Την βάψαμε δηλαδη...!!

Β.Χόγιερ: Μία με δύο δεκαετίες θα χρειαστεί η ανάκαμψη στην Ελλάδα
26/12/2012 7:09:53 μμ	(0)  (0)
Την άποψη ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί δεκαετίες προκειμένου να ανακάμψει από την χρηματοοικονομική κρίση εκφράζει ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, Βέρνερ Χόγιερ,με συνέντευξη, που θα δημοσιευτεί, αύριο Πέμπτη, στην Berliner Zeitung. «Η διαδικασία της ανάκαμψης θα πάρει μία με δύο δεκαετίες» αναφέρει ο πρόεδρος της ΕΤΕπ. Ο Βέρνερ Χόγιερ διετέλεσε μέλος του γερμανικού κοινοβουλίου, με το κόμμα των Ελευθέρων Δημοκρατών και διηύθυνε την ΕΤΕπ, επί ένα έτος. Στην συνέντευξή του επικρίνει τους Ευρωπαίους πολιτικούς, για έλλειψη θάρρους, κατά το τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, τονίζοντας ότι απέτυχαν να οδηγήσουν την Ευρώπη μπροστά, μέσω της πολιτικής. «Έχουμε τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι μας εξασφάλισε χρόνο με το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων, στη δευτερογενή αγορά,το οποίο οι πολιτικοί πρέπει τώρα να χρησιμοποιήσουν", τόνισε στην ίδια συνέντευξη ο κ.Χόγιερ.

Γ. Παπανδρέου, 1947: «Η Διατήρησις των παρακρατικών Οργανώσεων της Δεξιάς αποτελεί Εθνικήν Ανάγκην»…

ΑΠΟ: kokkiniotis TON Δεκ 23, 2012 06:25 ΣΕ Featured, Ιστορία | 0 σχολια

Το πυροβολικό των Άγγλων, εγκατεστημένο στην Ακρόπολη, βάλλει κατά των αγωνιστών του ΕΛΑΣ

Γράφει ο kokkiniotis
Διαβάζοντας την ανάρτησή μας «Δεκέμβρης του ’44: Ωμή ανάλυση της αστικής πολιτικής από τον Γ. Παπανδρέου», γνωστός σύντροφος θυμήθηκε μια χαρακτηριστική δήλωση του Παπατζή του πρεσβύτερου στο Γύθειο το 1947, μετά τη δολοφονία εκεί των κρατούμενων αγωνιστών. Μας την έστειλε παραπέμποντάς μας στο περίφημο βιβλίο του Αρίστου Καμαρινού Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ (εκδόσεις  Σύγχρονη Εποχή) όπου την βρήκαμε στη σελίδα 185. Γράφει ο Αρίστος Καμαρινός:

Μετά τη δολοφονία των κρατουμένων στις φυλακές Γυθείου στις 21/3/1947 από τους συμμορίτες του Μπαθρέλου, επισκέφτηκε το Γύθειο ο Γεώργιος Παπανδρέου και δήλωσε τα εξής, για να καθησυχάσει προφανώς τους συμμορίτες του παρακράτους της Δεξιάς, που είχαν ανησυχήσει από την παραπλανητική δήλωση της Κυβέρνησης της Αθήνας ότι θα διαλύσει τις παρακρατικές οργανώσεις:
«Εφόσον δεν έχει αποκατασταθεί η έννοια του Κράτους, η διατήρησις των παρακρατικών οργανώσεων της Δεξιάς αποτελεί εθνικήν ανάγκην. Οταν αργότερα επιτευχθεί η δημιουργία ισχυρού κράτους, αι παρακρατικαί οργανώσεις δεν θα έχουν λόγον υπάρξεως».
(Ριζοσπάστης 21/3/1947)

Άθελά μας, το μυαλό πηγαίνει σε άλλες, πιο σύγχρονες δηλώσεις. Άλλες οι εποχές, άλλες οι συνθήκες, αναλογίες ωστόσο υπάρχουν. Πρόσφατα ο υπουργός ταγματασφαλείας Δένδιας είχε δηλώσει ανενδοίαστα πως αν η αστυνομία έκανε «το έργο της», δεν θα χρειαζόταν η Χρυσή Αυγή!
Βρίσκουμε την ευκαιρία να παραθέσουμε ένα τμήμα της Εισαγωγής του σημαντικού αυτού έργου του Αρίστου Καμαρινού (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

Για το Δεύτερο Στάδιο της τακτικής των Αγγλοαμερικανών ιμπεριαλιστών -οι στρατιωτικές επεμβάσεις τους, στη Μάχη της Αθήνας και στη μεταβαρκιζιανή περίοδο, κατά το Μονόπλευρο Εμφύλιο- θα μπορούσα πολλά να αφηγηθώ, γιατί το Τάγμα του ΕΛΑΣ στο οποίο υπηρετούσα πήρε μέρος στη «Μάχη της Αθήνας», μέχρι την ημέρα που υποχωρήσαμε. Δεν είναι όμως μέσα στο θέμα μου και γι” αυτό θα περιοριστώ να παραθέσω μόνο όσα μας είπε ο Ταξίαρχος του ΕΛΑΣ Σπύρος Τσικλητήρας, μόνιμος αντισυνταγματάρχης του στρατού προπολεμικά, όταν το Τάγμα μας έφτασε στα υψώματα του Χαϊδαρίου, για να πάρει μέρος στη Μάχη της Αθήνας.
Νομίζω ότι, μόνο απ” αυτά που μας είπε ο Τσικλητήρας, στον Τάσο Αναστόπουλο, στρατιωτικό διοικητή του Τάγματος μας, και σε μένα, ο αναγνώστης θα σχηματίσει μια, μικρή έστω, ιδέα για το δεύτερο αυτό στάδιο της τακτικής των ιμπεριαλιστών στη χώρα μας, αμέσως μετά την απελευθέρωση, το Σεπτέμβρη του 1944.
Είχαμε, οι τρεις μας, ανέβει σ” ένα ύψωμα, για να μας κατατοπίσει ο Ταξίαρχος για την αποστολή μας (ήταν γενικός διοικητής των στρατευμάτων του ΕΛΑΣ στο μεγαλύτερο τμήμα της Δυτικής Αθήνας και Πειραιά) και, αφού μας έδειξε την περιοχή των Σφαγείων, απ” όπου θα άρχιζε τη δράση του το Τάγμα μας, συνέχισε:
«…Είναι πολύ σκληρός και εξαιρετικά δύσκολος ο αγώνας που διεξάγουμε κατά των σαράντα περίπου χιλιάδων Άγγλων στρατιωτών που εισέβαλαν στη χώρα μας -νέοι κατακτητές…
…Πολύ δύσκολα αντιμετωπίζουμε το πυροβολικό τους, την αεροπορία τους και ιδιαίτερα τα 200 τανκς τους, με τα ελάχιστα μέσα που διαθέτουμε. …Χρησιμοποιούμε μπουκάλια με βενζίνη για να κάψουμε όσα μπορέσουμε άρματα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματά τους. …Δεν θα συναντήσετε, πιθανότατα, παρά μονάχα Άγγλους στρατιώτες να σας πολεμάνε…
Ρίξτε μια ματιά σ” όλη την Αθήνα και τον Πειραιά. …Οι πυρκαγιές που έχουν ανάψει είναι από τις βόμβες των κανονιών των αγγλικών πολεμικών πλοίων που βλέπετε στο Φάληρο και των αεροπλάνων που βομβαρδίζουν συνεχώς, ακόμα και τη νύχτα, διάφορα στρατηγικά σημεία στην πόλη της Αθήνας και στον περίγυρο της…
Κοιτάξτε και την Ακρόπολη. …Τη βεβήλωσαν οι «πολιτισμένοι» Άγγλοι και τα τσιράκια τους, οι συνεργάτες τους Έλληνες, που πριν από λίγο συνεργάζονταν, οι περισσότεροι από αυτούς, με τους Γερμανούς, οι Ταγματασφαλίτες!…
Εγκατέστησαν στον Ιερό βράχο βαρείς όλμους και πολυβόλα και μας σφυροκοπάνε από εκεί μέρα-νύχτα, χωρίς να μπορούμε να απαντήσουμε με τα δικά μας όπλα, ή να επιτεθούμε και να τους συντρίψουμε, από το φόβο μήπως χαλάσουμε το αθάνατο μνημείο. …Να φανταστείτε ότι στους κάθετους προς την Ακρόπολη δρόμους δεν μπορούμε να κυκλοφορούμε, γιατί μας βάζουν συνεχώς με τα πολυβόλα τους, και αναγκαζόμαστε να «ανοίγουμε δρόμο», με τρύπες που φτιάχνουμε σε μάντρες και σε κτίρια!…
Αυτός είναι ο λόγος που δεν πιάσαμε πρώτοι εμείς την Ακρόπολη, όπως μπορούσαμε να το είχαμε κάνει, πριν την καταλάβουν οι Άγγλοι επιδρομείς…».
Το Δεύτερο Στάδιο της τακτικής των Αγγλοαμερικανών ιμπεριαλιστών έληξε στα τέλη Δεκέμβρη, του 1944, όταν η πλάστιγγα στην αναμέτρηση μας με τα αγγλικά στρατεύματα έκλινε υπέρ του αντιπάλου.
Ο ΕΛΑΣ άρχισε να υποχωρεί από την Αθήνα στις αρχές του Γενάρη 1945. Στις 11/01/1945 υπογράφτηκε ανακωχή. Στις 20/01/1945 έγινε ανταλλαγή αιχμαλώτων. Στις 12/02/1945 υπογράφτηκε η «Συμφωνία της Βάρκιζας» και στις 28/02/1945 ο ΕΛΑΣ παρέδωσε τα όπλα (που είχαμε πάρει από τους Ιταλούς και Γερμανούς κατακτητές) στην κυβέρνηση της Αθήνας, που το κύριο χαρακτηριστικό της ήταν η υποτέλεια στους Αγγλοαμερικανούς ιμπεριαλιστές.
Η «Συμφωνία της Βάρκιζας» δεν ανταποκρινόταν στο συσχετισμό των  πολιτικοστρατιωτικών δυνάμεων και γι” αυτό δεν έπρεπε να υπογραφεί!
Το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ μπορούσε τότε, παρά την ήττα μας στη Μάχη της Αθήνας, να συνεχίσει τον ένοπλο αγώνα ενάντια στους νέους κατακτητές, ξαναπιάνοντας τα παλιά μετερίζια στα βουνά της χώρας μας, για να επιβάλει την πραγματική δημοκρατική εξέλιξη. Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε και πληρώσαμε ακριβά το λάθος αυτό της ηγεσίας μας.
Όπως ήταν επόμενο, μετά την παράδοση των όπλων του ΕΛΑΣ -όπως προβλεπόταν από τη «Συμφωνία της Βάρκιζας», άρχισε ο Μονόπλευρος Εμφύλιος και συνέχισε ο Εμφύλιος Πόλεμος, τον Ιούλη του 1946- Τρίτο Στάδιο της τακτικής των ιμπεριαλιστών και της πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, που είναι το θέμα τούτου του βιβλίου.
Πριν κλείσω το εισαγωγικό αυτό σημείωμα, θεώρησα σκόπιμο να παραθέσω εδώ ένα απόσπασμα από το αποκαλυπτικό έγγραφο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, για να πάρει ο αναγνώστης μια ιδέα για το ρόλο της λεγόμενης «Αγγλικής Στρατιωτικής Αποστολής» στην περίοδο της Κατοχής, επικεφαλής της οποίας ήταν ο Ταξίαρχος Έντι:

«Χ. -12 Αυγούστου 1943. Αυστηρά εμπιστευτικό. 85-4 Α.Σ.
«Όλες οι αναφορές που πήρα από τους πράκτορες που έχω κάτω από τις διαταγές μου, βεβαιώνουν ότι και οι δύο πολιτικές και στρατιωτικές οργανώσεις του ΕΑΜ
εμπνέονται στη μεγάλη τους πλειοψηφία από ρωσόφιλα αισθήματα και ακολουθούν τις κατευθύνσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος. Σύμφωνα με την τελευταία σας
εμπιστευτική διαταγή, έδωσα οδηγίες στους Άγγλους και Έλληνες πράκτορες, που εργάζονται κάτω από τις διαταγές μου, να υπονομεύσουν το έργο του
ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ και να εμποδίσουν, ώστε οι οργανώσεις αυτές να επιτύχουν να εδραιώσουν τη θέση τους και ν” αποκτήσουν δεσπόζουσα επιρροή στην Ελλάδα. Αυτό
όμως είναι απίθανο, δεδομένου ότι οι βασιλόφρονες κι οι υποστηρικτές της 4ης Αυγούστου δεν έχουν καμιά πολιτική δύναμη στη χώρα κι οι αρχηγοί τους
μισούνται από τον Ελληνικό λαό. Ο στρατηγός Παπάγος δεν έχει καμιά επιρροή στον Ελληνικό στρατό και θεωρείται γελοίο υποκείμενο. Η οργάνωσή του, δεν αξίζει
να γίνεται λόγος γι” αυτή. Σημαντική πρόοδο σημείωσε η πολιτική και στρατιωτική οργάνωση ΕΔΕΣ, ιδίως στην Ήπειρο. Εχει όμως ανάγκη να εφοδιασθεί με πολεμικό
υλικό και να υποστηριχθεί ηθικά. Κατά τη γνώμη μου, η ομάδα αυτή θα μας είναι χρήσιμη σαν αντίρροπο εναντίον του ΕΛΑΣ και είναι ενδεχόμενο να την
χρησιμοποιήσουμε εναντίον του ΕΛΑΣ όταν θα έχει δυναμώσει. Μια μέρα θα χρειασθεί να διαλύσουμε τον ΕΛΑΣ…
Θεωρώ ότι θα ήταν χρήσιμο για τους πράκτορές μας να έχουν επαφή με αντιπροσώπους της Κυβερνήσεως (Σημ. Α.Κ.: Εννοεί την κυβέρνηση των Κούϊσλινγκ στην περίοδο
της Κατοχής), δηλαδή με ανώτερους αξιωματικούς, αστυνομικούς, κλπ. με σκοπό να τους ενσφηνώνουν την ιδέα, ότι έχουν καθήκον και το δικαίωμα να
καταγγέλλουν τους Αρχηγούς του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ στις αρχές της Κατοχής και να βοηθούν στη σύλληψη των πρακτόρων του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, ώστε να
έρθει η στιγμή οι οργανώσεις αυτές να μην μπορούν να βλάψουν τα αγγλικά συμφέροντα…».

Υπογραφή, Ταξίαρχος Έντυ.

Marco Pannella στην 8η μέρα της απεργίας πείνας για δικαιοσυνη στις φυλακές.

Nella stanza di Marco Pannella:
"Senza giustizia preferisco morire"

Il leader radicale all'ottavo giorno di sciopero della fame e della sete. Il premier Mario Monti è andato a visitarlo in mattinata e lo ha abbracciato, invitandolo a interrompere lo sciopero della sete. Ma lui va avanti: "Il mio digiuno è un'arma di vita. sogno una lista pro-detenuti con Vasco e Saviano" di FRANCESCO MERLO

(ansa)

• APPROFONDIMENTI
• 

  Foto

  Monti va a trovare Pannella

• video

  Pannella lascia la clinica: ''Vado avanti con lo sciopero della fame''

• Foto

  Pannella, da Saviano a Ferrero su Twitter: #iostoconmarco
   

• video

  Bonino su Pannella: ''Nessun appello a Marco perché smetta''

HA MANGIATO due mandarini per ringraziare Mario Monti, un menù da galera, forse in onore dei detenuti per i quali si batte. E così Marco Pannella ci ha regalato pure un sorriso, anche se per ricominciare davvero a bere e a mangiare vorrebbe qualche nome, Vasco Rossi per esempio, "che però non sta bene e ha paura di non essere capace", e "Umberto Veronesi e Franco Battiato e Roberto Saviano e poi ci sono tanti giornalisti, scienziati, cantanti come Celentano e i fratelli Bennato, e gli artisti..., ma non ho voglia di fare lunghi elenchi".

Vorrebbe quattro nomi trascinanti, di quelli "stoconMarco", che si candidino in una lista "rosa nel pugno per la giustizia e per l'amnistia", per farci spalancare gli occhi e costringerci a guardare l'ingiusto e il disumano delle prigioni, "il reato flagrante che lo Stato commette violando i diritti più elementari nelle carceri e il diritto alla normale durata dei processi: il comitato dei ministri del Consiglio d'Europa condanna l'Italia da più di trenta anni". Quattro nomi dunque per aprire le porte delle carceri e infilare l'Italia nel bugliolo, nella puzza. E nelle violenze di quell'universo concentrazionario, nella sua ripugnanza: "Attenzione però: non è un problema di pietà, ma di giustizia".
Πηγή: http://www.repubblica.it

“Κοινοβουλευτική δικτατορία”

Αναρτήθηκε από τον/την arch στο Δεκεμβρίου 18, 2012

Του Μενέλαου Γκίβαλου, Αναπληρωτή καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών 

H αγνόηση και η παραβίαση διατάξεων του Συντάγματος, ο ευτελισμός της Νομοθετικής Εξουσίας, η περιφρόνηση της λαϊκής βούλησης, η προκλητική αγνόηση δικαστικών αποφάσεων εξελίσσονται τα τελευταία χρόνια σε μια διαδικασία «πολιτικού μιθριδατισμού», σε ένα πείραμα –αντίστοιχο και παράλληλα προς εκείνο στο οποίο υποβάλλεται συνολικά η χώρα και ο λαός από το 4ο Ράιχ και το ΔΝΤ– το οποίο «δηλητηριάζει» συστηματικά και μεθοδευμένα τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις συνειδήσεις των πολιτών.
Σύμφωνα με τις αντιλήψεις των εξουσιαστών μας, το πείραμα της «λιτότητας» των μνημονιακών προγραμμάτων δεν αφορά μόνο την καταστροφή του παραγωγικού δυναμικού και την εξαθλίωση του λαού. Για να πετύχει το «πείραμα» αυτό, απαιτείται ταυτόχρονα η άμβλυνση των συνειδήσεων και των δημοκρατικών ευαισθησιών, τόσο των πολιτών όσο, κυρίως, των βουλευτών και των στελεχών των κομμάτων που «νομιμοποιούν» τις επιταγές των Μνημονίων…
Αυτήν τη διαδικασία παρακολουθούμε εδώ και τρία χρόνια. Κατά την πρώτη περίοδο, η τότε κυβέρνηση επιχείρησε –ανεπιτυχώς βέβαια– να περάσει «εν κρυπτώ» την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας εγκρίνοντας την άρση της ασυλίας, δηλαδή του δικαιώματος του εθνικού κράτους πάνω στην εθνική περιουσία.
Τώρα η εξαχρείωση και ο πολιτικός κυνισμός των κυβερνώντων έχει παραμερίσει ακόμα και τα προσχήματα. Εκτός από το γεγονός ότι οι βουλευτές των κομμάτων της συγκυβέρνησης οδηγούνται «αγεληδόν» στο Κοινοβούλιο και υποχρεώνονται –ακόμα και μέσω απειλών και εκβιασμών– να ψηφίσουν απαράδεκτες και καταστροφικές διατάξεις, χρησιμοποιήθηκαν πρόσφατα ακόμα και τα Σαββατοκύριακα για να περάσουν Νομοθετικές Πράξεις εκτός Κοινοβουλίου, για να «νομιμοποιήσουν» τη δομή της Επιτροπείας του 4ου Ράιχ σε κάθε πτυχή, σε κάθε επίπεδο, της εθνικής-κρατικής δομής…
Ακόμα και αυτό το άθλιο κατασκεύασμα, που το ονόμασαν φορολογικό νομοσχέδιο, το έστειλαν «προς έγκρισιν» στην «τρόικα» και στον Σόιμπλε, προκειμένου να οριστικοποιήσουν τα αφεντικά μας τους συντελεστές φορολόγησης… Κι όταν αυτοί αποφασίσουν, θα το φέρουν οι κυβερνήτες στο εθνικό Κοινοβούλιο, για να το «νομιμοποιήσουν» οι έχοντες παραδώσει την ατομική και κομματική τους αξιοπρέπεια, κυβερνητικοί βουλευτές.
Πρόκειται για ένα ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ, το οποίο υποστήριξε κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου ο θεωρητικός της αυταρχικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ο Καρλ Σμιτ, και το «εξειδίκευσε» περαιτέρω ο Τζιοβάνι Τζεντίλε, θεωρητικός και πιστός οπαδός του φασιστικού καθεστώτος της Ιταλίας του Μουσολίνι…
Όσο αυστηρές κι αν μοιάζουν αυτές οι συγκρίσεις, εντούτοις ο λογικός τους πυρήνας αναπαράγεται από το σημερινό μνημονιακό-κοινοβουλευτικό καθεστώς. Το Κοινοβούλιο δεν αποτελεί σήμερα «Ναό της Δημοκρατίας», όπως επιτάσσει το Σύνταγμα και οι δημοκρατικές μας παραδόσεις, ενώ η Εκτελεστική Εξουσία δεν υπηρετεί ένα δημοκρατικό κράτος, αλλά έχει επιβάλει στην κοινωνία μορφές του κράτους-ανάγκης, συνθήκες «έκτακτης ανάγκης» όπου μέσω εκβιασμών, απειλών και τρομοκράτησης των πολιτών ψηφίζονται «ξένοι νόμοι» και καταστρατηγούνται θεμελιώδεις συνταγματικές-δικαιϊκές διατάξεις…
Οι δημοκρατικοί θεσμοί, το Κοινοβούλιο μετατράπηκαν σε «εργαλεία» για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του 4ου Ράιχ, της τραπεζικής δικτατορίας, της εγχώριας διαπλοκής. Γιατί μόνο μέσα από την ισοπέδωση των δημοκρατικών θεσμών ανοίγει διάπλατος ο δρόμος για το ξεπούλημα της εθνικής και δημόσιας περιουσίας, για την υποθήκευση και παράδοση του υπόγειου πλούτου της χώρας, που ανέρχεται σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, και ο οποίος «μόλις πρόσφατα» ανακαλύφθηκε…
Όμως η «τριμερής» του Μνημονίου, μήνα με τον μήνα, αποδιαρθρώνεται και καταρρέει… Πώς θα αναπαραχθεί, άραγε, σε κομματικό-κυβερνητικό επίπεδο η συστημική δομή των μνημονιακών συμφερόντων; Ο φόβος και ο πανικός στο στρατόπεδο των κομμάτων του Μνημονίου είναι φανερός και εκδηλώνεται με κινήσεις απελπισίας.
Η ΝΔ αναζητεί πελατειακό-εκλογικό ακροατήριο στην ακροδεξιά της φασίζουσας Χρυσής Αυγής και προσδοκά μερίδιο από τα «περιτρίμματα» του κόμματος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, που βρίσκεται σε διαδικασία διάσπασης… Γι’ αυτό και το επιτελείο της ΝΔ υιοθέτησε τη φρασεολογία και τις ιδεολογικές ακρότητες της πρώτης μετεμφυλιακής περιόδου, προκειμένου να εκφοβίσει τα μεσοστρώματα –που σήμερα διαλύονται– από μια μαζική μετατόπιση προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ ταυτόχρονα «κλείνει το μάτι» προς τους οπαδούς της Χρυσής Αυγής, με συνθήματα που δηλώνουν ότι «είμαστε μια οικογένεια»… Άδικος κόπος: Η Χρυσή Αυγή τροφοδοτείται από τρία «ρεύματα» (μεταναστευτικό, αντιιμνημονιακό, αντικομματικό) που αντιτίθενται ευθέως προς τη ΝΔ, η οποία, συν τοις άλλοις, έχει απολέσει οριστικά την παραδοσιακή «εθνική-πατριωτική» της ταυτότητα.
Όσο για τους άλλους δύο «εταίρους-αρχιτρίκλινους» της μνημονιακής κυβέρνησης, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, αυτοί διεξάγουν τον δικό τους αγώνα επιβίωσης…
Τώρα «επεξεργάζονται» δύο «διεξόδους»: Η μια περιλαμβάνει τη «συγχώνευσή» τους στον χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς… Ξεχνούν ότι ΔΥΟ ΑΡΝΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΜΙΑ ΘΕΣΗ, ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΡΝΗΣΗ… Η άλλη λύση είναι η «ενδεχόμενη» συμμετοχή τους σε μια κυβέρνηση με επικεφαλής τον ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό θυμήθηκαν τώρα την απλή αναλογική… Ο μόνος όρος επιβίωσης γι’ αυτούς είναι ο κυβερνητισμός, η μόνη προσδοκία που μπορούν να καλλιεργήσουν στους ψηφοφόρους τους είναι η πελατειακή σχέση μέσω της κυβερνητικής εξουσίας.
«Δύσκολοι καιροί» για όλους τους μνημονιακούς «πρίγκιπες»… Η ώρα της τελικής κρίσης πλησιάζει… Όσες μεθοδεύσεις, όσα «κόλπα» κι αν μεταχειρίζονται όλοι τους.
paron.gr

Η δαμόκλειος σπάθη των κατασχέσεων πάνω από την Ελλάδα!

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Δεκεμβρίου 16, 2012

Γράφει ο Αιας
Οι ντόπιοι τροϊκανοί, παρέδωσαν τα κλειδιά της χώρας! Η Ελλάδα μετατρέπεται και επισήμως σε προτεκτοράτο!
Η κυβέρνηση της Τροικανίας δεν θα καταφέρει να συγκαλύψει ούτε με ολίγον …Μανώλη, ούτε κάτω από τη σκόνη των πανηγυρισμών για την …«εθνική επιτυχία» της δόσης, την επαίσχυντη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, μέσω της οποίας καταλύεται η εθνική κυριαρχία(!), την οποία οι τοκογλύφοι εταίροι είχαν θέσει ως προϋπόθεση για την εκταμίευση της δόσης.
Κι όμως ουδείς διαμαρτύρεται. Τόσο πολύ έχει αλλοτριωθεί η Κοινωνία; Ο ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα,
διοργανώνει χριστουγεννιάτικη πολιτική …εκδρομή στη Λατινική Αμερική.
Οι πάντες γνώριζαν ότι η Τρόικα θα αποκτούσε το δικαίωμα κατάσχεσης κάθε εθνικού περιουσιακού στοιχείου, με βάση τη σύμβαση που είχε υπογραφεί με το δεύτερο Μνημόνιο.
Περίπου ένα χρόνο πριν, η Λούκα Κατσέλη, είχε αποκαλύψει τα όσα ανατριχιαστικά, για ένα κράτος που θέλει να λέγεται “ελεύθερο” αλλά έχει πάψει πλέον να ισχύει στην πράξη, περιλαμβάνονται στη νέα δανειακή σύμβαση.
Οικονομολόγος με μεγάλη εμπειρία σε διεθνείς διαπραγματεύσεις, η πρόεδρος της Κοινωνικής Συμφωνίας είχε προειδοποιήσει για τις, κατοχικής έμπνευσης διατάξεις, που εξαναγκάζουν σε παραίτηση από την ασυλία όχι μόνο το Ελληνικό Δημόσιο αλλά και την Τράπεζα της Ελλάδας. «Αυτό -είπε- παραπέμπει ευθέως σε δυνατότητα κατάσχεσης όχι μόνο της ιδιωτικής τουλάχιστον περιουσίας του Δημοσίου αλλά και περιουσιακών στοιχείων της Τραπέζης της Ελλάδος κάτω από εξαιρετικά περιορισμένες εξουσίες του Έλληνα δικαστή. Σε αυτά είναι πιθανό να συμπεριλαμβάνονται και τα αποθέματα χρυσού του Ελληνικού Δημοσίου που φυλάσσονται εκεί! Η σύμβαση αυτή δεν είναι επομένως μια απλή δανειακή σύμβαση αλλά μια διεθνής σύμβαση που περιορίζει την εθνική κυριαρχία και έπρεπε να κυρωθεί ως τέτοια και μάλιστα με την αυξημένη απαρτία που προβλέπει το Σύνταγμα. Πόσο μάλλον όταν είναι η πρώτη φορά που χώρα της ΕΕ και της Ευρωζώνης συνάπτει διεθνή συνθήκη σε αλλοδαπό δίκαιο (Αγγλικό) και δέχεται να υπαχθεί στη δικαιοδοσία αλλοδαπού δικαστηρίου. H Γερμανία ακόμα και όταν έσφαξε κόσμο αρνήθηκε να παραιτηθεί από την ασυλία της χώρας. Και εμείς το κάνουμε έτσι ελαφρόμυαλα για μια τέτοια σύμβαση;»

Ιδού, το επίμαχο άρθρο, που περιλαμβάνεται στην ΠΝΠ και δένει χειροπόδαρα τη χώρα:

«Το Δικαιούχο Κράτος Μέλος (Ελλάδα), η Τράπεζα της Ελλάδος και το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας παραιτούνται με την παρούσα αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχουν ή μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους και τα περιουσιακά τους στοιχεία έναντι δικαστικών ενεργειών σχετικά με την παρούσα Σύμβαση Τροποποίησης, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά, από κάθε δικαίωμα ασυλίας έναντι άσκησης αγωγής, έκδοσης δικαστικής απόφαση ή άλλης διάταξης, κατάσχεσης, εκτέλεσης ή ασφαλιστικού μέτρου και έναντι κάθε εκτέλεσης ή αναγκαστικού μέτρου σε βάρος των περιουσιακών τους στοιχείων στο μέτρο που τα ανωτέρω δεν απαγορεύονται από αναγκαστικό νόμο».

Περιουσιακά στοιχεία είναι τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων (εφ’ όσον πιστοποιηθεί η ύπαρξή τους), το σύνολο της ακίνητης κρατικής περιουσίας, των οπλικών συστημάτων, οι αρχαιότητες της χώρας, κάθε ακίνητη ή κινητή περιουσία που ανήκει στο Δημόσιο. Πρακτικά δε, η οποιαδήποτε ιδιωτική περιουσία είναι στην διάθεση του δημοσίου με έναν απλό νόμο ή ένα διάταγμα αναγκαστικής απαλλοτρίωσης. Ακραίο, αλλά όχι απίθανο…

Πατριώτες Σοσιαλιστές: Αγώνας για Πραγματική Δημοκρατία και Εθνική Ανεξαρτησία!

Αναρτήθηκε από eZy News στις 12:12.
Στη κατηγορία: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Την Κυριακή 9 Δεκεμβρίου έγινε η δεύτερη πανελλαδική συνάντηση των στελεχών της πατριωτικής σοσιαλιστικής αριστεράς στο ξενοδοχείο Stanley, στο κέντρο της Αθήνας.
Συμμετείχαν πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ που αυτή την εποχή κινούνται στον ΣΥΡΙΖΑ, ανένταχτοι σοσιαλιστές που έχουν αποχωρήσει εδώ και καιρό από το ΠΑΣΟΚ και προέρχονται από τη Νεολαία ΠΑΣΟΚ των καταλήψεων 90-91, άνθρωποι από τα κινήματα των πλατειών, στελέχη των αντιμνημονιακών αριστερών οργανώσεων της ΠΑΣΠ που επίσης έχουν διαρρήξει τις σχέσεις τους με το ΠΑΣΟΚ, στελέχη του νεοσύστατου Πατριωτικού Κοινωνικού Κινήματος, πρώην στελέχη της αριστερής πατριωτικής πτέρυγας του ΠΑΣΟΚ, συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ που έχουν αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία δύο χρόνια.
Οι συνολικά 150 περίπου δημοκράτες στον αριθμό, στάθηκαν αρχικά στον εφιάλτη της ανεργίας, που οδηγεί το έθνος στην εξαθλίωση ή στη μετανάστευση και ειρωνικά αναφερόμενοι στην περιβόητη ανάπτυξη που… έρχεται, είπαν ότι θα γίνει με όρους τριτοκοσμικούς, με όρους Ταϋλάνδης, μιλώντας ουσιαστικά για εργαζομένους σε καθεστώς δουλείας.
Τοποθετήθηκαν στις ανησυχίες τους γύρω από τα ανοιχτά εθνικά μας θέματα, σε Θράκη, Ήπειρο, Μακεδονία, Αιγαίο, Κύπρο, στο ποιες μπορεί να είναι οι επιπτώσεις για τον ελληνικό λαό από την εκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου, κατήγγειλαν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, ενώ σε ό,τι αφορά το Μεταναστευτικό στάθηκαν στην ανάγκη η χώρα επιτέλους να αποκτήσει μια σοβαρή μεταναστευτική πολιτική.
Σκληροί στις αναφορές τους για το Μνημόνιο, δηλώνοντας έτσι τον ξεκάθαρο αντιμνημονιακό χαρακτήρα της κίνησης, υπογράμμισαν την ανάγκη της απεμπλοκής της χώρας από τα τυραννικά δεσμά των δανειστών και διεθνών τοκογλύφων, μίλησαν για την άμεση αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων, περιέγραψαν τον επιθετικό χαρακτήρα του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού και συμφώνησαν στην ανάγκη οργάνωσης του λαού και των εργαζομένων ώστε να υπάρξει σθεναρή αντίσταση στους σχεδιασμούς υποδούλωσης και εξαθλίωσής του.
Υπήρξαν ακόμα προτάσεις ανασυγκρότησης της γεωργικής παραγωγής, ώστε η χώρα να προετοιμαστεί για κάθε ενδεχόμενο και να μπορέσει να θρέψει το λαό της.
Δεν έλειψαν και οι διεθνείς γεωπολιτικές αναλύσεις, έγιναν αναφορές στη σύγκρουση ΗΠΑ – Γερμανίας και έγιναν τοποθετήσεις στην ανάγκη επαναπροσδιορισμού και αυτοπροσδιορισμού της Ελλάδας στο νέο διεθνές περιβάλλον.
Κοινά αποδεκτή έγινε και η πρόταση να κινηθούν προς την κατεύθυνση μιας νέας μεταπολίτευσης που θα φέρει στη χώρα Πραγματική Δημοκρατία με ευρύτατη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, στις αποφάσεις και στα νομοθετήματα, ώστε να καταλυθεί μια για πάντα το κράτος της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας που εκτρέφει τα φαινόμενα διαφθοράς, ασυδοσίας και ανομίας των πολιτικών. Η κρίση, είπαν, είναι πρωτίστως πολιτισμική και μακροχρόνια. Αυτής απότοκο είναι και η οικονομική κρίση. Έχουμε μια υποχρέωση, είπαν, εάν πραγματικά είμαστε Δημοκράτες ο αγώνας μας να έχει στόχο ένα νέο πολίτευμα, πραγματικής – άμεσης δημοκρατίας, δηλαδή να παραδοθεί η εξουσία επιτέλους στο λαό και έτσι να κάνουμε πράξη το θεμελιακό σύνθημα της δημοκρατικής παράταξης και η Ελλάδα επιτέλους να ανήκει στους Έλληνες! Και όταν λέμε η Ελλάδα να ανήκει στους Έλληνες, εμείς εννοούμε άμεση δημοκρατία, πράγμα που μας βρίσκει σύμφωνους τόσο με τη σοσιαλιστική μας ιδεολογία όσο και με την ελληνική μας συνείδηση, κατέληξαν.
Οι συμμετέχοντες είπαν ότι εκ των πραγμάτων η κίνησή τους είναι πολιτική, δίχως ωστόσο να αποκαλύψουν εάν σκοπεύουν να προχωρήσουν στην ίδρυση κόμματος. Ωστόσο, συμφώνησαν προς το παρόν να παρουσιάζονται ως «Πρωτοβουλία 9 Δεκέμβρη», ανανέωσαν την επόμενη συνάντησή τους για τα τέλη Ιανουαρίου και δήλωσαν ανοιχτοί σε συμμαχίες με όλες τις πατριωτικές και δημοκρατικές δυνάμεις που αποδέχονται το τρίπτυχο της Εθνικής Ανεξαρτησίας, Λαϊκής Κυριαρχίας και Κοινωνικής Απελευθέρωσης – Δικαιοσύνης.