217
9
Η κίνηση των 50 πρώην στελεχών του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ, που προέρχονται κυρίως από την παλιά Νεολαία ΠΑΣΟΚ, ανακοίνωσε την επόμενη πανελλαδική συνάντησή της.
Όπως ενημερωθήκαμε, οι πατριώτες σοσιαλιστές θα βρεθούν την Κυριακή 9 Δεκεμβρίου, στις 11.00 το πρωί, στο ξενοδοχείο Stanley, στην πλατεία Καραϊσκάκη στο κέντρο της Αθήνας (σταθμός ΜΕΤΡΟ – Μεταξουργείου).
Αυτή τη φορά το κάλεσμα δεν απευθύνεται μόνο στα στελέχη μιας συγκεκριμένης πολιτικής γενιάς, αλλά σε όλους τους πατριώτες σοσιαλιστές που παρέμειναν αφοσιωμένοι στο τρίπτυχο Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση, αντιστάθηκαν σθεναρά στο νεοφιλελεύθερο εκσυγχρονισμό, αγωνίστηκαν ενάντια στα μνημόνια και τους μεταρρυθμιστές και έχουν διαχωρίσει τη θέση τους από το ΠΑΣΟΚ.
Μαθαίνουμε ότι στην πανελλαδική ολομέλεια θα συμμετέχουν και στελέχη των αντιμνημονιακών αριστερών οργανώσεων της τωρινής ΠΑΣΠ, που επίσης έχουν διαρρήξει τις σχέσεις τους με το ΠΑΣΟΚ, συνδικαλιστές, άνθρωποι των Κινημάτων των Πλατειών, αμεσοδημοκράτες, ανένταχτοι σοσιαλιστές και στελέχη τοπικών οργανώσεων από όλη την επικράτεια που έχουν αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ.
Σκοπός είναι, όπως μαθαίνουμε, η αυτόνομη συγκρότηση του πατριωτικού σοσιαλιστικού χώρου και η αυτο-οργάνωση του δημοκρατικού λαού απέναντι στη λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού και της κατάλυσης της εθνικής μας κυριαρχίας και ανεξαρτησίας. Οι σοσιαλιστές περιγράφουν τον αγώνα τους ως «αντιιμπεριαλιστικό και εθνικοαπελευθερωτικό».
Η ίδιοι, που δηλώνουν αφοσιωμένοι στο διαχρονικό δημοκρατικό τρίπτυχο της Ελευθερίας, Ισονομίας και Αλληλεγγύης, ξεκαθαρίζουν ότι ανάμεσά τους δεν είναι καλοδεχούμενοι όσοι υπηρέτησαν από βουλευτικά αξιώματα και κυβερνητικές θέσεις τις πολιτικές που είχαν ως αποτέλεσμα τη δυστυχία του ελληνικού λαού και την κατάλυση της εθνικής μας κυριαρχίας.
Ακολουθούν δύο κείμενα που κυκλοφόρησαν τα στελέχη της Κίνησης και δίνουν ξεκάθαρα το ιδεολογικοπολιτικό τους στίγμα και τις προθέσεις τους:
Αρχικά παραθέτουμε, το κάλεσμα της 3ης Νοεμβρίου 2011, της πρώτης τους συνάντησης δηλαδή:
Η Πατρίδα που αγαπάμε και οραματιζόμαστε, είναι η Ελλάδα της Ανεξαρτησίας, της Αξιοπρέπειας και της Αυτοδιάθεσης.
Η σημερινή Ελλάδα δεν έχει καμιά σχέση με το όραμα αυτό.
Η σημερινή Ελλάδα, είναι μια χώρα υπόδουλη στo διεθνές τραπεζικό τοκογλυφικό κεφάλαιο.
H κυρίαρχη πολιτική τάξη εκχώρησε την Εθνική μας Κυριαρχία στους υπαλληλικούς μηχανισμούς αυτού του κεφαλαίου , δηλαδή την Ε.Ε και το ΝΑΤΟ.
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ είναι κατά συνέπεια πολύμορφος και πολυμέτωπος.
Είναι ΑΓΩΝΑΣ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΣ, ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ.
Είναι ΑΓΩΝΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ.
Είναι, στην ουσία, ο ίδιος από την ίδρυση του μέχρι σήμερα, ενάντια στην ξένη εξάρτηση και την ντόπια δοσιλογική κάστα που πάντοτε με το αζημίωτο την υπηρετεί…
Αλλά στο πλαίσιο των νέων συνθηκών της παγκοσμιοποίησης, είναι Αγώνας όλων των πολιτών, παντού στην Ευρώπη και στον κόσμο που υφίστανται τις συνέπειες της ψευδώνυμης προσαρμογής του μεταβιομηχανικού καπιταλισμού, η οποία στην πραγματικότητα είναι επιστροφή στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα.
Αυτός ο Αγώνας πήρε νέες διαστάσεις ύστερα από την επικράτηση της μνημονιακής βαρβαρότητας τα τρία τελευταία χρόνια.
Γιατί κατέστησε καταφανείς τις ταξικές συνέπειες της εξάρτησης στα κοινωνικά στρώματα που είχαν εφησυχάσει για περισσότερες από δύο δεκαετίες, παγιδευμένα σε μια πλαστή ευμάρεια που δεν ανταποκρινόταν στην ελληνική οικονομική πραγματικότητα.
Αυτά τα κοινωνικά στρώματα νιώθουν σήμερα την απειλή της εξαθλίωσης και της περιθωριοποίησης και αντιδρούν.
Η αντίδραση όμως εξαντλείται σε μια γενικευμένη καταγγελία σε μία ισοπέδωση και απαξίωση που δεν μπορεί να οδηγήσει σε θετική διέξοδο.
Γιατί δεν στηρίζεται στην ΑΛΗΘΕΙΑ.
Η Αλήθεια αυτή είναι ότι η πολιτική των μνημονίων δεν είναι ένα διαχειριστικό ατύχημα που δήθεν έβγαλε την Ελλάδα από έναν δρόμο στον οποίο θα βαδίσουν τα υπόλοιπα κράτη της Ε.Ε.
Αλλά ότι η πολιτική αυτή είναι η επόμενη φάση της ψευδώνυμης ευρωπαϊκής ενοποίησης, όπως την σχεδίασαν ήδη από το Μάαστριχτ οι δυνάμεις που κυριάρχησαν πολιτικά και οικονομικά μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού.
Και θα επεκταθεί σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό νότο, με στόχο την δημιουργία μιας Ευρώπης πολλών ταχυτήτων και την συγκέντρωση του πλούτου σε μια ολιγαρχία που εκπροσωπεί το τραπεζικό τοκογλυφικό κεφάλαιο.
Απέναντι σε αυτή την δρομολογημένη πολιτική, απαιτείται μια προσέγγιση που καταρχήν θα αμφισβητεί την λογική του μονοδρόμου που προβάλλεται από την ντόπια πολιτική τάξη και τους μηχανισμούς ιδεολογικής επιβολής που διαθέτει.
Μια λογική που θα προτάσσει την ανάγκη της εθνικής αυτάρκειας και της αυτοδύναμης ανάπτυξης.
Αυτή η λογική προϋποθέτει σύγκρουση με την αντικοινωνική αντίληψη που αποσυνδέει το άτομο και το συμφέρον του από το Σύνολο και την Συλλογική Προκοπή. Μια λογική που διαπερνά οριζόντια τα κόμματα και τις κοινωνικές τάξεις.
Ταυτόχρονα θα πρέπει να αναπτυχθεί στον μέγιστο βαθμό ένα ευρωπαικό και διεθνές δίκτυο αλληλεγγύης και δράσης για την ανατροπή αυτής της πορείας.
Αυτή η προσπάθεια απαιτεί μεγάλες πολιτικές συνεργασίες που θα υπερβαίνουν τις βεβαιότητες της δογματικής αλήθειας.
Αλλά δεν θα αγνοούν ότι εδώ πού βρισκόμαστε, δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για αυταπάτες.
Η συγκρότηση μιας Μεγάλης Πατριωτικής Σοσιαλιστικής Παράταξης είναι Εθνική και Κοινωνική Ανάγκη.
Σε αυτή την προσπάθεια καλούμε να έρθουν μαζί μας τους συντρόφους και τις συντρόφισσες μας που μαζί αγωνιστήκαμε από τις τάξεις του ΠΑΣΟΚ και της Νεολαίας του, και σταθήκαμε η ύστατη γραμμή αντίστασης απέναντι στην παρακμή που κυριάρχησε μετά το 1996.
Καλούμε κάθε πατριώτη, κάθε προοδευτικό άνθρωπο που πιστεύει όπως εμείς ότι Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΞΙΖΕΙ ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΥΡΙΟ.
ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ.
Διαβάστε και το κείμενο που αναρτήθηκε στο facebook: Το ΠΑΣΟΚ τέλειωσε! Δεν θα γίνουμε ουρά κανενός!
Και τώρα που «έκατσε ο κουρνιαχτός», όπως έγραψε εφημερίδα των Πατρών, είναι η ώρα να ξεκαθαρίσουμε ποιοι είμαστε και τι θέλουμε.
Διαβάσαμε διάφορα όλες αυτές τις μέρες. Γίναμε αρχηγοί κόμματος, ρομαντικοί ιδεαλιστές, καλαμοκαβαλάρηδες, «ψώνια», βαθύ ΠΑΣΟΚ, συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ. Γευτήκαμε ειρωνικά σχόλια για τις καταλήψεις που συμμετείχαμε ως νεολαίοι, ότι λέμε τον πόνο μας για την χαμένη αίγλη του ΠΑΣΟΚ στο διαδίκτυο και ότι μέχρι εκεί φτάνουν οι φιλοδοξίες και οι δυνατότητές μας και ότι δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να κάνουμε τίποτε περισσότερο.
Για να βάλουμε λοιπόν τα πράγματα στη θέση τους ξεκαθαρίζουμε ότι η κίνησή μας παρά τα όσα προσπάθησαν στον Τύπο να περάσουν κάποιοι, είναι ΠΟΛΙΤΙΚΗ, με τη Αριστοτελική έννοια του όρου. Πολιτική είναι κάθε ανθρώπινη ενέργεια και πράξη, πόσο μάλλον οι πράξεις πολιτικοποιημένων ανθρώπων που σκέφτονται συζητούν, ανταλλάσσουν απόψεις και αγωνιούν για το μέλλον.
Δεν κρυβόμαστε στο διαδίκτυο ούτε κλαίμε για την χαμένη αίγλη του ΠΑΣΟΚ, όπως έγραψαν κάποιοι άλλοι. Άλλωστε για μας το ΠΑΣΟΚ που αγαπήσαμε και αγωνιστήκαμε δεν υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια.
Είμαστε παντού, σε όλη την Ελλάδα, στα Δημοτικά και Περιφερειακά συμβούλια, στους χώρους δουλειάς, στα καφενεία, συζητάμε, ανταλλάσσουμε απόψεις, και παράγουμε πολιτικό λόγο και έργο.
Γνωρίζουμε τη δυσκολία του εγχειρήματός μας. Μην περιμένετε λοιπόν να δείτε κανέναν από εμάς με φανφάρες και τυμπανοκρουσιές. Κι αυτό γιατί δεν καβαλήσαμε κανένα καλάμι, ούτε διεκδικούμε τις δάφνες και τον τίτλο του «Ψώνιου», κυρίως όμως γιατί το πολιτικό παιχνίδι το ξέρουμε πολύ καλά. Καλύτερα από αυτούς που λένε ότι το γνωρίζουν.
Είμαστε και θα είμαστε εφεξής παντού. Δίπλα σε κάθε δοκιμαζόμενο Έλληνα, αγωνιζόμενοι να αφυπνίσουμε όσους περισσότερους πολίτες μπορούμε, μέχρι στην ανατροπή του σάπιου πολιτικού κατεστημένου. Πιστοί στις αρχές, τις αξίες και τις ιδέες μας που είναι ίδιες εδώ και είκοσι χρόνια.
Φιλοδοξία μας δεν είναι να αποτελέσουμε ούτε συνιστώσα ούτε ουρά κανενός πολιτικού σχηματισμού. Φιλοδοξία μας δεν είναι να στηρίξουμε ή να αναδείξουμε κανέναν κουρασμένο πολιτικό. Όσοι «σιτίστηκαν» μέχρι σήμερα στο πρυτανείο ήρθε η ώρα να αποχωρήσουν είτε το θέλουν είτε όχι.
Δεν διεκδικούμε ρόλο κληρονόμου του νεοφιλελεύθερου ΠΑΣΟΚ. Για τους περισσότερους από εμάς το ΠΑΣΟΚ τελείωσε πριν πολλά πολλά χρόνια και το θυμόμαστε έτσι σαν τα παραμύθια των παιδικών μας χρόνων.
Πριν είκοσι χρόνια, 50 εικοσάχρονα παιδιά καταθέσαμε τις ιδέες, τις απόψεις μας και τα νιάτα μας, στις καταλήψεις και στις πορείες. Τότε κάποιοι έχασαν τον ύπνο τους για μια πενταετία.
Σήμερα είκοσι χρόνια μετά οι ίδιοι άνθρωποι καταθέτουμε τις ιδέες μας, τις απόψεις μας, τις αξίες και τις αρχές μας για να χάσουν πάλι οι ίδιοι άνθρωποι τον ύπνο τους. Σταθεροί σε όσα πιστεύουμε εδώ και είκοσι χρόνια.
Έτοιμοι για νέους αγώνες μέχρι να αφυπνιστεί και ο τελευταίος Έλληνας πολίτης. Βλέπετε εμείς (δεχθήκαμε και γι’ αυτό ειρωνικά σχόλια) γνωρίσαμε τους καλύτερούς μας φίλους στις πορείες, στις καταλήψεις, στις αντιπαραθέσεις στα αμφιθέατρα, στα πηγαδάκια στην Ομόνοια. Τραγουδούσαμε και γελούσαμε όταν εισπνέαμε δακρυγόνα και βάζαμε τα στήθια μας μπροστά να σώσουμε τους φίλους μας από τα ΜΑΤ του Μητσοτάκη.
Αυτές οι σχέσεις όμως έχουν περάσει δια πυρός και σιδήρου. Έχουν δοκιμαστεί και στα εύκολα και στα δύσκολα. Και όταν χρειάστηκε να ξαναβρεθούμε, ξαναβρεθήκαμε και ήταν σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα. Πιο ώριμοι, πιο δυνατοί, σταθεροί στις αξίες μας με την ίδια θέρμη και αγωνιστικότητα που μας διέκρινε τότε. Γκριζάραμε μόνο λίγο, κάποιοι πήραν και λίγα κιλά παραπάνω, είμαστε όμως εδώ όπως και τότε έτοιμοι για νέους αγώνες.
ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ
Να σημειώσουμε ότι στη συνάντηση της 9ης Δεκεμβρίου μπορούν να συμμετάσχουν και όσοι δημοκράτες και πατριώτες πολίτες το επιθυμούν εάν αισθάνονται ότι τους εκφράζουν τα παραπάνω κείμενα.
