Διώξεις Αγωνιστών στο Ναύπλιο. Αλληλεγγύη στους διωκόμενους.

Ανταρσία στο Μωριά

Συμπόρευση για την Ανατροπή

Την Παρασκευη 10 του Νοέμβρη στα δικαστήρια του Ναυπλίου δικάζονται έξι άτομα στα οποία ασκήθηκε δίωξη για τη μεγάλη κινητοποίηση που είχε πραγματοποιηθεί πριν τρία χρόνια κατά του ΤΑΙΠΕΔ και συγκεκριμένα για το κτήριο της οδού Β. Αλεξάνδρου 6 (Μεγάλος Δρόμος) στο Ναύπλιο. Στο πρόσωπο των 6 διωκόμενων ποινικοποιείται ο αγώνας των κατοίκων ενάντια στο ξεπούλημα του τόπου μέσω του ΤΑΙΠΕΔ. Αποτελεί πολιτική δίωξη που εξυπηρετεί την καταστολή των κοινωνικών αγώνων και ιδιαίτερα αυτών για την υπεράσπιση της δημόσιας περιουσίας από τα αρπακτικά χέρια διεθνών κι εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων! Οι κατηγορούμενοι δικάζονται για τη συμμετοχή τους στο μαζικό κίνημα ενάντια στο γενικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας της περιοχής της Αργολίδας μέσα από την ένταξη τους στο ΤΑΙΠΕΔ ακίνητων ανυπολόγιστης αξίας (ιστορικής-αρχαιολογικής, οικολογικής, ευρύτερου δημόσιου συμφέροντος), το καλοκαίρι του 2014.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ακολουθώντας σαν πιστό σκυλάκι το δρόμο των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων προχωράει και αυτή ακάθεκτη στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Ο λαός μας όμως δεν είναι διατεθειμένος να γίνει ένας λαός σύγχρονων δούλων και ξέρει να βάζει στη θέση της κάθε κυβέρνηση, όπως απέδειξαν όλα αυτά τα χρόνια των μνημονίων οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι. Στο Ναύπλιο για μια ακόμη φορά θα σηκώσουν το ανάστημά τους ξανά συμπαραστεκόμενοι στους διωκόμενους αγωνιστές του κινήματος. Αυτοί οι καθημερινοί αγώνες του λαού μας δείχνουν πως το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης - Ε.Ε. - ΔΝΤ που οδηγεί τον λαό στη φτώχεια και στην εξαθλίωση μπορεί και πρέπει να ηττηθεί.

  Η ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΜΩΡΙΑ καλεί σήμερα εργάτες, αγρότες, ανέργους, νέους της Πελοποννήσου να οργανωθούν σε σωματεία, συλλόγους, επιτροπές αγώνα, τοπικές συνελεύσεις για να προετοιμαστεί άμεσα ο λαϊκός ξεσηκωμός που θα διώξει για πάντα τους ξένους εκμεταλλευτές της Ε.Ε. τους ντόπιους ολιγάρχες και τις κυβερνήσεις που τους υπηρετούν, για να περάσει ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια των εργαζομένων».

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους διωκόμενους αγωνιστές και απαιτούμε:

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΕΞΙ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΟΥ ΝΑΥΠΛΙΟΥ!

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΟ ΤΑΙΠΕΔ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ! 

Όλοι και όλες στα δικαστήρια του Ναυπλίου την Παρασκευή 10 Νοέμβρη στις 9:00 το πρωϊ.

Καλαμάτα, 7-11-2017

Ανταρσία στο Μωριά

Συμπόρευση για την Ανατροπή

Τηλ.: 27210-91984, κιν: 6972107113 Email: antarsiastomoria@gmail.com

Από τον τάφο του «Γρύπα Πολεμιστή» της Πύλου Σφραγιδόλιθος ασύγκριτης τέχνης με σκηνές Ιλιάδας

 Καταπληκτική τέχνη! Έχει μήκος μόνον 3,5 εκατοστά!

...

Όταν όμως στη συνέχεια ο συντηρητής του αντικειμένου απομάκρυνε όλες τις προσμίξεις από την επιφάνεια της «χάντρας», αυτό που αποκαλύφθηκε άφησε εμβρόντητους ειδικούς και μη: Ένας σφραγιδόλιθος από αχάτη με εγχάρακτο σχέδιο εκπληκτικής τέχνης και λεπτομέρειας, που απεικονίζει μια εντυπωσιακή σκηνή μάχης, όπου «πρωταγωνιστεί» ένας πολεμιστής-ήρωας, γυμνός και με μακριά μαλλιά.

Ο ένας από τους δυο εχθρούς του κείτεται νεκρός κάτω από τα πόδια του, ενώ ο δεύτερος απεικονίζεται λίγα δευτερόλεπτα πριν τον θάνατό του, όταν δηλαδή ο ήρωας, που τον έχει ακινητοποιήσει πιάνοντάς τον από την περικεφαλαία, βυθίζει το ξίφος στο στέρνο του.
............
http://news.in.gr/culture/article/?aid=1500173080 

1917 - 2017 Εκατό χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση

«Η εργατοαγροτική επανάσταση για την αναγκαιότητα της οποίας μιλούσαν συνεχώς οι μπολσεβίκοι πραγματοποιήθηκε. Ζήτω η παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση!»: Με αυτά τα λόγια, στην έκτακτη συνεδρίαση του Σοβιέτ της Πετρούπολης, στις 25 Οκτωβρίου (με το παλαιό ημερολόγιο) / 7 Νοεμβρίου (με το νέο) 1917 ο Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν ανήγγειλε και «συμβολικά» το άνοιγμα του δρόμου για μια νέα εποχή στην ιστορία της ανθρωπότητας, την εποχή των νικηφόρων προλεταριακών επαναστάσεων.

Η Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση του 1917 ήταν γεγονός παγκόσμιας και διαχρονικής σημασίας. Επιβεβαίωσε τη δυνατότητα της εργατικής τάξης (ως κοινωνικής δύναμης που μπορεί και πρέπει να ηγηθεί στον επαναστατικό αγώνα, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, ανασφάλεια, φτώχεια, ανεργία και πολέμους) να εκπληρώσει την ιστορική της αποστολή: την κατάργηση της ταξικής κοινωνίας, την οικοδόμηση της αταξικής κοινωνίας, του σοσιαλισμού-κομμουνισμού.

Ταυτόχρονα, τα ζητήματα που έθεσε η Οκτωβριανή Επανάσταση, παραμένουν ανοιχτά και επίκαιρα, γεγονός εξάλλου που επιβεβαιώνεται από την σφοδρή ιδεολογικοπολιτική σύγκρουση.................http://news.in.gr/features/article/?aid=1500172840

ΓΙΑΝ ΒΑΝ | Λαδόκολλα Live@6 d.o.g.s

ΓΙΑΝ ΒΑΝ | Επιθυμία

ΑΠΙΘΑΝΟ!!!!!!!!

Χτίζοντας σε καθεστώς παρακμής

 

ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η επισκόπηση του αρχιτεκτονικού έργου στην Ελλάδα έρχεται να θέσει μια σειρά από ερωτήματα. Και καθώς τα ερωτήματα αυτά είναι χρόνια και πιεστικά, τείνουν να αποκτήσουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάθε απόπειρα συζήτησης για την παραγωγή αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα.

Και η συζήτηση αυτή γίνεται ανεξάρτητα από την ποιότητα του παραγόμενου έργου. Το έργο αυτό είναι καλό έως πολύ καλό, και αυτό είναι εμφανές. Αρκεί να δει κανείς την επίτομη έκδοση των «Δομών» για την περίοδο 2012-2016 και θα διαπιστώσει ότι δεδομένων των συνθηκών, τα ελληνικά αρχιτεκτονικά γραφεία δίνουν καλής ποιότητας έργο. Το θέμα όμως είναι αν παράγεται αρχιτεκτονική που εμπλέκεται στη δημόσια ζωή, έστω και ως αναπαράσταση, και αν, κατ’ επέκταση, αξιοποιείται το υπάρχον δυναμικό της χώρας. Και στα δύο ερωτήματα που γεννά η στοιχειώδης, έστω, ανάγνωση της αρχιτεκτονικής παραγωγής η απάντηση είναι αρνητική. Δεν είναι κάτι νέο. Θα έλεγε κανείς ότι τα τελευταία 50 χρόνια δεν έχουμε την εμπλοκή της αρχιτεκτονικής στον δημόσιο χώρο, όπως τουλάχιστον θα περίμενε κανείς από την άνοδο του βιοτικού επιπέδου τις περασμένες δεκαετίες. Αλλά και τώρα, σε καθεστώς οικονομικής απραγίας και κοινωνικής βύθισης, η αρχιτεκτονική λειτουργεί σε κόγχες, σε περιχαρακωμένα κομμάτια ελληνικής ή άλλης γης, με αποτέλεσμα η παραγωγή της να επιδρά κατ’ ελάχιστον σε αυτό που εισπράττει ο πολίτης. Οι εξαιρέσεις –κυρίως ανακατασκευές, ανακαινίσεις, εσωτερικά καταστημάτων και γραφείων– επιβεβαιώνουν την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα λέει ότι η ελληνική πόλη ανανεώνεται με ρυθμό δυσανάλογο του ρυθμού παρακμής της. Είναι κάτι σαν την αντιστοίχηση του ρυθμού των γεννήσεων και του αριθμού των θανάτων όταν εξετάζει κανείς το δημογραφικό ζήτημα.

Κατ’ επέκταση, μας παραπλανούν οι σκόρπιες καλές περιπτώσεις που πιστοποιούν, αφενός, την υψηλή ποιότητα πολλών ελληνικών γραφείων και, αφετέρου, τη ζήτηση σε χρήσεις στις οποίες κατευθύνει η υπό κατάρρευση οικονομία (κυρίως τουρισμός, ως μόνη λύση, και εστίαση). Ιδιωτικές οικίες γίνονται πολύ λιγότερες, όπου υπάρχει ακόμη χρήμα ή όπου θα γεννηθεί το καινούργιο (με αμφίβολη αρχιτεκτονική παιδεία). Γιατί ακόμη και σε καθεστώς πενίας, το νέο χρήμα γεννιέται και δημιουργεί τις κάστες του, αφανείς και συνήθως κακόγουστες. Αυτό που μένει είναι η απουσία της δημόσιας αρχιτεκτονικής (πλην εξαιρέσεων) και η πλήρης υπαγωγή των μικρότερων πόλεων της χώρας σε καθεστώς αρχιτεκτονικής ερήμου. Οι όποιες εξαιρέσεις απλώς παραπλανούν.

Μέγα εθνικό ζήτημα είναι η παραγωγή καλής αρχιτεκτονικής στα αστικά κέντρα της χώρας. Από τον Αγιο Νικόλαο ώς τη Φλώρινα. Και η αρχιτεκτονική χρειάζεται ευκαιρίες, χρηματοδοτικά εργαλεία, ιδιώτες με παιδεία και δημόσιους άρχοντες που να κατανοούν το δημόσιο συμφέρον. Υπάρχουν αυτά;
Πολύ αμφιβάλλω. Ας αρκεστούμε στα λίγα και στα καλά, με την επίγνωση όμως μιας εθνικής παρακμής άνευ προηγουμένου.

http://www.kathimerini.gr/932533/article/politismos/eikastika/xtizontas-se-ka8estws-parakmhs