχνιδιών του για 10 επιπλέον έτη έως το 2030 σε μια μονοπωλιακή αγορά; Με ποια λογική πωλείται ο ΟΠΑΠ από τον οποίο το Δημόσιο έχει σταθερό και σίγουρο έσοδο (από φορολογία, μερίσματα κ.λπ.);

• ΕΥΔΑΠ / ΕΥΑΘ: Το απόλυτο μονοπώλιο στην Ελλάδα, με τεράστια χρέη του Δημοσίου και των ΟΤΑ από απλήρωτα τιμολόγια, που ωστόσο επιμένουν να δηλώνουν αύξηση κερδών που αγγίζει (και ξεπερνά) το 100% τα τελευταία χρόνια. Με ένα δίκτυο ανυπολόγιστης αξίας και βεβαίως αντιστοίχως ανομολόγητης σημασίας για το λαό, καθώς το νερό δεν μπορεί να αποτελεί παρά μόνον δημόσιο αγαθό. Η κερδοφορία της ΕΥΑΘ μόνο, ανέρχεται για την τελευταία πενταετία στα 77,5 δισ. ευρώ μετά φόρους και οι εμπορικές απαιτήσεις (ανείσπρακτες οφειλές από τρίτους) στα 55,329 δισ. ευρώ!

• Ελληνικά Ταχυδρομεία: Κερδοφόρα έως και σήμερα. Τζίρος 485 εκατ. ευρώ και 3 εκατ. ετήσιο κέρδος. Ακίνητη περιουσία στα 130 εκατ. ευρώ. Έχει υποστεί μειώσεις προσωπικού έως και 30% και 100 καταστημάτων πανελλαδικά. Τα ξεπουλάνε για 80 εκατ. ευρώ, παραδίδοντας σε ιδιώτες ακόμη και τις τραπεζικές πράξεις ταμιευτηρίου που εξυπηρετούσε το δίκτυο σε συνεργασία με το ΤΤ.

Τα παραπάνω παραδείγματα, είναι ελάχιστα σε σχέση με τον τεράστιο κατάλογο των προς ιδιωτικοποίηση δημόσιων επιχειρήσεων ή ΝΠΙΔ. Έως σήμερα το Ελληνικό Δημόσιο έχει περίπου 60 Α.Ε. και 300 ΝΠΙΔ. Το ΤΑΙΠΕΔ έχει σκοπό να έχει ενσωματώσει τα πάντα (και να τα έχει ξεπουλήσει) έως το 2020. Η συμμετοχή των εμπλεκομένων κυβερνήσεων στο έγκλημα αυτό είναι ενσυνείδητη, καθώς το Δημόσιο δεν χάνει μόνο έσοδα αλλά παραδίδει σε ιδιώτες ζωτικούς τομείς όπως ενέργεια, ύδρευση, ταχυδρομεία, πόροι, χάνοντας το δικαίωμα να ελέγχει και να επιβάλλει πρακτικές σε όσους θα μπορούσαν να ενεργήσουν βλαπτικά για το δημόσιο συμφέρον. Το ζήτημα είναι, ο λαός θα τους αφήσει;

Πηγή:You Pay Your Crisis

Λαπαβίτσας - Τσακαλώτος - Ιωακείμογλου: Βίντεο από την εκδήλωση περί εναλλακτικών πολιτικών απέναντι στο μνημόνιο

You Pay Your Crisis: Λαπαβίτσας - Τσακαλώτος - Ιωακείμογλου: Βίντεο από την εκδήλωση περί εναλλακτικών πολιτικών απέναντι στο μνημόνιο

Εμποροι υποκριτές!

ΟΧΙ δεν θα συμμετάσχω στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας των Εμπορικών Συλλόγων Κορίνθου, Κιάτου και του Εργατικού κέντρου, γιατί σχεδόν κανένας από αυτούς τους μαγαζάτορες δεν απήργησε έως τώρα ενάντια στα μέτρα του Μνημονίου...!!
Κανένας δεν έκλεισε το μαγαζί του για συμπαράσταση, όταν όλοι οι υπόλοιποι διαδηλώναμε στις απεργίες κλείνοντας τις επιχειρήσεις μας η χάνοντας τα μεροκάματα μας!!
Τώρα οι κύριοι αυτοί έμποροι, στην τούρλα του Σαββάτου αλλά κυρίως με βασική αιτία την μετατροπή της πρώην Σωληνουργίας σε Εμπορικό κέντρο τύπου ΜΩΛ, ξεσηκώνονται για μια εκδήλωση στο εργατικό κέντρο, τελείως υποκριτικά και με ιδιοτέλεια...!!!