Υπό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο

( Έναν αιώνα και 14 χρόνια πίσω μας έφεραν τα νεοφιλελεύθερα πλέον κόμματα της ΝΔ και του Πασοκ και της γιαλαντζι αριστερής ΔΗΜΑΡ...!!!)








"Την υπαγωγή της χώρας υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο, καθεστώς που προσιδιάζει σε χρεοκοπημένες χώρες όπως η Ελλάδα του 1898, αποδέχεται ουσιαστικά η κυβέρνηση Σαμαρά προκειμένου να εξασφαλίσει τη συνέχιση της χρηματοδότησης, δηλαδή τη χορήγηση της περίφημης δόσης των 31,5 δισ., που υπό προϋποθέσεις μπορεί να φτάσει τα 44 δισ.
Οι προϋποθέσεις είναι δύο και αφορούν δικαιώματα της κυρίαρχης ελληνικής κυβέρνησης και της Βουλής........."

Κύπρος>Μεγαλύτερα τα έσοδα του ΟΠΑΠ από αυτά της Κυπριακής Δημοκρατίας! - Economy - ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

 
.....Ο κ. Νικολάου είπε πως, όταν έγινε αυτή η συμφωνία, τα έσοδα του ΟΠΑΠ ΑΕ Ελλάδος ήταν έσοδα της Ελληνικής Δημοκρατίας, «ενώ σήμερα είναι κατά 75% τουλάχιστον έσοδα ιδιωτών, και μόνο το 25% ανήκει στο ελληνικό κράτος και στους προσεχείς 3-4 μήνες πολύ πιθανόν ο ΟΠΑΠ να ανήκει κατά 95% ή εξ ολοκλήρου σε ιδιώτες». ......

Ελλάδα... οικόπεδο και αποικία..!!

Κυβέρνηση Λαικής Ενότητας!

Πολύ πριν από τις εκλογές του Οκτώβρη του 2009 από τις οποίες βγήκαν τότε νικητές το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου, οι δυνάμεις που στηρίζουν το αστικό πολιτικό σύστημα είχαν βάλει στο στόχαστρο τους τον σχηματισμό αυτοδύναμων κυβερνήσεων, υποστηρίζοντας ότι ήταν αναγκαίος ο σχηματισμός κυβερνήσεων συνεργασίας, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Πριν την Ελλάδα πλήξει η σφοδρή κρίση χρέους, εκπρόσωποι του αστικού πολιτικού κατεστημένου όπως ο Θεόδωρος Πάγκαλος, η Ντόρα Μπακογιάννη ή ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης εισηγούνταν τον σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας, τις οποίες ανάλογα με την περίσταση και τη συγκυρία βάφτιζαν «εθνικής ενότητας», «εθνικής ανάγκης» ή «εθνικής συνεννόησης». Ταυτόχρονα τα μιντιακά συγκροτήματα της διαπλοκής και διαχρονικά επικοινωνικά εργαλεία του αστικού κατεστημένου αναφέρονταν στην περίφημη "συνταγή Σημίτη" ή πίεζαν, ήδη από το 2009 και από τις αρχές του 2010, για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας ή "εθνικής ενότητας" με πρωθυπουργό τον τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμο. Αυτές οι εισηγήσεις παρέπεμπαν ιστορικά στις μετεμφυλιακές προσπάθειες του Παλατιού για τη συγκρότηση «κυβέρνησης εθνικής ενότητας», οι οποίες βέβαια τότε είχαν ένα και μόνο σκοπό: Να εξυπηρετήσουν ανοικτά τις επιδιώξεις του μεγάλου Κεφαλαίου, των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και της ντόπιας αστικής τάξης. Η σφοδρή κρίση χρέους, η οποία έπληξε την Ελλάδα και οι επιπτώσεις της ένταξης στον μηχανισμό στήριξης διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην ραγδαία μεταβολή της πολιτικής κατάστασης, στην ανατροπή του πολιτικού σκηνικού και στην ριζική τροποποίηση του πολιτικού χάρτη στην Ελλάδα. Όμως, παρά την κατάρρευση τόσο του κυρίαρχου μεταπολιτευτικού πολιτικού φορέα, δηλαδή του ΠΑΣΟΚ, όσο και της Νέας Δημοκρατίας, τα υπερεθνικά και ντόπια οικονομικά συμφέροντα, που στηρίζουν το αστικό πολιτικό σύστημα πέτυχαν μέσα σε συνθήκες ολοκληρωτικής και πλήρους διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής την επιβολή με κάθε τρόπο και μέσο του σχηματισμού κυβερνήσεων συνεργασίας επιτυγχάνοντας των συμβιβασμό πολιτικών δυνάμεων, όπως για παράδειγμα του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες επί τέσσερις δεκαετίες αποτελούσαν δύο σταθερούς παραταξιακούς πολιτικούς πόλους αντιπαράθεσης που σταδιακά εξομοιώθηκαν σε ότι έχει να κάνει με τον πολιτικό τους λόγο, τις πολιτικές τους επιδιώξεις και τα προγράμματά τους.

Το επιχείρημα...............
Περισσότερα στην πηγή:http://kourdistoportocali.com/articles/15899.htm

Η σημερινή Κατοχή

Μια ενδιαφέρουσα τοποθέτηση για την κατάλυση του κράτους και το ταξικό καθήκον της Αριστεράς

του Δημήτρη Καζάκη

Η σημερινή κατοχή είναι πολύ χειρότερη από την παλιά ναζιστική κατοχή. Κι αυτό γιατί πολύ απλά δεν πρόκειται για κατοχή εδαφικής επικράτειας άλλου κράτους από εισβολέα, αλλά για ολοκληρωτική κατάλυση σήμερα του ελληνικού  κράτους και ρευστοποίηση της εδαφικής του επικράτειας, αλλά και του λαού του. Να ποια είναι η θεμελιώδης διαφορά, ταξικά και εθνικά, του 1941 με σήμερα.

Η άρχουσα τάξη σήμερα δεν χρειάζεται εθνικό κράτος. Οι εξουσίες της έχουν περάσει ήδη σε υπερεθνικό επίπεδο και η συσσώρευση του κεφαλαίου εκδηλώνεται κυρίαρχα με άυλους τίτλους και πλασματικό χρήμα στις παγκοσμιοποιημένες αγορές. Γι’ αυτό και για την οικονομική ολιγαρχία σήμερα το εθνικό κράτος της είναι περιττό, ενώ το έθνος μια βολική επινόηση χωρίς υλική υπόσταση όπως ακριβώς και τα εικονικά κεφάλαια που συσσωρεύει.

Αυτός είναι ο λόγος που η άρχουσα τάξη στην Ελλάδα μαζί με τα κόμματα “ευρωπαϊκής προοπτικής” έχουν προσχωρήσει στην άποψη ότι το ελληνικό κράτος όχι μόνο δεν μπορεί …

να είναι ανεξάρτητο και αυτοδύναμο, δεν είναι καν βιώσιμο στις σημερινές συνθήκες. Κι έτσι από την θεωρία της ψωροκώσταινας έχουν προσχωρήσει στην ιδεολογία της αφομοίωσης μέσα σε μια ευρεία “ευρωπαϊκή ομοσπονδία” όπου έχει εκλείψει κάθε ψήγμα δημοκρατίας ακόμη και με την παραδοσιακή έννοια της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Η Ελλάδα από αυτήν την νέα κατοχή δεν πρόκειται να επιβιώσει ως κράτος τυπικά ανεξάρτητο και η εδαφική της συγκρότηση θα διαμελισθεί σύμφωνα με τα πιο επείγοντα συμφέροντα των ισχυρών της ευρωζώνης και των αγορών. Σ’ αυτές τις συνθήκες, όποιος προτάσσει το “ταξικό” έναντι του εθνικού είναι στην αντίπερα όχθη, διότι πολύ απλά το μόνο “ταξικό” σήμερα που υπάρχει απογυμνωμένο από τα εθνικά χαρακτηριστικά είναι το ταξικό συμφέρον της άρχουσας τάξης.

Μόνο η οικονομική και πολιτική ολιγαρχία σήμερα μην μπορώντας πλέον να ταυτίσει το δικό της στενό ταξικό συμφέρον με το εθνικό συμφέρον, αρνείται ακόμη και τυπική την εθνική κυριαρχία, έχει πλήρως αποδεχτεί την κατάλυση του ελληνικού κράτους ως ιστορική έκφραση της ανεξαρτησίας του ελληνικού λαού και έθνους.

Επομένως, όποιος θέλει να μιλά σήμερα μόνο με ταξικούς όρους, δεν μπορεί παρά να μιλά με όρους ταξικού συμφέροντος της άρχουσας τάξης και των στρατηγικών επιλογών τους. Αδιάφορο αν κρύβεται πίσω από δήθεν αριστερή ή γιαλαντζί επαναστατική φρασεολογία. Χωρίς την πάλη για την κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας από τον λαό δεν μπορεί ούτε καν να υπάρξει ελληνικό κράτος, δημόσιο συμφέρον, εργατικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα για τις εκμεταλλευόμενες τάξεις και στρώματα.

Γι’ αυτό και σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία, η πάλη για την εθνική απελευθέρωση και αποκατάσταση είναι απόλυτα ταυτισμένη με την κοινωνική απελευθέρωση και συνιστά το υπέρτατο ταξικό αίτημα της εποχής μας για τον ελληνικό λαό και πρωτίστως για τους εργαζόμενους. Χωρίς αυτό, χωρίς να παλέψουν για εθνική απελευθέρωση από την ΕΕ και την ευρωζώνη, οι εργάτες και γενικά οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να διατηρήσουν ούτε καν το σημερινό επίπεδο διαβίωσής τους, ούτε καν το σημερινό επίπεδο καταρράκωσης των δικαιωμάτων τους. Είναι καταδικασμένοι να καταλήξουν σε κατάσταση λούμπεν και περιθωρίου χωρίς κανενός είδους ταξική συνείδηση ή συγκρότηση.

Όποιος λοιπόν σήμερα κατανοεί το ταξικό του καθήκον από την σκοπιά των κατατρεγμένων, από την σκοπιά της εργατικής τάξης και των άλλων εκμεταλλευομένων στρωμάτων, τότε θα πρέπει να πρωτοστατήσει στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του ελληνικού λαού. Αλλιώς έχει περάσει με την πλευρά του ταξικού αντιπάλου, με τις κόκκινες σημαίες να ανεμίζουν, χωρίς καν να το έχει καταλάβει.

Σοκ και χρέος.

Σοκ και χρέος.

Νοεμβρίου 12, 2012 από seisaxthiablog

ΘΥΜΙΟΣ ΚΑΛΑΜΟΥΚΗΣ «Έχω δικαίωμα να πω την προσωπική μου άποψη- κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που υπογράψατε τα μνημόνια να περάσετε από ειδικό δικαστήριο. Αυτό σας εύχομαι και εγώ προσωπικά, παρά να βρείτε ορισμένοι από εσάς το τέλος του πρεσβευτή των ΗΠΑ πριν λίγους μήνες στη Λιβύη. Καλή σας τύχη». Είναι η γνωστή αναφορά του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Στάθη Παναγούλη, προχτές στην Βουλή, η οποία όπως αναμενόταν ξεσήκωσε θύελλα, διαμαρτυριών εντός Βουλής και κυρίως εντός τηλεοπτικών παραθύρων. Σοκαρισμένοι δημοσιογράφοι, εκπρόσωποι κομμάτων και βουλευτές, καταδίκαζαν την «απόπειρα εμφυλίου πολέμου», ή επεσήμαναν τον συσχετισμό με την φρασεολογία της Χρυσής Αυγής........