Εγκληματική οργάνωση που δρα από το 1987 ως σήμερα και... - ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

Εγκληματική οργάνωση που δρά από το 1987 μέχρι σήμερα και συστάθηκε με σκοπό τη διάπραξη κακουργημάτων βασισμένη στην αρχή  Führerprinzip, δηλαδή στην αρχή του ενός στα γερμανικά, χαρακτηρίζει την Χρυσή Αυγή, ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης, στο 9σελιδο πόρισμά του, το οποίο αποτέλεσε τη βάση για το μπαράζ των συλλήψεων σε βάρος της ηγετικής ομάδας του πολιτικού σχηματισμού.

Ο κ. Βουρλιώτης θεωρεί πως υπαρχηγός της «εγκληματικής οργάνωσης»  είναι ο βουλευτής Επικρατείας Χρήστος Παππάς (καταζητείται) και εντάσσει στον σκληρό καθοδηγητικό πυρήνα τους βουλευτές Ηλίας Παναγιώταρο (παραδόθηκε), Ηλία Κασιδιάρη, Γιάννη Λαγό (συνελήφθησαν) και Νίκο Μίχο (παραδόθηκε επίσης).

Κάτω από αυτούς τους «επικεφαλής» λειτουργούσαν «πυρήνες δράσης», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην περίπτωση της Τ.Ο Νίκαιας, όπου συνελήφθη ο Γιώργος Πατέλης, οι οποίοι πυρήνες προέβαιναν στις αναγκαίες δράσεις.

«Γνώριζε – Συντόνιζε- Οργάνωνε»

Ειδικά για τον Νίκο Μιχαλολιάκο, το πόρισμα αναφέρει πώς «γνώριζε, συντόνιζε, οργάνωνε» τα πάντα, σε μια οργάνωση που είχε συνωμοτικούς κανόνες και πανελλήνια δράση».

Το ‘διευθυντήριο» δηλαδή, όπως λένε οι αρχές, αποφάσισε, ο σκληρός πυρήνας κατέβαζε τις εντολές στους πυρηνάρχες και αυτοί οργάνωναν στις δράσεις. Γιαυτό άλλωστε σε πρώτη φάση δεν έχει συνδεθεί συγκεκριμένη ενέργεια με συγκεκριμένο βουλευτή , αλλά αναφέρονται επιγραμματικά οι περιπτώσεις 10 δικογραφιών . Μεταξύ αυτών η ανθρωποκτονία του Παυλου Φύσσα και του Πακιστανού ποδηλάτη στα Πετράλωνα καθώς και μια δολοφονία στο Βόλο.

Επίσης απόπειρες ανθρωποκτονιών και βαριές σωματικές βλάβες , όπως π.χ η επίθεση σε Αιγύπτιους μετανάστες στην Ιχθυόσκαλα, πριν από ένα χρόνο, εκβιάσεις, κλπ.

Το κύμα των συλλήψεων (32 ατομα συνολικά αναζητούνται ή έχουν συλληφθεί, 26 στελέχη της Χρυσής Αυγής μεταξύ αυτών 2 αστυνομικοί ένας της ομάδας Δίας και μια γυναίκα ανθυπαστυνόμος από τον Πειραιά, όπως και 6 βουλευτές)  είναι το πρώτο, καθώς θα ακολουθήσει και δεύτερο  καθώς η έρευνα θα συνεχιστεί και για άλλα αδικήματα όπως ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. 

Αυτόφωρο όχι εντάλματα

Οι συλλήψεις έγιναν στα πλαίσια του Αυτοφώρου καθώς η σύσταση εγκληματικής οργάνωσης είναι διαρκές αυτόφωρο κακούργημα, και χωρίς την έκδοση ενταλμάτων σύλληψης αφού τα εντάλματα προυποθέτουν την ύπαρξη ποινικής δίωξης.  

Πληροφορίες αναφέρουν πως κεντρικό ρόλο στο δέσιμο της υπόθεσης έπαιξαν τόσο οι καταθέσεις των πρώην μελών της Χ.Α, άλλες καταθέσεις αλλά και στοιχεία φωτιά από τις τουλάχιστον 300 άρσεις τηλεφωνικού απορρήτου που έχουν πραγματοποιηθεί καθώς και καταγραφές τηλεφωνικών επαφών με τον υπερ- κοριό της ΕΥΠ.

Οι συνομιλίες αυτές όπως λέγεται, που ήταν ουσιαστικά «νομιμες συνακροάσεις για λόγους εθνικής ασφάλειας», ουσιαστικά «καίνε» τους συλληφθέντες. 

Πηγή:www.capital.gr

More News Desk

Εγκληματική οργάνωση που δρα από το 1987 ως σήμερα και... - ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

Πιστόλια, ξιφολόγχες, εικόνες του Χίτλερ και σβάστικες στο σπίτι του Χρήστου Παππά - Ελλάδα - Επικαιρότητα - Τα Νέα Οnline

 
Σε εξέλιξη βρίσκεται η έρευνα του κλιμακίου της Αντιτρομοκρατικής από τη Θεσσαλονίκη που έφτασε το πρωί στα Γιάννενα, στο σπίτι του Χρήστου Παππά, στο προάστιο Ανατολή.

Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, είχε προηγηθεί το βράδυ της Κυριακής αυτοψία στους χώρους του σπιτιού από τον εισαγγελέα και άνδρες της κρατικής Ασφάλειας, κατά την οποία βρέθηκαν φωτογραφίες του Χίτλερ, σβάστικες και ένα 38αρι πιστόλι.

Από τις μέχρι τώρα έρευνες έχουν βρεθεί:

- πιστόλι 9 χιλιοστών Luger και 6σφαιρο περίστροφο Colt.38 Special, τα οποία κατείχε παράνομα
- ξιφολόγχη συνολικού μήκους 53 εκ., με μήκος λάμας 42 εκ.
- σιδερογροθιά
- 75 δισκέτες Η/Υ
- CD
- τέσσερα Ευαγγέλια παλαιού τύπου, για τα οποία ερευνάται η πιθανότητα να εμπίπτουν στο νόμο περί αρχαιοτήτων
- δύο κράνη, εκ των οποίων το ένα με διακριτικά «SS» και .................
περισσότερα εδω:
Πιστόλια, ξιφολόγχες, εικόνες του Χίτλερ και σβάστικες στο σπίτι του Χρήστου Παππά - Ελλάδα - Επικαιρότητα - Τα Νέα Οnline

Το καταστατικό της ναζιστικής οργάνωσης Χ.Α. | Εφημερίδα των Συντακτών | online έκδοση

26/09/13 ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το καταστατικό της ναζιστικής οργάνωσης Χ.Α.

Οργάνωση με στρατιωτική ιεραρχία και μυστική ξεχωριστή δομή για τα Τάγματα Εφόδου. Για όλα αποφασίζει ο Αρχηγός ο οποίος είναι ο Ανώτατος Ηγέτης.

     

Οργάνωση με στρατιωτική ιεραρχία και μυστική ξεχωριστή δομή για τα Τάγματα Εφόδου. Για όλα αποφασίζει ο Αρχηγός ο οποίος είναι ο Ανώτατος Ηγέτης

→Το καταστατικό είναι σφραγισμένο με το έμβλημα της οργάνωσης, σε κόκκινο χρώμα. Είναι το ρουνικό σύμβολο Wolfsangel (λυκοπαγίδα), το οποίο έφερε η 4η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία των SS, εκείνη που ευθύνεται για τις σφαγές στην Κλεισούρα και το Δίστομο

→Οι βαθμίδες διοικητικής ιεραρχίας κατά ανιούσα κλίμακα είναι: Φαλαγγίτης, Λοχίτης, Πυρηνάρχης, Ομαδάρχης, Τομεάρχης, Φαλαγγάρχης. Είναι σαφές ότι η «διοικητική» ιεραρχία συμπίπτει με τη στρατιωτική δομή που απαιτεί η δράση του Λαϊκού Συνδέσμου, ενώ η «οργανωτική» περιορίζεται στις απλές προπαγανδιστικές δραστηριότητες της οργάνωσης

→«Εμείς οι Ελληνες εθνικοσοσιαλιστές της Χρυσής Αυγής εξάπτοντας την ευθύνη και το καθήκον μας πάνω από το κοινό μέτρο, παραμένουμε υπέροχα πιστοί στη μόνη άφθαρτη κι ακατάλυτη από την παρακμή των καιρών Αρχή, την Αρχή του Αρχηγού»


















Γράφει ο Ιός

Το βασικό ερώτημα που απασχολεί τις δικαστικές αρχές είναι ο ακριβής χαρακτήρας της οργάνωσης Χρυσή Αυγή. Ενώ υπάρχει πληθώραεγκληματικών ενεργειών στις οποίες εμπλέκονται τα Τάγματα Εφόδου της οργάνωσης, η ηγεσία της επιχειρεί να αποσείσει τις ευθύνες της και να τις μεταβιβάσει στα απλά μέλη.

Απάντηση στο ερώτημα αυτό δίνει το ίδιο το καταστατικό της Χρυσής Αυγής. Πρόκειται για ένα πραγματικό ντοκουμέντο, από το οποίο προκύπτουν τόσο η στρατιωτική ιεραρχία της οργάνωσης όσο και το γεγονός ότι όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται από ένα αυστηρά συγκεντρωτικό σχήμα, με κορυφή τον ίδιο τον Αρχηγό, δηλαδή τον Νίκο Μιχαλολιάκο.

Πρόκειται για ένα εσωτερικό έγγραφο της οργάνωσης, πολυγραφημένο σε μικρό σχήμα. Εχει συνταχθεί το 1987. Το καταστατικό είναι σφραγισμένο με το έμβλημα της οργάνωσης, σε κόκκινο χρώμα. Είναι το ρουνικό σύμβολο Wolfsangel (λυκοπαγίδα), το οποίο έφερε η 4η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία των SS, εκείνη που ευθύνεται για τις σφαγές στην Κλεισούρα και το Δίστομο.

Τα δύο σκέλη

Το καταστατικό διαχωρίζει τους δύο κλάδους της οργάνωσης. Από τη μια υπάρχει η Χρυσή Αυγή ως κίνηση «για την έρευνα και τις προοπτικές της ευρωπαϊκής πολιτιστικής δημιουργίας [...] υπό το πρίσμα της κοσμοθεωρίας και της βιοθεωρίας του εθνικοσοσιαλισμού». Από την άλλη υπάρχει η «πολιτική έκφραση» της οργάνωσης, δηλαδή ο Λαϊκός Σύνδεσμος, ο οποίος «δραστηριοποιείται προς την κατεύθυνση της ιδεολογικής διαφωτίσεως και της πολιτικής οργανώσεως της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας σύμφωνα με τις αρχές του εθνικοσοσιαλισμού και είναι επιφορτισμένος με τη διεξαγωγή του αντίστοιχου πολιτικού αγώνα».

Η δομή της οργάνωσης είναι εξαιρετικά πολύπλοκη, με έξι διευθύνσεις, που κι αυτές υποδιαιρούνται σε τμήματα «αναλόγως των υφισταμένων δραστηριοτήτων». Σημειώνουμε τα τμήματα «Φυλετικών Ερευνών», «Εκπαιδεύσεως Μελών» και «Οργανώσεως Πυρήνων Αμύνης».

Οσο για τα μέλη της οργάνωσης, αυτά κατατάσσονται σύμφωνα με μια «οργανωτική» και μια «διοικητική» ιεραρχία, οι οποίες δεν συμπίπτουν, εφόσον η πρώτη είναι η τυπική ιεραρχία, ενώ πάνω στη δεύτερη «εδράζεται η αγωνιστική δράση της Χρυσής Αυγής». Ανώτερη είναι η διοικητική ιεραρχία διότι έχει σχέση «με το βαθμό αφομοιώσεως της εθνικοσοσιαλιστικής ιδεολογίας από κάθε μέλος καθώς και με τους αγώνες του για τη διάδοση και επικράτησή της». Οι βαθμίδες διοικητικής ιεραρχίας κατά ανιούσα κλίμακα είναι: Φαλαγγίτης, Λοχίτης, Πυρηνάρχης, Ομαδάρχης, Τομεάρχης, Φαλαγγάρχης. Είναι σαφές ότι η «διοικητική» ιεραρχία συμπίπτει με τη στρατιωτική δομή που απαιτεί η δράση του Λαϊκού Συνδέσμου, ενώ η «οργανωτική» περιορίζεται στις απλές προπαγανδιστικές δραστηριότητες της οργάνωσης. Η «διοικητική» δομή δεν είναι δηλαδή τίποτα άλλο από αυτό που έχουμε δει να δρα με τη μορφή των Ταγμάτων Εφόδου.

Η Αρχή του Αρχηγού

Τα πράγματα απλουστεύουν όταν αναφέρονται στον Αρχηγό, ο οποίος «είναι ο Ανώτατος Ηγέτης της Χρυσής Αυγής. Προΐσταται του Κεντρικού Συμβουλίου χωρίς να μετέχει σ’ αυτό. Δεν δεσμεύεται κατά τη λήψη των τελικών αποφάσεων από τη γνώμη των μελών του Κεντρικού Συμβουλίου, την οποία αποδέχεται κατά βούλησιν [sic]. Εχει την απόλυτη ευθύνη των τελικών αποφάσεων». Συμπερασματικά, «το πρόσωπο του Αρχηγού είναι απολύτως απαραβίαστο». Βέβαια, προβλέπεται ακόμα και ανάκληση του Αρχηγού, μόνο που γι’ αυτό απαιτείται η ομόφωνη απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου. Λίγο δύσκολο να συμβεί αυτό, εφόσον από τα 7 μέλη του Κεντρικού Συμβουλίου τα 4 ορίζονται με απόφαση του Αρχηγού.

Το καταστατικό περιλαμβάνει και ειδικό κεφάλαιο για να εξηγήσει την «Αρχή του Αρχηγού». Η μεταφορά αυτή στα καθ’ ημάς του χιτλερικού Führerprinzip έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον:

«Εμείς οι Ελληνες εθνικοσοσιαλιστές της Χρυσής Αυγής εξάπτοντας την ευθύνη και το καθήκον μας [sic] πάνω από το κοινό μέτρο, παραμένουμε υπέροχα πιστοί στη μόνη άφθαρτη κι ακατάλυτη από την παρακμή των καιρών Αρχή, την Αρχή του Αρχηγού.

Ο εθνικοσοσιαλιστής Αρχηγός δεν είναι ο εκλεκτός της ολιγαρχίας του πλούτου ή του κόμματος που κολακεύοντας τις ταπεινές κι ιδιοτελείς ορέξεις της μάζας ή έρποντας γλοιωδώς στα σκονισμένα σκαλοπάτια της κομματικής ιεραρχίας βολεύθηκε στο θώκο της εξουσίας.

Ο εθνικοσοσιαλιστής Αρχηγός είναι η ενσάρκωση της ίδιας της ιστορικής συνείδησης της Λαϊκής κοινότητας, ο αξιότερος όλων των αγωνιστών της που με την ενορατική διαύγεια, το πνεύμα θυσίας και το αίσθημα ευθύνης που τον διέπουν αναλαμβάνει να την οδηγήσει στο πολιτιστικό της πεπρωμένο.

Ο εθνικοσοσιαλιστής Αρχηγός είναι ο εκλεκτός ταγός που αναδεικνύεται και καταξιώνεται στην πρωτοπορία του αγώνα, ο παράκλητος που ενσαρκώνει τη μυστική φωνή του Αίματος, ο διερμηνευτής των κρυφών ελπίδων, των βαθύτερων πόθων και των μυστικών ψιθύρων του απλού λαού, ο υπέροχος απλοποιητής της θεωρίας και ο εξαγνιστής της πράξεως. Είναι ο ηγέτης που στο πρόσωπό του συμβάλλουν όλες οι λαϊκές αρετές, αλλά και η συνισταμένη ενιαία βούληση του έθνους.

Ο εθνικοσοσιαλιστής Αρχηγός είναι ο κατεξοχήν Λαϊκός Ηγέτης. Οχι μόνο γιατί με το παράδειγμα της δράσεώς του εμπνέει και καθοδηγεί τον λαό και τους συναγωνιστές του, αλλά κυρίως γιατί αυτοί αποτελούν τη μοναδική πηγή της δικής του εμπνεύσεως. Στην εκλεκτή προσωπικότητά του ανακλώνται οι προσωπικότητες όλων των συντρόφων του και η μεταξύ τους σχέση είναι ακατάλυτη.

Ο εθνικοσοσιαλιστής Αρχηγός δεν ίσταται πάνω ή δίπλα στο λαό, δεν βρίσκεται μέσα στο λαό, είναι ο ίδιος ο Λαός, που έχει συνειδητοποιήσει το ιστορικό του πεπρωμένο, είναι η ιστορική του ταυτότητα.

Οπως οι χιλιάδες παραπόταμοι αντλώντας από τις πηγές συγκλίνουν και συμβάλλουν στη δημιουργία της κοίτης του μεγάλου ποταμού, έτσι και οι επί μέρους λαϊκές δυνάμεις, αντλώντας την άφθαρτή του ζωτικότητα από τις πολιτιστικές τους καταβολές, συγκλίνουν και συμβάλλουν στο πρόσωπο του Αρχηγού. Αν οι θρύλοι και οι λαϊκές παραδόσεις είναι οι ρίζες του δένδρου της πολιτιστικής δημιουργίας που χάνονται στο ιστορικό μας παρελθόν, αν ο κορμός του δένδρου είναι ο ίδιος ο λαός στην ιστορική του διαδρομή και κλάδοι του οι εθνικοί και λαϊκοί αγώνες, ο Αρχηγός είναι η Γονιμοποιός Αρχή, που μέσα από την Ανοιξη των Ανθών, δηλαδή των εκλεκτών αγωνιστών, γεννά τους καρπούς της νέας πολιτιστικής συγκομιδής».

Σ’ αυτό το πνεύμα συνεχίζεται η εξύμνηση του Αρχηγού με κατακλείδα την ανοιχτή αναφορά στον ναζισμό:

«Για μας τους Ελληνες εθνικοσοσιαλιστές δεν υπήρξε ποτέ κανένα δίλημμα, ο δημοκρατικός τρόπος διακυβερνήσεως, ο βασιζόμενος στην τυχάρπαστη πλειοψηφία των πολλών, δεν είχε θέση στο κίνημά μας. Είχαμε όμως κι άλλους λόγους, πέρα από τα δεινά της δημοκρατίας, για να υποστηρίζουμε άλλες μορφές διακυβερνήσεως. Πλάι στα σκωληκόβρωτα ερείπια των δημοκρατικών κρατών βλέπαμε να φαντάζουν επιβλητικά τα οικοδομήματα των εθνών που είχαν την τύχη να οδηγούνται από μια ηγετική φυσιογνωμία. Η Γερμανία του Χίτλερ είναι φυσικά το λαμπρότερο απ’ αυτά αλλά όχι και το μοναδικό. Ετσι η επιλογή μας είναι ξεκάθαρη. Πιστεύουμε στην Αρχή του Αρχηγού ως θεμέλιο πολιτειακής νομιμότητας. [...] Θέλουμε η πηγή της πολιτειακής μας νομιμότητας να είναι ζώσα, να έχει σάρκα και οστά, να είναι η ενανθρωπισμένη υπόσταση αυτών των ακαταλύτων αξιών του πολιτισμού μας, ο άγρυπνος φρουρός τους, ο διερμηνευτής της μυστικής φωνής του Αίματός μας, ο ενσαρκωτής των οραμάτων της Λαϊκής μας κοινότητας να είναι ένας από εμάς, ο πρώτος από εμάς, εκείνος που είμαστε εμείς, να είναι ο Αρχηγός. [...] Η Αρχή του Αρχηγού ως ανώτατη αρχή και η αυστηρή ιεραρχική δομή και οργάνωση διέπει λοιπόν απαρέγκλιτα την εθνικοσοσιαλιστική μας κοινότητα, τη Χρυσή Αυγή, και θα καθορίσει αύριο το περίγραμμα της Νέας Ευρωπαϊκής εθνικοσοσιαλιστικής Πολιτείας».

Ο χαιρετισμός και οι στολές

Την ίδια περίοδο συντάχθηκε και ο «Εσωτερικός Κώδικας» της οργάνωσης, με τον «Κώδικα Τιμής» και το «Εθνικοσοσιαλιστικό Τυπικό». Στα άρθρα 22-24 του Κώδικα ορίζονται τα του χαιρετισμού των μελών:

«Ο Εθνικοσοσιαλιστικός Χαιρετισμός κατά την είσοδο και την έξοδο από τα γραφεία είναι υποχρεωτικός. Ο χαιρετισμός αποδίδεται με σφρίγος και ζωηρότητα όπως αρμόζει στην Εθνικοσοσιαλιστική Τάξη και δεν επιτρέπεται να είναι νωθρός και χαλαρός. Τον χαιρετισμό ανταποδίδει υποχρεωτικά το υπεύθυνο όργανο υπηρεσίας. Υποχρεωτικός είναι επίσης ο χαιρετισμός προς τον ομιλητή μετά το πέρας της ομιλίας. Ο χαιρετισμός αυτός είναι απόδοση τιμής προς τους απανταχού του χώρου και του χρόνου αγωνιστές του τρόπου ζωής που προάγει ο Εθνικοσοσιαλισμός. Επιβάλλεται εντός των γραφείων ο σεβασμός και η απότιση τιμής στους τύπους και τα σύμβολα του Εθνικοσοσιαλισμού».

Οσο για την αμφίεση και την εν γένει εμφάνιση των μελών εντός των γραφείων, πρέπει να είναι «λιτή, ευπρεπής, σοβαρή και πειθαρχημένη κατά τα εθνικοσοσιαλιστικά πρότυπα» (άρθρο 27). Εκτός των γραφείων «επιβάλλεται αμφίεση που φανερώνει αγωνιστικό ήθος. Σαν τέτοια προτείνεται η ακόλουθη: χακί ή φαιό πουκάμισο, μαύρο ή χακί παντελόνι, μαύρο ή χακί χιτώνιο, αρβύλες ή μπότες. Την αμφίεση συμπληρώνει γραβάτα και μικρό εθνικοσοσιαλιστικό σύμβολο ελευθέρας επιλογής» (άρθρο 28). Και όπως είναι φυσικό, «απαγορεύεται εντός των γραφείων η ελευθεριάζουσα και αναρχούμενη εμφάνιση: απεριποίητα και μακριά μαλλιά και μούσια, ακατάστατη και έξαλλη αμφίεση, κάπνισμα, διότι αποτελεί δείγμα του ανεύθυνου και ασύδοτου τρόπου ζωής που δεσπόζει σήμερα στην κοινωνία μας και τον οποίο το εθνικοσοσιαλιστικό ήθος πολεμά αμείλικτα» (άρθρο 29).

Και η κορωνίδα: «Το δίπτυχο προς το οποίο ένας εθνικοσοσιαλιστής μένει απαρασάλευτα προσηλωμένος μέχρι θανάτου είναι το φυλετικό – ηθικό δίπολο: αίμα-τιμή».

Τα στοιχεία που περιέχονται στο καταστατικό είναι συντριπτικά. Τεκμηριώνονται ο στρατιωτικός χαρακτήρας της οργάνωσης, η μυστική ξεχωριστή δομή των Ταγμάτων Εφόδου, η παντοδυναμία του Αρχηγού και ο απόλυτος έλεγχος των «κατωτέρων» από τους «ανώτερους»Το καταστατικό της ναζιστικής οργάνωσης Χ.Α. | Εφημερίδα των Συντακτών | online έκδοση

Αφιερωμένο σε σας που «δεν ξέρατε»… | Εφημερίδα των Συντακτών | online έκδοση

       
Του Δημήτρη Αρβανιτάκη*

«Εγώ ξέρω. Εγώ ξέρω τα ονόματα των υπεύθυνων εκείνου που αποκαλείται “πραξικόπημα” […]. Εγώ ξέρω τα ονόματα των υπεύθυνων της σφαγής του Μιλάνου, στις 12 Δεκεμβρίου 1969. […] Εγώ ξέρω τα ονόματα εκείνων που έδωσαν τα μέσα και εξασφάλισαν πολιτική προστασία σε γέρους στρατηγούς (για να κρατούν, ως εφεδρεία, την οργάνωση ενός πιθανού πραξικοπήματος), σε νεολαίους νεοφασίστες ή μάλλον νεοναζιστές (για να δημιουργήσουν στην πράξη μια αντικομμουνιστική ένταση) και εντέλει σε κοινούς εγκληματίες, άγνωστους μέχρι σήμερα και ίσως για πάντα. […] Εγώ ξέρω αυτά τα ονόματα και ξέρω όλα τα γεγονότα (απόπειρες εναντίον των θεσμών και σφαγές) για τα οποία όλοι αυτοί είναι ένοχοι. Εγώ ξέρω. Αλλά δεν έχω τις αποδείξεις. Δεν έχω καν τις ενδείξεις. Εγώ ξέρω, γιατί είμαι ένας διανοούμενος, ένας συγγραφέας που πασχίζει να παρακολουθήσει όλα όσα συμβαίνουν, να μάθει όλα όσα γράφονται σχετικά, να φανταστεί εκείνα που δεν γνωρίζουμε ή εκείνα που αποσιωπούνται· που συνδυάζει ακόμα και μακρινά γεγονότα, που βάζει μαζί τα ανοργάνωτα και αποσπασματικά κομμάτια ενός πολιτικού κάδρου, που αποκαθιστά τη λογική εκεί όπου μοιάζει να βασιλεύουν το αυθαίρετο, η τρέλα και το μυστήριο».

Ετσι μιλούσε ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, ο δύσκολος διανοούμενος, ο άβολος καλλιτέχνης, ο par excellence «αιρετικός», στις 14 Νοεμβρίου του 1974, στο άρθρο του με τίτλο «Io so», στην «Corriere della Sera». Και μην πει κανείς ότι δεν ήξερε! Πριν περάσει ένας χρόνος, στις 2 Νοεμβρίου του 1975, κράτος και παρακράτος αγκαλιασμένοι, του απάντησαν: νύχτα, μέσα στο αποκρουστικό κρύο της ερημικής και μουσκεμένης Οστια, έκαναν το κορμί του λιώμα κάτω από τις ρόδες ενός αυτοκινήτου. Λιώμα: το κορμί του, αλλά και το μυαλό του. Ενα μυαλό σαν και κείνο ενός άλλου Ιταλού, για το οποίο ο Μουσολίνι είχε πει: «Αυτό το μυαλό πρέπει να το κάνουμε να πάψει να λειτουργεί». Αυτό το άλλο μυαλό ήταν του Αντόνιο Γκράμσι.

Εμείς, λοιπόν, ξέραμε και ξέρουμε –και περισσότερα από τον Πιερ Πάολο. Αλλά υπάρχουν κι αυτοί που «δεν ήξεραν». Είναι η εξουσία και οι μηχανισμοί της· είναι σχεδόν το σύνολο των μέσων ενημέρωσης· είναι οι γραβάτες των κάθε λογής εκπροσώπων· είναι οι στωμύλοι «υπεύθυνοι πολιτικοί» που πασχίζουν για την πατρίδα· είναι όλοι εκείνοι που σήμερα έχουν αποδυθεί σε έναν «αγώνα» εναντίον του νεοναζισμού που σέρνεται στους δρόμους και δολοφονεί. Είναι αυτοί που «δεν ήξεραν».

Και τώρα, ω του θαύματος, ωσάν τον απόστολο Παύλο στον δρόμο για τη Δαμασκό, φωτίστηκαν! Ο επί της Δημοσίας Τάξεως υπουργός, ο πρωθυπουργός, οι έγκυροι δημοσιογράφοι… Φωτίστηκαν, γιατί μέχρι χθες ζούσαν στο σκότος της άγνοιας… Μην τους πυροβολείτε, «δεν ήξεραν». Δεν ήξεραν ότι οι νεοναζιστές δολοφονούν στον δρόμο μετανάστες (ιδού το όριο…), δεν ήξεραν ότι τρομοκρατούν σχολειά, νηπιαγωγεία και νοσοκομεία, δεν ήξεραν ότι κάνουν εκδηλώσεις μίσους, δεν ήξεραν ότι υμνούν τον πατέρα τους τον Χίτλερ, δεν ήξεραν ότι η δική τους αστυνομία δουλεύει αγκαλιά με τους νεοναζιστές στις διαδηλώσεις, δεν ήξεραν ότι συνεργάζονται, δεν ήξεραν ότι τους κάλυπταν, δεν ήξεραν!

Και αυτοί, αυτοί που «δεν ήξεραν», έχουν χρόνια τώρα οργανώσει μία εκστρατεία για να δημιουργήσουν μια κοινωνία που «δεν ξέρει», να διαμορφώσουν τον «μέσο άνθρωπο» που δεν ξέρει, που δεν θέλει να μάθει, που δεν μπορεί να καταλάβει. Και το έχουν σχεδόν καταφέρει: οι εκατοντάδες χιλιάδες που ψήφισαν τους νεοναζιστές που τραμπουκίζουν, που δολοφονούν «ξένους» -κι αυτοί δεν ήξεραν. Δεν ήξεραν, γιατί το τέρας ήταν λίγο πιο πέρα από την πόρτα τους… Το να μάθει ο άνθρωπος να κοιτάζει γύρω του είναι το πιο δύσκολο στοίχημα στη ζωή του. Και η εξουσία, πάντα, θέλει αυτό ακριβώς, να τον εμποδίσει να μάθει.
Αφιερωμένο σε σας που «δεν ξέρατε»… | Εφημερίδα των Συντακτών | online έκδοση

Χάρις Αλεξίου - Τώρα τι κάνω

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΖΗΜΙΩΘΕΝΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

4η ΕΠΕΤΕΙΟΣ: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ....

H 4η επέτειος από την ανάκληση της άδειας της Ασπίς Πρόνοια συναντάει στην επικαιρότητα ένα φριχτό έγκλημα για το οποίο όλοι μας θλιβόμαστε και φυσικά το καταδικάζουμε.

Θα πρέπει όμως να θυμίσουμε σε όλους τους κυβερνώντες, ότι ταυτόχρονα, καθημερινά, συντελούνται χιλιάδες εγκλήματα, επειδή κάποιοι αποφάσισαν να στερήσουν από 250.000 οικογένειες το πιο πολύτιμο ίσως περιουσιακό τους στοιχείο: Την ασφάλεια υγείας τους, την ασφάλεια ζωής τους, την συνταξιοδότησή τους, το εφάπαξ τους, τις σπουδές των παιδιών τους. 


Στα τέσσερα χρόνια που πέρασαν από την ανάκληση άδειας της Ασπίς Πρόνοια, δεκάδες άνθρωποι έχασαν την ζωή τους επειδή δεν είχαν πρόσβαση στους γιατρούς τους ή δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν λόγω κόστους, τις θεραπείες και τα ιατρικά πρωτόκολλα που  εφάρμοζαν. Χιλιάδες άλλοι έχασαν το επίπεδο ζωής με το οποίο είχαν συνηθίσει να ζουν λόγω απώλειας της σύνταξής τους, γονείς δεν σπούδασαν τα παιδιά τους, σπίτια κατασχέθηκαν λόγω μη πρόσβασης στις αποταμιεύσεις, νέοι ανέβαλλαν τον γάμο τους, ευκατάστατοι κύλησαν στην ανέχεια. Ο Σύλλογός μας διαθέτει πλούσιο υλικό για χιλιάδες τέτοιες περιπτώσεις. 

Η επιλεκτική ευαισθησία από μεριάς των κυβερνώντων για ένα τραγικό συμβάν της επικαιρότητας κονιορτοποιεί στον μύλο της λήθης το πραγματικό Ολοκαύτωμα. 
Ίσως όλοι αυτοί οι ζημιωθέντες / ανασφάλιστοι θα έπρεπε να είχαν σχηματίσει έναν άλλον εναλλακτικό πολιτικό πόλο για να τους δοθεί η απαραίτητη σημασία που απαιτεί η περίσταση.

Ελπίζουμε ότι πολύ σύντομα η υπόσχεση της κυβέρνησης για οριστική επίλυση του ζητήματος θα πραγματοποιηθεί. Η υπομονή μας έχει εξαντληθεί προ πολλού όμως εμείς ακόμα είμαστε εδώ και θα μείνουμε όσο χρειαστεί.

Αν το ραντεβού με την λύση δεν έρθει στην ώρα του, τότε θα δοθεί ραντεβού για μονομαχία όλων των ασφαλισμένων εναντίον του Ελληνικού Δημοσίου στα διοικητικά δικαστήρια. Και το μάρμαρο θα το πληρώσει και πάλι ο Ελληνικός λαός. Ως συνήθως. Και η ζωή θα συνεχιστεί......΄