ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2011: ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2011:
ΜΕ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ

20 χρόνια υποδούλωσης ακόμα στους ντόπιους και διεθνείς τοκογλύφους!!


Ξ Ε Σ Η Κ Ω Θ Ε Ι Τ Ε!!!!!

ΙΟΥΝΙΟΣ 2013:

ΤΡΟΪΚΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ :
Πραξηκοπηματικό κλείσιμο της δημόσιας τηλεόρασης και ραδιοφώνου!
Ηρθε η ώρα να τους σταματήσουμε.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ!!!!


ΙΟΥΛΙΟΣ 2014:

Γενοκτονία εις βάρος των Παλαιστινίων απο το Ισραήλ!
Να συσταθεί 2η Νυρεμβέργη!


16 Φεβρουαρίου 2015:

ΟΧΙ στην δικτατορία της Ευρωζώνης!
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!




Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2012

Marco Pannella στην 8η μέρα της απεργίας πείνας για δικαιοσυνη στις φυλακές.

Nella stanza di Marco Pannella:
"Senza giustizia preferisco morire"

Il leader radicale all'ottavo giorno di sciopero della fame e della sete. Il premier Mario Monti è andato a visitarlo in mattinata e lo ha abbracciato, invitandolo a interrompere lo sciopero della sete. Ma lui va avanti: "Il mio digiuno è un'arma di vita. sogno una lista pro-detenuti con Vasco e Saviano" di FRANCESCO MERLO

HA MANGIATO due mandarini per ringraziare Mario Monti, un menù da galera, forse in onore dei detenuti per i quali si batte. E così Marco Pannella ci ha regalato pure un sorriso, anche se per ricominciare davvero a bere e a mangiare vorrebbe qualche nome, Vasco Rossi per esempio, "che però non sta bene e ha paura di non essere capace", e "Umberto Veronesi e Franco Battiato e Roberto Saviano e poi ci sono tanti giornalisti, scienziati, cantanti come Celentano e i fratelli Bennato, e gli artisti..., ma non ho voglia di fare lunghi elenchi".

Vorrebbe quattro nomi trascinanti, di quelli "stoconMarco", che si candidino in una lista "rosa nel pugno per la giustizia e per l'amnistia", per farci spalancare gli occhi e costringerci a guardare l'ingiusto e il disumano delle prigioni, "il reato flagrante che lo Stato commette violando i diritti più elementari nelle carceri e il diritto alla normale durata dei processi: il comitato dei ministri del Consiglio d'Europa condanna l'Italia da più di trenta anni". Quattro nomi dunque per aprire le porte delle carceri e infilare l'Italia nel bugliolo, nella puzza. E nelle violenze di quell'universo concentrazionario, nella sua ripugnanza: "Attenzione però: non è un problema di pietà, ma di giustizia".
Πηγή: http://www.repubblica.it

Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2012

“Κοινοβουλευτική δικτατορία”

Αναρτήθηκε από τον/την arch στο Δεκεμβρίου 18, 2012
Του Μενέλαου Γκίβαλου, Αναπληρωτή καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών 

H αγνόηση και η παραβίαση διατάξεων του Συντάγματος, ο ευτελισμός της Νομοθετικής Εξουσίας, η περιφρόνηση της λαϊκής βούλησης, η προκλητική αγνόηση δικαστικών αποφάσεων εξελίσσονται τα τελευταία χρόνια σε μια διαδικασία «πολιτικού μιθριδατισμού», σε ένα πείραμα –αντίστοιχο και παράλληλα προς εκείνο στο οποίο υποβάλλεται συνολικά η χώρα και ο λαός από το 4ο Ράιχ και το ΔΝΤ– το οποίο «δηλητηριάζει» συστηματικά και μεθοδευμένα τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις συνειδήσεις των πολιτών.
Σύμφωνα με τις αντιλήψεις των εξουσιαστών μας, το πείραμα της «λιτότητας» των μνημονιακών προγραμμάτων δεν αφορά μόνο την καταστροφή του παραγωγικού δυναμικού και την εξαθλίωση του λαού. Για να πετύχει το «πείραμα» αυτό, απαιτείται ταυτόχρονα η άμβλυνση των συνειδήσεων και των δημοκρατικών ευαισθησιών, τόσο των πολιτών όσο, κυρίως, των βουλευτών και των στελεχών των κομμάτων που «νομιμοποιούν» τις επιταγές των Μνημονίων…
Αυτήν τη διαδικασία παρακολουθούμε εδώ και τρία χρόνια. Κατά την πρώτη περίοδο, η τότε κυβέρνηση επιχείρησε –ανεπιτυχώς βέβαια– να περάσει «εν κρυπτώ» την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας εγκρίνοντας την άρση της ασυλίας, δηλαδή του δικαιώματος του εθνικού κράτους πάνω στην εθνική περιουσία.
Τώρα η εξαχρείωση και ο πολιτικός κυνισμός των κυβερνώντων έχει παραμερίσει ακόμα και τα προσχήματα. Εκτός από το γεγονός ότι οι βουλευτές των κομμάτων της συγκυβέρνησης οδηγούνται «αγεληδόν» στο Κοινοβούλιο και υποχρεώνονται –ακόμα και μέσω απειλών και εκβιασμών– να ψηφίσουν απαράδεκτες και καταστροφικές διατάξεις, χρησιμοποιήθηκαν πρόσφατα ακόμα και τα Σαββατοκύριακα για να περάσουν Νομοθετικές Πράξεις εκτός Κοινοβουλίου, για να «νομιμοποιήσουν» τη δομή της Επιτροπείας του 4ου Ράιχ σε κάθε πτυχή, σε κάθε επίπεδο, της εθνικής-κρατικής δομής…
Ακόμα και αυτό το άθλιο κατασκεύασμα, που το ονόμασαν φορολογικό νομοσχέδιο, το έστειλαν «προς έγκρισιν» στην «τρόικα» και στον Σόιμπλε, προκειμένου να οριστικοποιήσουν τα αφεντικά μας τους συντελεστές φορολόγησης… Κι όταν αυτοί αποφασίσουν, θα το φέρουν οι κυβερνήτες στο εθνικό Κοινοβούλιο, για να το «νομιμοποιήσουν» οι έχοντες παραδώσει την ατομική και κομματική τους αξιοπρέπεια, κυβερνητικοί βουλευτές.
Πρόκειται για ένα ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ, το οποίο υποστήριξε κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου ο θεωρητικός της αυταρχικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ο Καρλ Σμιτ, και το «εξειδίκευσε» περαιτέρω ο Τζιοβάνι Τζεντίλε, θεωρητικός και πιστός οπαδός του φασιστικού καθεστώτος της Ιταλίας του Μουσολίνι…
Όσο αυστηρές κι αν μοιάζουν αυτές οι συγκρίσεις, εντούτοις ο λογικός τους πυρήνας αναπαράγεται από το σημερινό μνημονιακό-κοινοβουλευτικό καθεστώς. Το Κοινοβούλιο δεν αποτελεί σήμερα «Ναό της Δημοκρατίας», όπως επιτάσσει το Σύνταγμα και οι δημοκρατικές μας παραδόσεις, ενώ η Εκτελεστική Εξουσία δεν υπηρετεί ένα δημοκρατικό κράτος, αλλά έχει επιβάλει στην κοινωνία μορφές του κράτους-ανάγκης, συνθήκες «έκτακτης ανάγκης» όπου μέσω εκβιασμών, απειλών και τρομοκράτησης των πολιτών ψηφίζονται «ξένοι νόμοι» και καταστρατηγούνται θεμελιώδεις συνταγματικές-δικαιϊκές διατάξεις…
Οι δημοκρατικοί θεσμοί, το Κοινοβούλιο μετατράπηκαν σε «εργαλεία» για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του 4ου Ράιχ, της τραπεζικής δικτατορίας, της εγχώριας διαπλοκής. Γιατί μόνο μέσα από την ισοπέδωση των δημοκρατικών θεσμών ανοίγει διάπλατος ο δρόμος για το ξεπούλημα της εθνικής και δημόσιας περιουσίας, για την υποθήκευση και παράδοση του υπόγειου πλούτου της χώρας, που ανέρχεται σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, και ο οποίος «μόλις πρόσφατα» ανακαλύφθηκε…
Όμως η «τριμερής» του Μνημονίου, μήνα με τον μήνα, αποδιαρθρώνεται και καταρρέει… Πώς θα αναπαραχθεί, άραγε, σε κομματικό-κυβερνητικό επίπεδο η συστημική δομή των μνημονιακών συμφερόντων; Ο φόβος και ο πανικός στο στρατόπεδο των κομμάτων του Μνημονίου είναι φανερός και εκδηλώνεται με κινήσεις απελπισίας.
Η ΝΔ αναζητεί πελατειακό-εκλογικό ακροατήριο στην ακροδεξιά της φασίζουσας Χρυσής Αυγής και προσδοκά μερίδιο από τα «περιτρίμματα» του κόμματος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, που βρίσκεται σε διαδικασία διάσπασης… Γι’ αυτό και το επιτελείο της ΝΔ υιοθέτησε τη φρασεολογία και τις ιδεολογικές ακρότητες της πρώτης μετεμφυλιακής περιόδου, προκειμένου να εκφοβίσει τα μεσοστρώματα –που σήμερα διαλύονται– από μια μαζική μετατόπιση προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ ταυτόχρονα «κλείνει το μάτι» προς τους οπαδούς της Χρυσής Αυγής, με συνθήματα που δηλώνουν ότι «είμαστε μια οικογένεια»… Άδικος κόπος: Η Χρυσή Αυγή τροφοδοτείται από τρία «ρεύματα» (μεταναστευτικό, αντιιμνημονιακό, αντικομματικό) που αντιτίθενται ευθέως προς τη ΝΔ, η οποία, συν τοις άλλοις, έχει απολέσει οριστικά την παραδοσιακή «εθνική-πατριωτική» της ταυτότητα.
Όσο για τους άλλους δύο «εταίρους-αρχιτρίκλινους» της μνημονιακής κυβέρνησης, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, αυτοί διεξάγουν τον δικό τους αγώνα επιβίωσης…
Τώρα «επεξεργάζονται» δύο «διεξόδους»: Η μια περιλαμβάνει τη «συγχώνευσή» τους στον χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς… Ξεχνούν ότι ΔΥΟ ΑΡΝΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΜΙΑ ΘΕΣΗ, ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΡΝΗΣΗ… Η άλλη λύση είναι η «ενδεχόμενη» συμμετοχή τους σε μια κυβέρνηση με επικεφαλής τον ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό θυμήθηκαν τώρα την απλή αναλογική… Ο μόνος όρος επιβίωσης γι’ αυτούς είναι ο κυβερνητισμός, η μόνη προσδοκία που μπορούν να καλλιεργήσουν στους ψηφοφόρους τους είναι η πελατειακή σχέση μέσω της κυβερνητικής εξουσίας.
«Δύσκολοι καιροί» για όλους τους μνημονιακούς «πρίγκιπες»… Η ώρα της τελικής κρίσης πλησιάζει… Όσες μεθοδεύσεις, όσα «κόλπα» κι αν μεταχειρίζονται όλοι τους.
paron.gr

Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2012

Η δαμόκλειος σπάθη των κατασχέσεων πάνω από την Ελλάδα!

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Δεκεμβρίου 16, 2012
20121216-123036.jpgΓράφει ο Αιας
Οι ντόπιοι τροϊκανοί, παρέδωσαν τα κλειδιά της χώρας! Η Ελλάδα μετατρέπεται και επισήμως σε προτεκτοράτο!
Η κυβέρνηση της Τροικανίας δεν θα καταφέρει να συγκαλύψει ούτε με ολίγον …Μανώλη, ούτε κάτω από τη σκόνη των πανηγυρισμών για την …«εθνική επιτυχία» της δόσης, την επαίσχυντη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, μέσω της οποίας καταλύεται η εθνική κυριαρχία(!), την οποία οι τοκογλύφοι εταίροι είχαν θέσει ως προϋπόθεση για την εκταμίευση της δόσης.
Κι όμως ουδείς διαμαρτύρεται. Τόσο πολύ έχει αλλοτριωθεί η Κοινωνία; Ο ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα,
διοργανώνει χριστουγεννιάτικη πολιτική …εκδρομή στη Λατινική Αμερική.
Οι πάντες γνώριζαν ότι η Τρόικα θα αποκτούσε το δικαίωμα κατάσχεσης κάθε εθνικού περιουσιακού στοιχείου, με βάση τη σύμβαση που είχε υπογραφεί με το δεύτερο Μνημόνιο.
Περίπου ένα χρόνο πριν, η Λούκα Κατσέλη, είχε αποκαλύψει τα όσα ανατριχιαστικά, για ένα κράτος που θέλει να λέγεται “ελεύθερο” αλλά έχει πάψει πλέον να ισχύει στην πράξη, περιλαμβάνονται στη νέα δανειακή σύμβαση.
Οικονομολόγος με μεγάλη εμπειρία σε διεθνείς διαπραγματεύσεις, η πρόεδρος της Κοινωνικής Συμφωνίας είχε προειδοποιήσει για τις, κατοχικής έμπνευσης διατάξεις, που εξαναγκάζουν σε παραίτηση από την ασυλία όχι μόνο το Ελληνικό Δημόσιο αλλά και την Τράπεζα της Ελλάδας. «Αυτό -είπε- παραπέμπει ευθέως σε δυνατότητα κατάσχεσης όχι μόνο της ιδιωτικής τουλάχιστον περιουσίας του Δημοσίου αλλά και περιουσιακών στοιχείων της Τραπέζης της Ελλάδος κάτω από εξαιρετικά περιορισμένες εξουσίες του Έλληνα δικαστή. Σε αυτά είναι πιθανό να συμπεριλαμβάνονται και τα αποθέματα χρυσού του Ελληνικού Δημοσίου που φυλάσσονται εκεί! Η σύμβαση αυτή δεν είναι επομένως μια απλή δανειακή σύμβαση αλλά μια διεθνής σύμβαση που περιορίζει την εθνική κυριαρχία και έπρεπε να κυρωθεί ως τέτοια και μάλιστα με την αυξημένη απαρτία που προβλέπει το Σύνταγμα. Πόσο μάλλον όταν είναι η πρώτη φορά που χώρα της ΕΕ και της Ευρωζώνης συνάπτει διεθνή συνθήκη σε αλλοδαπό δίκαιο (Αγγλικό) και δέχεται να υπαχθεί στη δικαιοδοσία αλλοδαπού δικαστηρίου. H Γερμανία ακόμα και όταν έσφαξε κόσμο αρνήθηκε να παραιτηθεί από την ασυλία της χώρας. Και εμείς το κάνουμε έτσι ελαφρόμυαλα για μια τέτοια σύμβαση;»

Ιδού, το επίμαχο άρθρο, που περιλαμβάνεται στην ΠΝΠ και δένει χειροπόδαρα τη χώρα:

«Το Δικαιούχο Κράτος Μέλος (Ελλάδα), η Τράπεζα της Ελλάδος και το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας παραιτούνται με την παρούσα αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχουν ή μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους και τα περιουσιακά τους στοιχεία έναντι δικαστικών ενεργειών σχετικά με την παρούσα Σύμβαση Τροποποίησης, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά, από κάθε δικαίωμα ασυλίας έναντι άσκησης αγωγής, έκδοσης δικαστικής απόφαση ή άλλης διάταξης, κατάσχεσης, εκτέλεσης ή ασφαλιστικού μέτρου και έναντι κάθε εκτέλεσης ή αναγκαστικού μέτρου σε βάρος των περιουσιακών τους στοιχείων στο μέτρο που τα ανωτέρω δεν απαγορεύονται από αναγκαστικό νόμο».

Περιουσιακά στοιχεία είναι τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων (εφ’ όσον πιστοποιηθεί η ύπαρξή τους), το σύνολο της ακίνητης κρατικής περιουσίας, των οπλικών συστημάτων, οι αρχαιότητες της χώρας, κάθε ακίνητη ή κινητή περιουσία που ανήκει στο Δημόσιο. Πρακτικά δε, η οποιαδήποτε ιδιωτική περιουσία είναι στην διάθεση του δημοσίου με έναν απλό νόμο ή ένα διάταγμα αναγκαστικής απαλλοτρίωσης. Ακραίο, αλλά όχι απίθανο…

Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2012


Πατριώτες Σοσιαλιστές: Αγώνας για Πραγματική Δημοκρατία και Εθνική Ανεξαρτησία!

Την Κυριακή 9 Δεκεμβρίου έγινε η δεύτερη πανελλαδική συνάντηση των στελεχών της πατριωτικής σοσιαλιστικής αριστεράς στο ξενοδοχείο Stanley, στο κέντρο της Αθήνας.
Συμμετείχαν πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ που αυτή την εποχή κινούνται στον ΣΥΡΙΖΑ, ανένταχτοι σοσιαλιστές που έχουν αποχωρήσει εδώ και καιρό από το ΠΑΣΟΚ και προέρχονται από τη Νεολαία ΠΑΣΟΚ των καταλήψεων 90-91, άνθρωποι από τα κινήματα των πλατειών, στελέχη των αντιμνημονιακών αριστερών οργανώσεων της ΠΑΣΠ που επίσης έχουν διαρρήξει τις σχέσεις τους με το ΠΑΣΟΚ, στελέχη του νεοσύστατου Πατριωτικού Κοινωνικού Κινήματος, πρώην στελέχη της αριστερής πατριωτικής πτέρυγας του ΠΑΣΟΚ, συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ που έχουν αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία δύο χρόνια.
Οι συνολικά 150 περίπου δημοκράτες στον αριθμό, στάθηκαν αρχικά στον εφιάλτη της ανεργίας, που οδηγεί το έθνος στην εξαθλίωση ή στη μετανάστευση και ειρωνικά αναφερόμενοι στην περιβόητη ανάπτυξη που… έρχεται, είπαν ότι θα γίνει με όρους τριτοκοσμικούς, με όρους Ταϋλάνδης, μιλώντας ουσιαστικά για εργαζομένους σε καθεστώς δουλείας.
Τοποθετήθηκαν στις ανησυχίες τους γύρω από τα ανοιχτά εθνικά μας θέματα, σε Θράκη, Ήπειρο, Μακεδονία, Αιγαίο, Κύπρο, στο ποιες μπορεί να είναι οι επιπτώσεις για τον ελληνικό λαό από την εκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου, κατήγγειλαν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, ενώ σε ό,τι αφορά το Μεταναστευτικό στάθηκαν στην ανάγκη η χώρα επιτέλους να αποκτήσει μια σοβαρή μεταναστευτική πολιτική.
Σκληροί στις αναφορές τους για το Μνημόνιο, δηλώνοντας έτσι τον ξεκάθαρο αντιμνημονιακό χαρακτήρα της κίνησης, υπογράμμισαν την ανάγκη της απεμπλοκής της χώρας από τα τυραννικά δεσμά των δανειστών και διεθνών τοκογλύφων, μίλησαν για την άμεση αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων, περιέγραψαν τον επιθετικό χαρακτήρα του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού και συμφώνησαν στην ανάγκη οργάνωσης του λαού και των εργαζομένων ώστε να υπάρξει σθεναρή αντίσταση στους σχεδιασμούς υποδούλωσης και εξαθλίωσής του.
Υπήρξαν ακόμα προτάσεις ανασυγκρότησης της γεωργικής παραγωγής, ώστε η χώρα να προετοιμαστεί για κάθε ενδεχόμενο και να μπορέσει να θρέψει το λαό της.
Δεν έλειψαν και οι διεθνείς γεωπολιτικές αναλύσεις, έγιναν αναφορές στη σύγκρουση ΗΠΑ – Γερμανίας και έγιναν τοποθετήσεις στην ανάγκη επαναπροσδιορισμού και αυτοπροσδιορισμού της Ελλάδας στο νέο διεθνές περιβάλλον.
Κοινά αποδεκτή έγινε και η πρόταση να κινηθούν προς την κατεύθυνση μιας νέας μεταπολίτευσης που θα φέρει στη χώρα Πραγματική Δημοκρατία με ευρύτατη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, στις αποφάσεις και στα νομοθετήματα, ώστε να καταλυθεί μια για πάντα το κράτος της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας που εκτρέφει τα φαινόμενα διαφθοράς, ασυδοσίας και ανομίας των πολιτικών. Η κρίση, είπαν, είναι πρωτίστως πολιτισμική και μακροχρόνια. Αυτής απότοκο είναι και η οικονομική κρίση. Έχουμε μια υποχρέωση, είπαν, εάν πραγματικά είμαστε Δημοκράτες ο αγώνας μας να έχει στόχο ένα νέο πολίτευμα, πραγματικής – άμεσης δημοκρατίας, δηλαδή να παραδοθεί η εξουσία επιτέλους στο λαό και έτσι να κάνουμε πράξη το θεμελιακό σύνθημα της δημοκρατικής παράταξης και η Ελλάδα επιτέλους να ανήκει στους Έλληνες! Και όταν λέμε η Ελλάδα να ανήκει στους Έλληνες, εμείς εννοούμε άμεση δημοκρατία, πράγμα που μας βρίσκει σύμφωνους τόσο με τη σοσιαλιστική μας ιδεολογία όσο και με την ελληνική μας συνείδηση, κατέληξαν.
Οι συμμετέχοντες είπαν ότι εκ των πραγμάτων η κίνησή τους είναι πολιτική, δίχως ωστόσο να αποκαλύψουν εάν σκοπεύουν να προχωρήσουν στην ίδρυση κόμματος. Ωστόσο, συμφώνησαν προς το παρόν να παρουσιάζονται ως «Πρωτοβουλία 9 Δεκέμβρη», ανανέωσαν την επόμενη συνάντησή τους για τα τέλη Ιανουαρίου και δήλωσαν ανοιχτοί σε συμμαχίες με όλες τις πατριωτικές και δημοκρατικές δυνάμεις που αποδέχονται το τρίπτυχο της Εθνικής Ανεξαρτησίας, Λαϊκής Κυριαρχίας και Κοινωνικής Απελευθέρωσης – Δικαιοσύνης.

EurobanK: Οι ξένοι δεν συμμετειχαν και παιρνουν το ρίσκο.




Η χαμηλότερη της αναμενόμενης συμμετοχή των ξένων κατόχων ελληνικού χρέους στο πρόγραμμα επαναγοράς σηματοδοτεί την πεποίθηση τους για την βελτιωμένη προοπτική της ελληνικής οικονομίας, όπως τονίζει σε έκθεση της η διεύθυνση μελετών της Eurobank.

Κι αυτό γιατί όπως εξηγεί η μειωμένη συμμετοχή των ξένων επενδυτών δείχνει ότι περίπου τα 2/3 των ξένων κατόχων του ελληνικού χρέους είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν τον κίνδυνο που συνεπάγεται η περαιτέρω διακράτηση των ελληνικών τίτλων. Αναλυτικά : Οι ελληνικές τράπεζες βρέθηκαν στο δίλημμα «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα» και αναμένεται να καλύψουν το κενό που αφήνουν οι ξένοι ομολογιούχοι.

•    Μετά την απόσυρση χρέους ονομαστικής αξίας 30 δισ. ευρώ ο κεντρικός στόχος είναι η υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και η επανεκκίνηση της οικονομίας.

•    Η εξόφληση των ληξιπρόθεσμων οφειλών καθυστερεί και επηρεάζει αρνητικά τη ρευστότητα της ελληνικής οικονομίας.

•    Το ποσοστό ανεργίας στο 26% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού  το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας ανάμεσα στις 27 χώρες μέλη της ΕΕ.


ταρζαν | 11/12/2012 20:35
Γιατί να τα δώσουν κορόιδα είναι ?αφού διέπονται απο το αγγλικό δίκαιο και θα τα πάρουν στο ακέραιο βρέξει χιονίσει!! ...Από το 2012 και μετά, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους θα υπάγεται πλέον στο αγγλικό Δίκαιο, αλλάζοντας άρδην τα δεδομένα σε σχέση με ό,τι ίσχυε προ Μνημονίου. Συγκεκριμένα, σε σύνολο εκτιμώμενου δημόσιου χρέους 319 δις ευρώ για το τρέχον έτος, τα 249 δις ευρώ ή το 78% του ελληνικού χρέους θα διέπεται από το αγγλικό Δίκαιο, ενώ μόλις 70 δις ευρώ ή το 22% θα διέπεται από το ελληνικό Δίκαιο και θα αφορά κυρίως σε ομόλογα που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, καθώς και σε έντοκα γραμμάτια. Αυτό θα συμβεί καθώς χρέος ύψους 179 δις ευρώ θα προέρχεται από τους επίσημους δανειστές της χώρας μας –τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, το ΔΝΤ και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας–, που διέπονται από το αγγλικό Δίκαιο, και σε σύνολο χρέους ύψους 140 δις ευρώ, που θα έχει απομείνει στην κατοχή του ιδιωτικού τομέα μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας του PSI, μεγάλο μέρος αυτού, που ίσως φτάσει και τα 70 δις ευρώ, θα διέπεται από το αγγλικό Δίκαιο.
Πηγη: Πρωτο θεμα

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2012


New York Times:«Οι ολιγάρχες εμπόδιο για την ανάκαμψη στην Ελλάδα»
Καταγγελίες-σοκ για τους έλληνες πολιτικούς
New York Times:«Οι ολιγάρχες εμπόδιο για την ανάκαμψη στην Ελλάδα»

27
εκτύπωση 
 
Με τίτλο, «Για την Ελλάδα, οι ολιγάρχες αποτελούν εμπόδιο για την ανάκαμψη», οι New York Times δημοσιεύουν ρεπορτάζ για τους Έλληνες επιχειρηματίες και την οικονομική κρίση που βιώνει η Αθήνα, επικεντρώνοντας την προσοχή τους στο πρόσωπο του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, για τον οποίο αναφέρουν ότι περιλαμβάνεται στην περίφημη «λίστα Λαγκάρντ»
.
«Σε μια χώρα που έχει ουσιαστικά συντριβεί από την πολύχρονη λιτότητα, και από μια ανεργία που ξεπέρασε το 25%, οι μέσοι Έλληνες αισθάνονται διογκούμενη οργή και μια κάστα ολιγάρχων οι οποίοι ευθύνονται για τη δημιουργία μιας κλειστής οικονομίας.

Αρκετές δεκάδες πανίσχυρες οικογένειες ελέγχουν κρίσιμους τομείς της οικονομίας, όπως το τραπεζικό σύστημα, τη ναυτιλία και τις κατασκευές, και μπορούν συχνά να επενδύουν στους πολίτες για να… προσέχουν τα συμφέροντά τους, πολλές φορές νομοθετώντας κατά τρόπο που αφορά τα δικά τους επιχειρηματικά συμφέροντα.

Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με τους αναλυτές, είναι να δημιουργηθεί μια οικονομία χωρίς στοιχεία ανταγωνιστικότητας, που ευνοεί τη δημιουργία καρτέλ, ενισχύοντας τον καπιταλισμό
», αναφέρουν μεταξύ άλλων οι New York Times, που επικεντρώνονται στην περίπτωση του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη.

«Δυναμικός και καινοτόμος, ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης έμοιαζε να αντιπροσωπεύει μια πολλά υποσχόμενη νέα εποχή για την Ελλάδα. Προκάλεσε παραζάλη στο παραδοσιακό επιχειρηματικό σύστημα της χώρας, όταν κατάφερε να φτιάξει μια αυτοκρατορία, κληρονομώντας μια μικρή εταιρεία σε ηλικία 18 ετών. Αναζητώντας την αποδοχή στους κύκλους των ελίτ, προσέφερε πολλά σε φιλανθρωπίες, ενώ καλλιέργησε δεσμούς με τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα της Ελλάδας.

Ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, ο οποίος απέκτησε την Proton Bank το 2009, πλήρωσε 65 εκατομμύρια δολάρια για να αποφύγει τη δικαστική δίωξη, παρόλαυτά στον ίδιο και άλλους 26 απαγγέλθηκαν κατηγορίες για απάτη τον Μάρτιο.

Σήμερα, σε ηλικία 40 ετών, ο κ. Λαυρεντιάδης επανέρχεται στην επικαιρότητα ως ένα από τα ονόματα που περιλαμβάνονται στην περίφημη λίστα Λαγκάρντ, με λογαριασμούς στο εξωτερικό, και υποψίες φοροδιαφυγής
», σχολιάζει το ρεπορτάζ των New York Times.

«Η ερώτησή μου είναι απλή: Γιατί εμένα; Είμαι το εξιλαστήριο θύμα για όλα», υποστηρίζουν οι NYT ότι ανέφερε ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης σε συνέντευξή του πριν από ένα μήνα. «Θα μπορούσα να σας αναφέρω χιλιάδες ονόματα για το ποιοί ευθύνονται για την περιπέτειά μου, δεν είναι όμως του χαρακτήρα μου», πρόσθεσε ο επιχειρηματίας.

Το ρεπορτάζ των New York Times παρουσιάζει μια εξαιρετικά «σκοτεινή» εικόνα για τον ελληνικό επιχειρηματικό κόσμο και τη «διαπλοκή» του με το πολιτικό σύστημα.

Σε μια εποχή κατά την οποία η Ελλάδα έχει ανάγκη από θετικά δημοσιεύματα, και την ίδια στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη η προσπάθεια προσέλκυσης ξένων επενδυτών